Ilijas Tanović

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Ilijas Tanović
Rođenje (1942-07-03) 3. juli 1942.
Gacko, Nezavisna država Hrvatska
Smrt 7. juli 2010(2010-07-07) (68 god)
Sarajevo, Bosna i Hercegovina
Nacionalnost Bošnjak
Zanimanje Lingvist

Ilijas Tanović (19422010), lingvist.

Završio studij Ruskog jezika i književnosti na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Postdiplomski studij pohađao na Filološkom fakultetu u Beogradu, i odbranio magistarski rad pod nazivom: Semantizacija leksike u nastavi stranih jezika (1980). Doktorsku disertaciju pod nazivom: Ekvivalentnost prijevoda frazema sa našeg na ruski jezik odbranio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu 1993. Bio je stručni savjetnik u Republičkom prosvjetno-pedagoškom zavodu Bosne i Hercegovine (1980). Od 1988. je u stalnom radnom odnosu na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Na Odsjeku za slovenske jezike i književnosti držao je nastavu iz predmeta Savremeni ruski jezik (morfologija), Leksikologija, Teorija i praksa prevođenja i Metodika nastave ruskog jezika, a na Odsjeku za bosanski, hrvatski, srpski jezik držao nastavu iz Semantike.

Kao gostujući profesor bio angažiran na Filozofskom fakultetu u Zadru (19891991, 19971999), na Institutu für Slawistik i na Institutu Ubersetzerund Dolmetscherausbildung Universität (Graz, Austrija).

Duže vrijeme bio je šef Odsjeka za slavenske jezike i književnosti (1994-1997, 2002-2009). Bio je prodekan za nastavu (19951997) i dekan Filozofskog fakulteta u Sarajevu 1997-1998.

Bavio se kontrastivnim izučavanjem ruskog i bosanskog/hrvatskog/srpskog jezika, teorijom i praksom prevođenja, frazeologijom, semantikom i metodikom nastave ruskog jezika kao stranog.

Objavio je šesnaest udžbenika ruskog jezika za osnovne i srednje škole, dva rječnika ruskog jezika te veći broj stručnih i naučnih radova, prijevoda, prikaza u domaćim i stranim časopisima, zbornicima i glasilima (Putevi i dostignuća, Slavist, Prevođenje u nastavi stranih jezika, Obrazovanje odraslih, Gralis, Graz, Europhras).

Bio je predsjednik Društva za primijenjenu lingvistiku BiH, član UNESCO-ove komisije SFRJ (19841987).

Godine 1998. bio je imenovan za pomoćnika ministra za obrazovanje, nauku i kulturu Federacije BiH. Dobio najviše državno priznanje za doprinos izučavanju ruskog jezika i književnosti – Medalju “Aleksandar Sergejevič Puškin” (2007). Ukopan je na Gradskom groblju “Lav” u Sarajevu.

Posebna izdanja[uredi | uredi izvor]

  • Školski rječnik ruskog jezika (koautorstvo sa B. Tošićem), Svjetlost, Sarajevo 1983, 176 str.
  • Rusko-srpskohrvatski i srpskohrvatsko-ruski rječnik, Svjetlost, Sarajevo 1988, 349 str. (4 izdanja).
  • Frazeologija bosanskog jezika, Dom štampe, Zenica 2000, 160 str.
  • Negativan uticaj stranih jezika na maternji (Posljedice jezičke interferencije), Svjetlost, Sarajevo 2004.
  • Govor grada Sarajeva i razgovorni bosanski jezik, Slavistički komitet, Sarajevo 2009.

Prevedene knjige[uredi | uredi izvor]

  • I. A. Bernštejn, Žanrovska struktura savremenog romana, Ulaznica, Zrenjanin 1978, 97 str.
  • V. A. Anastasjev, Na putu ka junaku, Ulaznica, Zrenjanin 1979, 112 str.
  • L. N. Tolstoj, Hadži Murat, Svjetlost, Sarajevo 2003, 140 str.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Spomenica 60. godišnjice Filozofskog fakulteta u Sarajevu (1950–2010), Filozofski fakultet, Sarajevo 2010, 298-299.