Ivan II, kralj Kastilje

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Grob Ivana II

Ivan II (6. mart 1405 - 20. juli 1454) vladao je kralj Kastilje od 1406. do 1454. Bio je sin kastiljskog kralja Henrika III i Katarine Lankasterske, koja je bila praunuka engleskog kralja Eduarda III i unuka kastiljskog kralja Petra.

Dana 25. decembra, kao jednogodišnja beba, naslijedio je očevu krunu. Naslijedio je prava na krunu i Petra i Henrika II. Regenti su mu bili majka i amidža Ferdinand, a nakon Ferdinandove smrti Katarina ostaje jedini regent sinu, sve do svoje smrti 1418.

Godine 1418. ženi svoju rodicu, Mariju Aragonsku. Iz njihovog se braka rodilo četvero djece, ali je samo jedan sin, budući kralj Henrik IV, preživio do punoljetnosti. Marija Aragonska umire 1445. godine, a Ivan ženi Izabelu Portugalsku, koja mu rađa kćer Izabelu i sina Alfonsa.

Donio je diskriminirajuće zakone kojima je Jevrejima uskratio administrativne pozicije. Ovim je zakonima Jevrejima propisana posebna odjeća, da bi se razlikovali od katolika.

Iako je uspio ostati na tronu 49 godina, Ivan je bio slab vladar, podložan uticajima ljudi oko njega. Među ljudima koji su Ivana koristili kao marionetu za upravljenje Kastiljom bili su njegov vojskovođa, Alvaro de Luna, i druga supruga, Izabela Portugalska. Izabela ga je nagovorila da otpusti Alvara, sposobnog i vrijednog vojskovođu, a zbog tog čina će žaliti ostatak života.