Paraná (rijeka)
| Paraná | |
|---|---|
 Pogled na rijeku Paraná iz Zárate | |
 Sliv rijeke Paraná | |
 | |
| Države | Argentina, Brazil, Paragvaj |
| Dužina | 4.880 km |
| Izvor | Rijeke Paranaíba i Rio Grande, Brazil |
| NV izvora | 1148 m |
| Ušće | Río de la Plata, Atlantski okean |
| Prosječni protok | 17.290 m3/s |
| Površina sliva | 2.582.672 km2 |
Paraná je rijeka u Južnoj Americi koja protječe kroz Brazil, Paragvaj i Argentinu. Dužinom od 4880 km[1] druga je najduža rijeka na kontinentu, poslije Amazona. Naziv Paraná je skraćenica od fraze "para rehe onáva", koja dolazi od Tupi jezika i znači "poput mora" (odnosno "velika kao more"). Prvo se spaja s Paragvajem, a zatim nizvodno s Urugvajem formira estuarij Rio de la Plata i ulijeva se u Atlantski okean.
Prvi Evropljanin koji je istraživao rijeku od njenog ušća bio je Englez Sebastian Cabot 1526, dok je plovio za Španiju.
Tok
[uredi | uredi izvor]Paraná nastaje u južnom Brazilu, spajanjem rijeka Paranaiba i Rio Grande. Od sutoka teče uglavnom jugozapadno u dužini 619 km prije nego što se kod Saltos del Guaire spaja s Paragvajem. To je nekad bila lokacija vodopada Sete Quedas, gdje su vode Parane padale niz sedam kaskada.
Narednih otprilike 200 km rijeka teče na jug i čini prirodnu granicu između Paragvaja i Brazila, do ušća Iguazúa. Neposredno uzvodno od ovog ušća rijeka je pregrađena branom hidroelektrane Itaipu, druge najveće u svijetu (poslije Brane Tri sutjeske u Kini), koja stvara veliko plitko jezero.
Nakon spajanja s Iguazúom Paraná čini prirodnu granicu između Paragvaja i Argentine. Dalje teče prema jugu dužinom otprilike 468 km prije nego što postepeno zaokrene na zapad, prema kojem teče dodatnih 820 km. Potom se u nju ulijeva Paragvaj, njena najduža pritoka. Zatim Paraná ponovo okreće prema jugu i dužinom približno 820 km protječe kroz Argentinu. Spajanjem s Urugvajem formira se estuarij Rio de la Plata, preko kojeg se ulijeva u Atlantski okean.
