Fahrudin Hrasnica

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe pouzdanim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Fahrudin Hrasnica
Rođenje (1907-01-15) 15. januar 1907.
Ilidža, Austro-ugarska
Smrt januar 1971(1971-01-00) (63–64 god)
Sarajevo, SFRJ

Prof. Dr. Fahrudin Hrasnica, diplomirani inženjer agronomije, rođen je 15. januara 1907. godine u Hrasnici koja se nalazi u neposrednoj blizini Sarajeva. Umro je u Sarajevu u januaru 1971. godine.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Nakon završetka Realne gimnazije u Sarajevu 1926. godine, upisuje se te jeseni na Umjetničku akademiju u Zagrebu, a malo kasnije i na Poljoprivredni fakultet. Još u gimnaziji bio je među kolegama poznat kao rođeni umjetnik-slikar. Isto tako je bio izvrstan jahač, a kako potiče iz imućne porodice još od dječačkih dana uvijek je imao vlastitog konja na kojem je sa svojim vršnjacima neumorno galopirao po ravnicama Hrasnice i Butmira. Studij agronomije na Poljoprivrednom fakultetu u Zagrebu završio je 1933.godine. Po odsluženju vojnog roka stupa u prvu službu u ergeli grofa Eltza na Grabovu kod Vukovara. Iza toga nastavlja karijeru u ergeli Sarajevo-Goražda, prošavši faze od vježbenika, pa pristava i konačno do direktora. U tom razdoblju bavi se istraživanjima i objavljuje nekoliko značajnih radova vezanih za Arapsku i Bosansku brdsku pasminu. Također obavlja višegodišnje istraživanje na temu doktorske disertacije čiji je naslov bio "Prilog poznavanju boja dlake, bijelih i tamnih znakova i njihova nasljeđivanja kod konja". Disertaciju je odbranio 1943. godine, a objavljena je u dva dijela. Prvi dio je štampan u Poljoprivrednoj znanstvenoj smotri, sv.8, str.162-182, Zagreb, 1944. Pod istim naslovom objavljen je i drugi dio u Poljoprivrednoj naučnoj smotri, br.10, 11, str. 183-208, u Zagrebu 1948. godine. U periodu od 1936. do 1939. godine u više navrata je, na svoju inicijativu i na vlastiti trošak, boravio u gradiću Celle kod Hannovera, gdje je završio najviši stepen škole jahanja i vožnje, te se sa novim diplomama vratio da nastavi rad na ergelama Sarajevo-Goražde-Borike. Godine 1945. premješten je na rad u novoosnovanom Ministarstvu poljoprivrede i stočarstva NRBIH, po čijem nalogu osniva 1946. godine ergelu Lipicanera u Prnjavoru. Iz Ministarstva 1947. godine prelazi na tek osnovanu Visoku školu za planinsko gazdovanje u Sarajevu i dobija zvanje vanrednog profesora stočarstva. Ova škola se ubrzo reorganizuje u Poljoprivredno šumarski fakultet, koji se kasnije razdvaja na dva fakulteta. Tada je izabran za redovnog profesora na predmete Stočarstvo-opći dio (sa genetikom stočarstva) i na Specijalno stočarstvo -konjogojstvo. Bio je prodekan fakulteta školske 1956/57 godine.

Publikacije[uredi | uredi izvor]

Prof.dr Hrasnica je čitav život posvetio naučnim istraživanjima u oblasti konjogojstva i prenosom stečenog znanja na svoje studente. Bio je profesor mnogim generacijama studenata, a mentor za osam doktorskih disertacija. Objavio je 17 naučnih radova i bio autor četiri udžbenika koji su se koristili na univerzitetima širom Jugoslavije. Udžbenik Specijalno stočarstvo I dio, Uzgoj konja, čiji je koautor sa A.Ogrizekom, koji je objavljen 1952. godine, je do sada na našem jezičkom području neprevaziđen po kvalitetu, a što je najvažnije knjiga je jasno i visoko stručno pisan, pa je uz to jako upotrebljiva u praksi. Kao vrhunski hipolog u Jugoslaviji i Evropi uključen je u pisanje udžbenika iz oblasti stočarstva u Zagrebu i Beogradu. Zajedno sa A.Ogrizekom napisao je 1961. udžbenik Stočarstvo po kome su držana predavanja na fakultetima u Sarajevu, Zagrebu i Osijeku. Zahvaljujući svojim naučnim dostignućima ubrajan je među vodeće evropske hipologe, a zahvaljujući njemu dugo vremena je katedra za konjogojstvo Poljoprivrednog fakulteta u Sarajevu slovila kao najbolja u bivšoj Jugoslaviji. Pored toga što je bio vrstan naučni radnik, bio je i nenadmašan praktičar pa mu pripadaju velike zasluge za očuvanje pasmine Bosanskog brdskog konja, zatim za dobre uzgojne rezultate ergele Lipicanera u Prnjavoru, te za stvaranje Boričkog arapskog konja na čijoj se registraciji kao posebne pasmine radio nekoliko godina.