Banatsko Veliko Selo

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Bih-usa.svg Ovom članku je neophodan prijevod sa srpskog na bosanski jezik.
Ovaj članak je napisan na nekom drugom jeziku, umjesto na bosanskom. Ako je članak bio predviđen za čitaoce projekta Wikipedije na tom jeziku, molimo vas premjestite članak na dotični jezik. Pogledajte i spisak Wikipedijinih jezičnih projekata.
Wiki letter w.svg Ovaj članak je siroče zato što nema ili vrlo malo ima drugih članaka koji linkuju ovamo.
Molimo Vas da postavite linkove prema ovoj stranici sa srodnih članaka(23-02-2012)
Preferences-system.svg Ovom članku potrebna je jezička standardizacija, preuređivanje ili reorganizacija.
Pogledajte kako poboljšati članak, kliknite na link uredi i doradite članak vodeći računa o standardima Wikipedije.
Spomen kuća u Banatskom Velikom Selu

Banatsko Veliko Selo se nalazi u istočnom delu kikindske općine, na prostoru između Kikinde na zapadu i srpsko-rumunske granice na istoku. Posle odlaska Turaka ovi krajevi su opustošeni i naseobina u današnjem smislu nije bilo. Prema '"patentu" carice Marije Terezije od 25.11.1763. godine pravo naseljavanja u ovim krajevima imaju samo katolici. Godine 1770/71. doseljavaju se Francuzi iz francuske pokrajine Lotaringije i Nijemci iz jugozapadne Njemačke.

Historija[uredi | uredi izvor]

Osnovali su tri sela koji se u navedenom izvoru pojavljuju kao: Seul Tour, Charleville i Saint Hubert (Hess, Heimatbuch, 22-23). Tokom XVIII vijeka ove naseobine su promenile nekoliko vlasnika. Francuzi su se vremenom asimilovali u Nijemce. Posle II sv. rata Nijemci su deportovani u Njemačku, a u ova mjesta su doseljene porodice iz Bosne. Od tri nemačka sela formirano je jedno selo pod nazivom Veliko Selo, da bi se 1948. godine preimenovalo u Banatsko Veliko Selo da bi se naziv u većoj meri individualizovao. Nazivi nemačkih sela zadržani su kao nazivi današnjih rejona. Prema popisu iz 1991. godine u B.V.Selu je živelo 3134 stanovnika od čega su većina Srbi. Hubert Nalazi se južno od II rejona Soltura i jugoistočno od III rejona Šarlovina. Naziv potiče od naziva nekadašnjeg nemačkog sela Saint Hubert (Sveti Hubert - katolički svetac). Naziv su dali nemački kolonisti, koji su se doselili u ovaj kraj u XVIII veku po istoimenom zavičajnom mestu, koje se danas nalazi u Belgiji. U dokumentima se sreću različite forme ovog naziva. Pored već spomenutog nalaze se: Szenthubert, a od 1922. godine Sveti Hubert (Marković, Imenik, 34). Borovszky, Torontal: Szenthubert, 114. Soltur Nalazi se u severnom delu naselja. Kada su francuski kolonisti došli u ovaj kraj, zatekli su samo jedan toranj, koji je služio kao osmatračnica, a sve ostalo je bilo opustošeno posle najezde Turaka. Oni svom novom mestu daju naziv po tom tornju (franc. Seul Tour, usamljeni toranj). U dokumentima se sreću različite forme ovog naziva. Pored već spomenutog nalazi se: Soltur, Soltour, Szentborbala, Szolthurn, Seultour (Szeulturn) da bi se 1922. godine usvojio naziv Soltur (Marković, Imenik, 34). Borovszky, Torontal: Seultourn i Szentborbala, 114). Šarlovin Nalazi se u severozapadnom delu naselja. Francuski doseljenici u XVIII veku su svom novom mestu dali naziv po istoimenom gradiću Charleville u Francuskoj oblasti Loraine (franc. Charle ville, Šarlov grad). U dokumentima se sreću i druge forme ovog naziva: Šarlovin, Karolyliget, a 1922. godine se usvaja naziv Šarlevil (Marković, Imenik, 34). Borovszky, Torontal: Charleville i Karolyliget, 60.

Geografija[uredi | uredi izvor]

Rječica Galacka, koja protiče središnjim dijelom općinske teritorije, a i kroz samu Kikindu zbog plitkog korita nije podesna za vodeni saobraćaj. Njeno korito je produbljeno, prokopano i poslužilo je za deo Velikog kikindskog kanala. Kanal povezuje tok Zlatice sa sistemom DTD. Na ovaj način Kikinda je dobila i neku vrstu vodenog saobraćaja preko koga je općinska teritorija uključena u kanalski i rečni saobraćaj Banata i Vojvodine.

Reljef[uredi | uredi izvor]

U reljefnom pogledu ovaj prostor je najravniji dio Banata. Pripada Pavliško-kikindskoj ravni. Po morfografskom kriterijumu osnovni tipovi reljefa su lesna terasa i aluvijalne ravni s depresijama. Po svojim prirodnim odlikama površine na lesnoj terasi i one u aluvijalnim ravnima tj. ritovima među sobom se bitno razlikuju. Te razlike su u vreme naseljavanja Kikinde bile još više izražene. Tako su ritovi predstavljali močvarne terene, izloženi čestim poplavama, te su im zato najniži delovi bili pod vodom. Nešto više i ocjeditije zemljište na lesnoj terasi je veoma plodno za zemljoradnju. Melioracionim radovima ritovi su pretvoreni u zemljište pogodno za obradu. Od tipova zemljišta zastupljeni su černozem sa svojim varijatetima, livadska crnica i slatina.

Privreda[uredi | uredi izvor]

U sjetvenoj strukturi najveće površine su pod žitima (kukuruz, pšenica, ječam), zatim industrijskim biljkama (suncokret, šećerna repa, soja), krmno bilje, povrće, vinogradi i voćnjaci. Od životinja se sreću: zečevi, srne, miševi, hrčkovi itd. Od ptica su rasprostranjene prepelice, jarebice, fazani, grlice, vrapci itd. Duž kanala DTD i na mirnim vodama postoje povoljni uslovi za ribolov i bogat ulov šarana, štuka, smuđeva, deverika i dr. Kikindsko naftno-gasno područje je najbogatije u Vojvodini.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]