Italijanska Tripolitanija

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Italijanska Tripolitanija
Tripolitania Italiana
1927–1934
Države prije:
Flag of Italy (1861-1946).svg Kraljevina Italija
Države poslije:
Italijanska Libija Flag of Italy (1861-1946).svg
Zastava Grb
Glavni grad Tripoli
Službeni jezik italijanski
Državno uređenje kolonija

Italijanska Tripolitanija bila je kolonija u današnjoj istočnoj Libiji. Uspostavljena je 1927, a 1934. postaje dio Italijanske Libije.

Historija[uredi | uredi izvor]

Mapa Tripolitanije iz 1913. Poljoprivredna područja su obojena zelenom bojom.

Kolonije Italijanska Tripolitanija i Italijanska Kirenaika postale su 1927. nezavisni entiteti unutar Italijanske sjeverne Afrike. Godine 1934. ušle su u sastav Italijanske Libije.

Veliki broj italijanskih doseljenika doselio se u Tripolitaniju u kasnim 1930-im. Uglavnom su se naselili u Tripoliju i u području Sahel el-Džefara. Oko 60.000 Italijana živjelo je u Tripolitaniji 1939, a skoro 40% stanovništva Tripolija činili su Italijani.[1] Tripolitanija je u kasnim 1930-im doživjela veliki ekonomski razvoj.

Libijcima (koje je Mussolini nazvao "Italijanima muslimanima"[2]) je u decembru 1934. zagrantovana individualna sloboda, nepovredivost vlasništva i pravo na pridruživanje vojsci i civilnim administracijama.

Godine 1937. sjeverna Tripolitanija je podijeljena na provincije Tripoli i Misurata.

Razglednica Tripolija iz 1934.

Provincija Tripoli (najvažnija u čitavoj Italijanskoj Libiji) bila je podijeljena na Tripoli, Zaviju, Suk el-Džum'u, Nalut i Garjan.

Godine 1943. Tripolitaniju su okupirali Saveznici čime se završio period italijanske kolonijalne vlasti.

Italija je nakon rata neuspješno pokušala da zadrži Tripolitaniju, a 1947. se u mirovnom sporazumu odrekla svih italijanskih kolonija.

Infrastruktura[uredi | uredi izvor]

Najznačajniji infrastrukturni projekti bili su izgradnja pruga, autoput između Tripolija i Bengazija, povećanje luke i osnivanje aerodroma u Tripoliju.

Tokom 1930-ih, u obalnim područjima Tripolitanije osnovana su mnoga naselja.[3]

Hronologija[uredi | uredi izvor]

  • 1911: Početak italijansko-turskog rata. Italija osvaja Tripoli i Homs.[4]
  • 1912: Sporazumom u Lausannei završava se italijansko-turski rat. Osmanlije Italiji prepuštaju Kirenaiku i Tripolitaniju.[4]
  • 1914: Italijani osvajaju Gat u jugozapadnoj Libiji, čime Tripolitanija (uključujući Fezan) pada pod italijansko suzerenstvo. U novembru pobunjenici osvajaju Sabhu i tjeraju Italijane u povlačenje.[4]
  • 1915: Italijani doživljavaju poraz u bitkama u Vadi Marsitu i El Gardabiji i povlače se u obalna područja.[4][5]
  • 1922: Italijani osvajaju Misuratu.[4]
  • 1924: Padom Sirta, veći dio Tripolitanije u rukama Italijana.[4]
  • Zima 1927–28: Italijani osvajanjem Sidranskog zaliva povezuju kolonije Tripolitaniju i Kirenaiku.[6]
  • 1929: Pietro Badoglio postaje guverner Tripolitanije i Kirenaike.[4]
  • 1929–30: Italijani osvajaju Fezan.[4]
  • 1934: Tripolitanija postaje dio Kolonije Libije.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Images of old Tripoli
  2. ^ Sarti, str. 190
  3. ^ Chapter Libya-Tripolitania
  4. ^ a b c d e f g h خليفة Kalifa Tillisi, “Mu’jam Ma’arik Al Jihad fi Libia 1911-1931”, Dar Ath Thaqafa, Beirut, Lebanon, 1973.
  5. ^ Habib W. El-Hesnawi, "The Story of the Libyans' Jihad (Resistance) Against Italian Colonialism 1911-1943", Markaz Jihad al Libiyeen dhid al Ghazw al Itali, 1988.
  6. ^ Attilio Teruzzi, "Cirenaica Verdi"

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Chapin Metz, Hellen. Libya: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress, 1987.
  • Del Boca, Angelo. Gli italiani in Libia. Vol. 1: Tripoli bel suol d'Amore. Milano, Mondadori, 1997.
  • Sarti, Durand. The Ax within: Italian Fascism in Action. Modern Viewpoints. New York, 1974.