Pirogrožđana kiselina

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Pirogrožđana kiselina
Pyruvic-acid-2D-skeletal.png
Općenito
Hemijski spoj Pirogrožđana kiselina
Druga imena α-ketopropionska kiselina; acetilforminska kiselina; pikoracemska kiselina; Pyr
Molekularna formula C3H4O3
CAS registarski broj 127-17-3
SMILES O=C(C(=O)O)C
Osobine1
Molarna masa 88,06 g/mol
Gustoća 1,250 g/cm3
Tačka topljenja 11.8
Tačka ključanja 165
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima.
3D struktura pirogrožđane kiseline

Pirogrožđana kiselina ili piruvinska kiselina (CH3COCOOH) je ketonska organska kiselina, najjednostavnija od alfa-ketokiselina. Karboksilni (COO) anion piruvinske kiseline, njene Brensted-Laurijeve konjugirane baze: CH3COCOO, poznat je kao piruvat, koji predstavlja centralni međustupanj i raskrsnica nekoliko metaboličkih puteva.[1][2]

Pirogrožđana kiselina može nastaati iz glukoze, u procesu glikolize i konvertirati nazad u ugljikohidrate (kao što je glukoza) putem glukoneogeneze ili u masne kiseline preko acetil-KoA. Također se može koristiti za formiranje aminokiseline alanina i konvertirati u etanol.

Piruvinska kiselina snabdijeva energijom žive ćelije u ciklusu limunske kiseline (Krebsovog ciklusa), u prisustvu kisika, tj. aerobnom ćelijskom disanju), a alternativno se u mliječnu kiselinu u odsustvu kisika (fermentacija).[3][4][5]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-222-6.
  2. ^ Bajrović K, Jevrić-Čaušević A., Hadžiselimović R., Ed. (2005): Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 9958-9344-1-8.
  3. ^ Hunter G. K. (2000): Vital Forces. The discovery of the molecular basis of life. Academic Press, London 2000, ISBN 0-12-361811-8.
  4. ^ Nelson D. L., Cox M. M. (2013): Lehninger Principles of Biochemistry. W. H. Freeman and Co., ISBN 978-1-4641-0962-1.
  5. ^ Kapur Pojskić L., Ed. (2014): Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju, 2. izdanje. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 978-9958-9344-8-3.

Vanjsi linkovi[uredi | uredi izvor]