Blastomera

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Blastomera
Blastulation.png
Blastulacija: 1 - Morula 2 - Blastula.:
Blastula je obavijena slojem dotovo jednakih blastomera
Dani 4
Prekursor Morula
Razvojni stadij Gastrula
Formiranje prvih 16 blastomera
Prvi stadiji segmentacije oplođene sisarske jajne ćelije (jajeta)
z.p. = Zona pellucida
p.gl. = Polarno tijelo
a. = Dvoćelijski stadij
b. = Četveroćelijski stadij
c. = Osmeroćelijski stadij
d, e. = Stadij morule

Blastomere (lat. blastula = mala klica, od grč. βλαστός - blastós klica, zametak) grade slloj ćelija oko je šuplje sferne tvorevina, koja okružuje unutrašnju – tekućinom ispunjenu – šupljinu zvanu blastocel, formiran u ranom stadiju embrionskog razvoja u životinja. Blastomera je, dakle, ćelija koja nastaje tokom segmentacije, (ćelijske diobe po prst). U zavisnosti od distribucije žumanceta u zigotu, u blastomere može biti različite veličine. Ove ćelije u početku ne rastu i postaju sve manje sa svakomm daljom podjelom. Zigot, od koje počinje segmentacija, u odnosu na druge ćelije je relativno veliki.[1][2][3][4]

U segmentaciji oplođenih izolecitnih jaja (kod morskog ježa, naprimjer) u kojoj se javlja radijalno razdanje nastaju različite veličine blastomera. Izolecitna jaje sadrže malo ravnomjerno raspoređenog žumanceta, tako da ovo ne predstavlja nikakvu prepreku za brazdanje

Jedna od podjela blastomernih ćelija je po njihovoj veličini:

  • Mikromere su male blastomere. Važne su za indukciju osi embriona i u određivanju sudbine ćelija u susjednim blastomerama. Pritom su posebno značajni faktor transkripcije i β-katenin. Nalaze se u jedru mikromeram i susjednih ćelija. Mikromere su definirane visokim koncentracijama ovih supstanci, koje im daju inducirajući kapacitet. Koncentracija beta-katenina je određensa jedarnim genima, čija transkripcija utiče na daljnji razvoj.
  • Mezomere su srednje velike blastomere.
  • Makromere je oznaka za najveće blastomere.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Hall J. E., Guyton A. C. (2006): Textbook of medical physiology, 11th edition. Elsevier Saunders, St. Louis, Mo, ISBN 0-7216-0240-1.
  2. ^ Sofradžija A., Šoljan D., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 1, Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-686-8.
  3. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-222-6.
  4. ^ "Blastula". Encyclopedia Britannica,2013.

Vanjski linkov i[uredi | uredi izvor]