Vatikanski muzeji

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Glavno stepenište Vatikanskih muzeja
Vatikanski muzeji iz zraka
Vatikanska aleja
Galerija mapa

Vatikanski muzeji se nalaze u Vatikanskoj palati koje zajedno sa 1.400 soba čine izuzetno važan muzejski sklop, kako zbog količine i vrijednosti remek djela koje su pape skupljali vijekovima, tako i zbog raskošnih prostorija u kojima su smještena. Vatikanske palate su impresivan zbir zgrada s mnogobrojnim sobama, dvoranama, muzejima, galerijama, bibliotekama, kapelama, hodnicima, dvorištima i vrtovima, bogate raznim umjetničkim blagom.

U Vatikanske muzeje ulazi se iz Vatikanske aleje. Najveća kolekcija neprocjenjivih antikviteta i umjetničkih djela na svijetu nalazi se u muzeju Pio Clementino i muzeju Chiaramonti. No, najveća kolekcija italijanskih i evropskih slika se čuva u 18 soba vatikanske pinakoteke.

S Vatikanskim muzejima su povezane Rafaelove sobe i Sikstinska kapela.

Piov i Klementov muzej[uredi | uredi izvor]

Piov i Klementov muzej nosi taj naziv jer sadrži bogatu ostavština papa koji su živjeli u XVII vijeku, Klementa XIV i Pija VI.

U Muzeju starog Rima, koji je opremio papa Julije II u XVI vijeku, nalaze se mnoga djela antičke umjetnosti. U Apoksiomenovom kabinetu nalazi se Lizipova skulptura Apoksiomena, Polikletov Dorifor, Fidijeva Ranjena Amazonka, a u osmouganom dvorištu Belvedere antičke skulpture Laokontova grupa, Apolon Belvederski (kip Apolona pronađen u Grottaferrati u doba pape Julija II), Praksitelov Hermes i tri neoklasicističke skulpture Antonia Canove: Perzej s Meduzinom glavom, Kreugant i Demossen.

U Galeriji kipova nalaze se Praksitelov Apolon Saurokton, te helenistički reljef Uspavana Arijadna na kome Arijadna, napuštena od Tezeja, spava u nemirnoj pozi.

U Galeriji bisti izloženi su portreti uglavnom iz rimskog doba (Bista mladog Avgusta).

U kabinetu maski nalaze se grčki kipovi Afrodite i Knidska Venera.

Dvorana Muza ukrašena je korintskim stupovima, kipovima i bistama mitskih likova. U sredini dvorane je čuveni Belvederski torzo iz I vijeka, koji je izradio Atenjanin Apolonije.

Dvorana životinja sadrži reprodukcije velikog broja životinja u mramoru i alabastru (Meleagar).

U Okrugloj dvorani je podni mozaik pronađen u Otricoliju, kolosalni Antonijev kip iz Palestrine, ali i impresivna porfirna posuda, prečnika gotovo 4 metra, i vjerovatno je najbogatiji i najraskošniji eksponat ove galerije.

Dvorana grčkog križa ima dva porfirna sarkofaga. U jednom je pronađeno tijelo svete Jelene, a u drugom Svete Konstancije, kćerke cara Konstantina Velikog.

Chiaramontijev muzej[uredi | uredi izvor]

Novi krak Chiaramontijevog muzeja

Osnovao ga je Pio VII Chiaramonti (1800 - 1823.), a čine ga Hodnik (Corridoio), Lappidarij (Galleria Lapidaria) i Novi krak (Braccio Nuovo) koji odražavaju tipičan neoklasičan duh.

Duž Hodnika su kipovi, biste, sarkofazi, reljefi itd, sve u svemu – gotovo 800 različitih antičkih djela. U Lapidariju je više od 5.000 nekršćanskih i kršćanskih natpisa.

U Novom kraku ističe se Augustov kip] (August Prima Porta) pronađen 1863. na Flaminijevoj cesti, a tu ga je postavio Pio IX Kolosalna grupa Nil je egipatska skulptura koju je, između brojnih umjetničkih djela, August ponio nakon Bitke kod Akcija.

Vatikanska pinakoteka[uredi | uredi izvor]

Zbirku pinakoteke počeo je skupljati Pio VI, a obogatili su je njegovi nasljednici Pio VII i Pio X. Pio XI Je dao izgraditi današnju zgradu 1936. (Luca Beltrami).

U vatikanskoj Galeriji slika, koja je i organizovana po hronološkom redu, može se pratiti razvoj slikarstva kroz vijekove:

  • Bizantijski stil i predrenesansne slike
  • Giotto di Bondone i giottovci. Tu je moguće pratiti postepeni nastanak italijanske renesanse: u Sieni Duccio i Simone Martini, a u Firenci Cimabue i Giotto (Giottov Poliptih Stefaneschi je iz 1300.).
  • Slikari XV vijeka među kojima je Djevica s anđelima (Beato Angelico), Krunidba Djevice (Fra Filippo Lippi) iz 1460. naslikana za Carla Marzuppinija koji je prikazan na slici. Anđeli glazbenici (freska iz 1472.) i Portret pape Siksta IV s Palatinom (Melozzo da Forli), kao i Sveti Jeronim (Leonardo da Vinci) i Pietà (Giovanni Bellini) su iz XV vijeka.
  • U jednoj dvorani se nalaze slike stranih slikara iz XV vijeka, a u drugoj poliptisi (Carlo Crivelli). Tizianova djela su iz XVI vijeka.
  • Perugino i Umbrijska škole su u posebnoj galeriji. Gospa s Djetetom (Pinturicchio) i Sveti Benedikt (Perugino) su iz 1495. Perugino je na svom Uskrsnuću iz 1502. prikazao svoj autoportret na vojniku koji bježi, dok je vojniku koji spava dao lice svog učenika Rafaela, za kojega se vjeruje kako je učestvovao u izradi ovog djela. Sveti Jerolim je rad Giovannija Santija, Rafaelovog oca.
  • Rafaelova soba sadrži više Rafaelovih slika. Krunidbu Djevice Rafael je naslikao za Maddalenu Oddi 1503. još kao devetnaestogodišnjak. Basnoslovne kreposti je naslikao 1507. kao prethodnicu Skidanja s Križa u Galeriji Borghese. Bogorodicu od Folignoa je naslikao za Sigismonda Contija, kao njegov zavjetni dar Djevici. Njegovo Uznesenje Kristovo, koje je Rafael uradio 1512., spada u najpoznatije slike na svijetu.
  • Galerija sadrži i barokna djela umjetnika kao što su Anthonis Van Dyck, Pietro da Cortona, Nicolas Poussin i Skidanje s Križa (1604.) od Caravaggia.

Galerija[uredi | uredi izvor]

Muzej moderne umjetnosti[uredi | uredi izvor]

Muzej moderne umjetnosti posjeduje slike umjetnika kao što su: Auguste Rodin, Vincent van Gogh, Paul Gauguin, Maurice Denis, Odilon Redon, Vasilij Kandinski, Marc Chagall, Paul Klee, Ernst Barlach, Max Beckmann, Otto Dix, Maurice Utrillo, Giorgio de Chirico, Giorgio Morandi, Georges Rouault, Oskar Kokoschka, Bernard Buffet, Renato Guttuso, Giacomo Balla, Francis Bacon, Giacomo Manzù, Eduardo Chillida, Salvador Dalí i Pablo Picasso.

Biblioteka[uredi | uredi izvor]

Sikstinska dvorana Vatikanske biblioteke

Vatikanska biblioteka je prva u Evropi po starosti i bogatstvu rukopisa, te bibliografskim raritetima. U raskošnoj "Sikstinskoj dvorani" izloženi su neki veoma rijetki primjerci, među kojima rukopisna Biblija iz IV vijeka, četiri primjerka Vergilijevih djela iz perioda od III do V vijeka, "Evanđelje po Mateju" iz VI vijeka, palimpsest koji sadrži veliki dio Ciceronovih djela "De Repubblica" (rukopis iz V vijeka koji je u VII vijeku sastrugan da bi se na njemu prepisalo tumačenje Svetog Augustina "O psalmima" ("Super psalmos"), a ponovo je izašao na vidjelo u IX vijeku).

U dnu biblioteke, u desnoj dvorani, dragocjena je zbirka drevnih freski, među kojima je najvažnije "Aldobrandinsko vjenčanje" ("Nozze Aldobrandini") iz Augustovog doba, koje prikazuje pripreme za vjenčanje Aleksandra Velikog i Roksane.


Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: