Hijalofan
| Hijalofan | |
|---|---|
 Hijalofan na matrici, pronađen kod Busovače, Bosna i Hercegovina | |
| Općenito | |
| Kategorija | silikatni minerali |
| Hemijska formula | (K,Ba)[Al(Si,Al)Si2O8] |
| Identifikacija | |
| Molekularna težina | 302.06 |
| Boja | bezbojan, žut, bijel, crven |
| Kristalni habitus | kristaličan – fin – javlja se kao dobro formirani veliki fini kristali; masivan – uniformno nerazdvojivi kristali grade velike mase |
| Kristalni sistem | monoklinski – prizmatičan |
| Kalavost | po {001} savršena, po {010} nesavršena |
| Tvrdoća | 6 – 6½ |
| Sjaj | staklast |
| Indeks prelamanja | nα = 1,542, nβ = 1,545, nγ = 1,547 |
| Optičke osobine | dvoaksijalan (-) |
| Birefringencija | δ = 0,005 |
| Disperzija | slaba |
| Ogreb | bijel |
| Relativna gustoća | 2,81 |
Hijalofan je kristalni mineral, koji spada u tektosilikatnu grupu feldspata. Smatra se da je on kalijev feldspat bogat barijem.[1] Njegova hemijska formula glasi (K,Ba)[Al(Si,Al)Si2O8], a tvrodoća iznosi 6 – 6½. Naziv hijalofan potječe iz grčkog hyalos, što znači "staklo" i phanos u značenju "pojaviti se, javljati se".[2]
Prvi tragovi ovog minerala otkriveni su 1855. u rudniku Lengenbach, Imfield, u općini Binn, Švicarska. Ovaj mineral se pretežno može naći u Evropi, i to u Švicarskoj, Australiji, Bosni (okolina Busovače), Njemačkoj, Japanu, New Jerseyju i zapadnoj obalo Sjeverne Amerike.[2]
Hijalofan ima monoklinsku kristalografiju, sa osobinama kristalne ćelije a = 8.52 Å, b = 12.95 Å, c = 7.14 Å i β = 116°. Optički, mineral iskazuje dvoaksijalnu birefringenciju, sa vrijednošću indeksa prelamanja nα = 1.542, nβ = 1.545 i nγ = 1.547 te najvećom vrijednosti birefringencije od δ = 0.005. Ima slabu disperziju i nizak reljef površine.[3]
Vanjski linkovi
[uredi | uredi izvor]- Hijalofan Arhivirano 28. 6. 2014. na Wayback Machine na stranici Mineral Expo (hr)