Mackenzie

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Mackenzie
Mackenzie from-east.jpg
Izvorno ime Deh-Cho
Kuukpak
Države Kanada
Dužina 1.738 km
Izvor Veliko ropsko jezero
Fort Providence
NV izvora 156 m
Ušće Arktički okean
Beaufortovo more
NV ušćam
Prosječni protok 9.910
Površina sliva 1.805.200 km2
Lijeve pritoke Liard, Keele, Arctic Red River, Peel
Desne pritoke Great Bear River

Mackenzie (Slavey: Deh-Cho - velika rijeka; Inuvialuktun: Kuukpak) jeste rijeka u Kanadi. Predstavlja najveći i najduži riječni sistem u Kanadi, a poslije riječnog sistema Mississippija i najduži riječni sistem Sjeverne Amerike. Rijeka teče kroz ogromno, izolovano područje šuma i tundre i u potpunosti svojim tokom protječe kroz kanadsku Sjeverozapadnu teritoriju iako njene brojne pritoke protječu kroz četiri različite kanadske provincije i teritorije. Ukupne je dužine od 1.738 kilometara i teče prema sjeveru. Na svom putu do ušća u Arktički okean, prikuplja vode sa površine od 1.805.200 km2 što je gotovo jednako površini Indonezije. Najveća je rijeka koja se iz Sjeverne Amerike ulijeva u Arktik a sa svojim pritokama je jedna od najdužih rijeka na svijetu.

Tok[uredi | uredi izvor]

Izvirući iz zapadnog močvarnog dijela Velikog ropskog jezera, Mackenzie teče uglavnom u pravcu zapad-sjeverozapad dužinom oko 300 km, prolazeći pri tome kroz Fort Providence. U Fort Simpsonu joj se pridružuje lijeva pritoka Liard, njena najveća pritoka, a zatim Mackenzie nastavlja prema Arktiku, paralelno sa Franklinovim planinama gdje prima pritoku North Nahanni. Na oko 100 km iznad Tulita pridružuje joj se i rijeka Keele. Neposredno prije prelaska Arktičkog kruga, rijeka prolazi kroz grad Norman Wells, zatim nastavlja sjeverozapadno gdje se spaja sa rijekama Arktička crvena rijeka i rijeka Peel. Konačno se ulijeva u Beaufortovo more, dio Arktičkog okeana, preko ogromne delte.[1][2]


Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ ACME Mapper, NRCAN Topo Maps for Canada. Cartography by Natural Resources Canada, http://mapper.acme.com/. _Dobijeno dana 15. juni 2016.. 
  2. ^ Hodgins and Hoyle, p. 135