Adem Handžić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu

Adem Handžić[uredi | uredi izvor]

Adem Handžić historičar osmanista (Tešanj, 4.5. 1916. – Sarajevo, 28.11. 1998).

Adem Handžić je završio Višu islamsku šerijatsko-teološku školu u Sarajevu 1940. Radio je u Kotarskom sudu u Tešnju 1941-1942. Kao stipendista fondacije Alexander von Humboldt studira orijentalistiku na Filozofskom fakultetu u Beču. Poslije Drugog svjetskog rata radio je u Doboju i Tuzli. U Orijentalnom institutu u Sarajevu radio je do penzionisanja 1983.

Adem Handžić doktorirao je 1970. u Sarajevu odbranivši disertaciju pod nazivom: „Tuzla i njena okolina u XVI vijeku“. Njegov naučni interes bio je usmjeren na izučavanje razvoja gradova te ekonomsku i demografsku historiju osmanske vladavine u Bosni i Hercegovini. Objavljivao je izvornu osmansku građu značajnu za historiju Bosne i Hercegovine. Učestvovao je na brojnim naučnim skupovima u zemlji i inozemstvu. Svoje radove objavljivao je u brojnim časopisima (Prilozi za orijentalnu filologiju, Članci i građa za kulturnu istoriju istočne Bosne, Godišnjak Društva istoričara Bosne i Hercegovine, Radovi Muzeja grada Zenice, Anali Gazi Husrev-begove biblioteke, Prilozi Instituta za istoriju, Jugoslovenski istorijski časopis Beograd, Çevren Priština, Südost-Forschungen München, Iktisat Fakültesi Mecmuasi Istanbul i drugi).

Bibliografija[uredi | uredi izvor]

  • Tuzla i njena okolina u XVI vijeku. Sarajevo 1975.
  • Population of Bosnia in the Ottoman Period: A Historical Overview. Istanbul 1994.
  • Studije o Bosni - historijski prilozi iz osmansko-turskog perioda (s bibliografijom). Istanbul 1994.
  • Pregled islamskih kulturnih spomenika u Bosni do kraja 19. stoljeća. Tešanj 2016.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Ahmed S. Aličić, Preporod 23 (649), Sarajevo 1998, 26.
  • Mubera Bavčić, Bibliografija radova dr. Adema Handžića, Prilozi za orijentalnu filologiju 47-48, Sarajevo 1999, 191-199.
  • Amir Brka, O dr. Ademu Handžiću, Tešanj, 2017, 32 str.