Tetiva (anatomija)

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Tetiva
(
Tendo)
Achilles-tendon.jpg
Ahilova tetiva, jedna od tetiva u ljudskom tijelu
Tendon - add - high mag.jpg
Mikrografija dijeka tetive H&E stain.
Identifikatori
Code TH H3.03.00.0.00020
Dorlands
/Elsevier
Tendon
TH H3.03.00.0.00020
FMA 9721
Anatomska terminologija
Presjek kroz plašt tetive:
1. – Vlaknasti sloj
2. – Mezotendinum
3. – Vanjski list vezivnog omotača (sinovijalni)
4. – Klizni prostor s vanjskim slojem
5. – Unutrašnji sinovijalni list omotača tetive
6. – Tetiva
Ahilova tetiva

Tetive (lat.: tendo ) su vezivno tkivo dijela mišića koje ga povezuje sa kosti. Izuzetak su srednje tetive, dvije ili više u mišićima trbuha, koje povezuju mišić ili njegovu vezu do mišićevog omotača (fascije), u vidu korica ili futrole.[1][2][3]


Građa[uredi | uredi izvor]

Tetive se sastoji od potpornih ćelija i vanćelijskog matriksa, uglavnom od vlakana kolagena, koja tetivama daju snagu. Oni su okruženi "kožnim žilama" ( peritendineum).

Tetiva se uvijek, pored ostalog, sastoji i od čvrsto zacementiranog i upletenog vezivnog tkiva koje je kombinirano u snopove. Imaju samo po nekoliko neravnih završetaka i krvnih sudova, što uzrokuje slabu sposobnost samostalne regeneracije. Tetive vjerojatno sadrže i mali dio mezenhimskih matičnih ćelija.

Tipovi[uredi | uredi izvor]

Postoje dvije vrste tetiva:

  • Pljosnate – tanke, široke, više poput kože, koje se obično mogu naći na ravnim mišićima, a zovu se kožne tetive ili aponeuroze
  • Okrugle – tetive poput kabla.

Najjača tetiva u ljudskom tijelu je Ahilova tetiva (tetiva petne kosti). To je polazište za tri glave butnog mišića (tricepsa) i ima moć zateznog opterećenja više od jedne tone. Tetive su različite veličine; duge su podlaktične koje se produžuju iz podlaktičnog mišića i njegovog omotača (poput futrole) do mišića u prstima. Da bi se očuvao prostor za ciljni organ, čiji su mišićni trbusi lokaliziran u podlaktici, a sama tetiva - djelomično u tzv. korici tetive – produžena je do kraja člančanih kostiju u prstima.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Mader S. S. (2000): Human biology. McGraw-Hill, New York, ISBN 0-07-290584-0; ISBN 0-07-117940-2.
  2. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-222-6.
  3. ^ Korene Z., Hadžiselimović R., Maslić E. (2001): Biologija za 8. razred osnovne škole. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-396-6.