Pascual Jordan

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Pascual Jordan
Pascual Jordan 1920s.jpg
Rođenje18. oktobar 1902.
Istaknuti studentiJürgen Ehlers
Engelbert Schücking
Wolfgang Kundt

Ernst Pascual Jordan (Njemački: [ˈjɔɐ̯daːn]; 18. oktobar 1902. – 31. juli 1980.) bio je njemački teorijski i matematički fizičar koji je dao značajan doprinos kvantnoj mehanici i kvantnoj teoriji polja. Dao je mnogo doprinosa matematičkom obliku matrične mehanike i razvio kanonske antikomutacijske relacije za fermione. Jordanova algebra se koristi i još uvijek se koristi u proučavanju matematičkih i konceptualnih osnova kvantne teorije, a pronašla je i druge matematičke primjene. [1]

Jordan se pridružio Nacističkoj stranci 1933. godine, ali nije slijedio pokret Deutsche Physik, koji je u to vrijeme odbacio kvantnu fiziku koju su razvili Albert Einstein i drugi jevrejski fizičari. Nakon Drugog svjetskog rata u politiku ulazi kao poslanik konzervativne CDU.

Jordan je 1921. upisao Tehnički univerzitet u Hanoveru gdje je studirao zoologiju, matematiku i fiziku. Kao što je bilo tipično za njemačkog studenta tog vremena, on je prebacio studije na drugi univerzitet prije nego što je stekao diplomu. Univerzitet u Göttingenu, njegovo odredište 1923. godine, tada je bio na samom vrhuncu svojih moći u matematici i fizičkim naukama, kao na primer pod vođstvom matematičara Davida Hilberta i fizičara Arnolda Somerfelda. U Göttingenu Jordan je jedno vrijeme postao asistent matematičaru Richardu Courantu, a zatim je studirao fiziku kod Maksa Borna i nasljedstvo kod genetičara Alfreda Kühna [2] za doktorat.

Naučni rad[uredi | uredi izvor]

Zajedno sa Maxom Bornom i Wernerom Heisenbergom, Jordan je bio koautor važne serije radova o kvantnoj mehanici. Nastavio je sa pionirskom ranom kvantnom teorijom polja [3] prije nego što je u velikoj mjeri prebacio fokus na kosmologiju prije II svjetskog rata.

Jordan je osmislio vrstu neasocijativnih algebri, sada nazvanih Jordan algebra u njegovu čast, u pokušaju da stvori algebru opservabilnih za kvantnu mehaniku i kvantnu teoriju polja. Danas se u tu svrhu koriste i von Neumannove algebre . Jordanove algebre se od tada primjenjuju u projektivnoj geometriji, teoriji brojeva, kompleksnoj analizi, optimizaciji i mnogim drugim poljima čiste i primijenjene matematike, i nastavljaju se koristiti u proučavanju matematičkih i konceptualnih osnova kvantne teorije.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ McCrimmon, Kevin (2004). A taste of Jordan algebras (PDF). New York: Springer. ISBN 0-387-95447-3. Arhivirano s originala (PDF), 8. 8. 2017. Pristupljeno 29. 9. 2022.
  2. ^ Rechenberg, Helmut (2010). Werner Heisenberg – Die Sprache der Atome. Leben und Wirken. Springer. str. 367. ISBN 978-3-540-69221-8.
  3. ^ Greška kod citiranja: Nevaljana oznaka <ref>; nije naveden tekst za reference s imenom SchweberQED94