Pascual Jordan

Pascual Jordan
Pascual Jordan
Rođenje	18. oktobar 1902.
Istaknuti studenti	Jürgen Ehlers; Engelbert Schücking; Wolfgang Kundt

Ernst Pascual Jordan (Njemački: [ˈjɔɐ̯daːn]; 18. oktobar 1902. – 31. juli 1980.) bio je njemački teorijski i matematički fizičar koji je dao značajan doprinos kvantnoj mehanici i kvantnoj teoriji polja. Dao je mnogo doprinosa matematičkom obliku matrične mehanike, razvio je kanonske antikomutacijske relacije za fermione. Jordanova algebra koristi se u proučavanju matematičkih i konceptualnih osnova kvantne teorije, a pronašla je i druge matematičke primjene.^[1]

Pridružio se Nacističkoj stranci 1933, ali nije slijedio pokret Deutsche Physik, koji je u to vrijeme odbacio kvantnu fiziku koju su razvili Albert Einstein i drugi jevrejski fizičari. Nakon Drugog svjetskog rata u politiku ulazi kao poslanik konzervativne CDU.

Tehnički univerzitet u Hanoveru je upisao 1921. gdje je studirao zoologiju, matematiku i fiziku. Kao što je bilo tipično za njemačkog studenta tog vremena, prebacio se na drugi univerzitet prije nego što je stekao diplomu. Univerzitet u Göttingenu, gdje je završio studij 1923. bio je na samom vrhuncu u matematici i fizici, pod vodstvom matematičara Davida Hilberta i fizičara Arnolda Somerfelda. U Göttingenu jedno vrijeme radio kao asistent matematičaru Richardu Courantu, a zatim je studirao fiziku kod Maksa Borna i te doktorirao nasljeđivanje kod genetičara Alfreda Kühna ^[2] .

Naučni rad

Zajedno sa Maxom Bornom i Wernerom Heisenbergom, bio je koautor važne serije radova o kvantnoj mehanici. Nastavio je sa pionirskom radom kvantnom teorijom polja^[3] prije nego što je u velikoj mjeri prebacio fokus na kosmologiju prije Drugog svjetskog rata.

Osmislio je vrstu neasocijativnih algebri, nazvanih Jordanova algebra, u pokušaju da stvori algebru opservabilnog u kvantnoj mehanici i kvantnoj teoriji polja. Danas se u tu svrhu koriste i von Neumannove algebre. Jordanova algebra se od tada primjenjuje u projektivnoj geometriji, teoriji brojeva, kompleksnoj analizi, optimizaciji i mnogim drugim poljima čiste i primijenjene matematike, i nastavlja se koristiti u proučavanju matematičkih i konceptualnih osnova kvantne teorije.

↑ McCrimmon, Kevin (2004). A taste of Jordan algebras (PDF). New York: Springer. ISBN 0-387-95447-3. Arhivirano s originala (PDF), 8. 8. 2017. Pristupljeno 29. 9. 2022.
↑ Rechenberg, Helmut (2010). Werner Heisenberg – Die Sprache der Atome. Leben und Wirken. Springer. str. 367. ISBN 978-3-540-69221-8.
↑ Silvan S. Schweber, QED and the Men Who Made It: Dyson, Feynman, Schwinger, and Tomonaga, Princeton: Princeton University Press, 1994, ISBN 0-691-03327-7.