Hijalofan

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Hijalofan
Hyalophane011.jpg
Hijalofan na matrici, pronađen kod Busovače, Bosna i Hercegovina
Općenito
Kategorija silikatni minerali
Hemijska formula (K,Ba)[Al(Si,Al)Si2O8]
Identifikacija
Molekularna težina 302.06
Boja bezbojan, žut, bijel, crven
Kristalni habitus kristaličan – fin – javlja se kao dobro formirani veliki fini kristali; masivan – uniformno nerazdvojivi kristali grade velike mase
Kristalni sistem monoklinski – prizmatičan
Kalavost po {001} savršena, po {010} nesavršena
Tvrdoća 6 – 6½
Sjaj staklast
Indeks prelamanja nα = 1,542, nβ = 1,545, nγ = 1,547
Optičke osobine dvoaksijalan (-)
Birefringencija δ = 0,005
Disperzija slaba
Ogreb bijel
Relativna gustoća 2,81

Hijalofan je kristalni mineral, koji spada u tektosilikatnu grupu feldspata. Smatra se da je on kalijev feldspat bogat barijem.[1] Njegova hemijska formula glasi (K,Ba)[Al(Si,Al)Si2O8], a tvrodoća iznosi 6 – 6½. Naziv hijalofan potječe iz grčkog hyalos, što znači "staklo" i phanos u značenju "pojaviti se, javljati se".[2]

Prvi tragovi ovog minerala otkriveni su 1855. u rudniku Lengenbach, Imfield, u općini Binn, Švicarska. Ovaj mineral se pretežno može naći u Evropi, i to u Švicarskoj, Australiji, Bosni (okolina Busovače), Njemačkoj, Japanu, New Jerseyju i zapadnoj obalo Sjeverne Amerike.[2]

Hijalofan ima monoklinsku kristalografiju, sa osobinama kristalne ćelije a = 8.52 Å, b = 12.95 Å, c = 7.14 Å i β = 116°. Optički, mineral iskazuje dvoaksijalnu birefringenciju, sa vrijednošću indeksa prelamanja nα = 1.542, nβ = 1.545 i nγ = 1.547 te najvećom vrijednosti birefringencije od δ = 0.005. Ima slabu disperziju i nizak reljef površine.[3]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]