Delta veza

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Delta veze nastaju preklapanjem dvije d orbitale
3D model površine vezanja delta veze u Mo2

Delta veze (δ veze) su kovalentne hemijske veze, u kojima se četiri režnja jedne atomske orbitale preklapaju sa četiri režnja druge atomske orbitale. Ovim preklapanjem se formiraju vezne molekulske orbitale sa dvije čvorne ravni, koja sadrži internuklsku osu i prolazi kroz oba atoma.[1][2][3][4]

U imenu veze, grčko slovo δ se odnosi na d orbitale, jer je orbitalna simetrija delta veze ista kao i kod d orbitale, kada se gleda duž ose veze. Ovaj tip vezanja se javlja među atomima sa zauzetim d orbitalama sa dovoljno niskom energijom da učestvuju u kovalentnom vezanju, naprimjer, kod organometalnih prelaznih metala. Neki rutenijski i molibdenski spojevi sadrže četverostruku vezu, sastavljenu od jedne sigma , dvije pi i jedne delta veze.

Orbitna simetrija delta vezne orbitale se razlikuje od pi antivezne orbitale, koja ima jednu čvornu ravan sa nuklmeđujezgarnom osom i drugu čvornu ravan koja je okomita na tu osu između atoma.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Atkins P., de Paula J. (2006). Physical chemistry, 8th Ed. San Francisco: W. H. Freeman. ISBN 0-7167-8759-8. 
  2. ^ Whitten K.W., Gailey K. D. and Davis R. E. (1992). General chemistry, 4th Ed. Philadelphia: Saunders College Publishing. ISBN 0-03-072373-6. 
  3. ^ Petrucci R. H., Harwood W. S., Herring F. G. (2002). General Chemistry, 8th Ed. New York: Prentice-Hall. ISBN 0-13-014329-4. 
  4. ^ Laidler K. J. (1978). Physical chemistry with biological applications. Benjamin/Cummings. Menlo Park. ISBN 0-8053-5680-0. 

Dopunska literatura[uredi | uredi izvor]

  • F. Albert Cotton and Geoffrey Wilkinson, "Advanced Inorganic Chemistry" (5th edn, John Wiley 1988), p. 1087–1091
  • B. Douglas, D.H. McDaniel and J.J. Alexander, "Concepts and Models of Inorganic Chemistry" (2nd edn, Wiley 1983), p. 137
  • J.E. Huheey, "Inorganic Chemistry" (3d edn, Harper and Row 1983). p. 743-744
  • G.L. Miessler and D.A. Tarr, "Inorganic Chemistry" (2nd edn, Prentice-Hall 1999), p. 123-124

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]