Edvard I, kralj Engleske

Eduard I
Kralj Engleske; vojvoda Akvitanije; gospodar Irske
Prethodnik	Henrik III
Nasljednik	Eduard II
Supružnik	Eleonora, grofica Ponthieua Margareta od Francuske
Djeca	Eleonora od Engleske Ivana od Engleske Alfons, grof od Chestera Margareta od Engleske Elizabeta od Engleske Eduard II, kralj Engleske Tomaš, grof od Norfolka Edmund, grof od Kenta
Dinastija	Plantagenet
Otac	Henrik III, kralj Engleske
Majka	Eleonora od Provanse
Rođenje	16. juni 1239.
Smrt	7. juli 1307.

Eduard I (16. juni 1239- 1307) je bio engleski kralj.

Rođen je u braku Henrika III i Eleonore od Provanse, a ime je dobio po Eduardu Ispovjedniku.

Prvi brak

Njegov prvi brak ugovorili su 1254. godine njegov otac i Alfons X, kralj Kastilje. Kastiljski kralj zahtjevao je da on Eduarda učini vitezom. Iako je već bio isplanirao cijelu ceremoniju, Henrik III je pristao na Alfonsovu molbu. Eduard je prešao La Manche u junu i do septembra je stigao u kraljevinu Kastilju. Alfons ga je učinio vitezom 1. novembra 1254. godine, a na isti dan sklopljen je brak između Edvarda i infante Eleonore, polusestre Alfonsa X. Nakon vjenčanja Eduard se sa suprugom vratio u Englesku. Kada mu je umrla punica Ivana, Eduard je zajedno sa suprugom naslijedio njenu grofoviju Ponthieu.

Križarski rat

Eduard je učestvovao u Osmom krstaškom ratu zajedno sa svojim bratom Edmundom i francuskim kraljem Lujem IX. Broj vitezova koji su pratili Edvarda bio je mali; pretpostavlja se da se kretao oko dvije stotine ljudi, dok drugi smatraju da ih je bilo do hiljadu. Na njegovom pohodu pratili su ga supruga, brat i rođak. Prvobitni plan rata bio je da se zauzme Akra, ali Luj je bio poslan u Tunis. Dok je Eduard stigao u Tunis, Luj je već bio umro od bolesti. Veliki dio francuske vojske vratio se u Francusku, ali mali dio je ostao sa Edvardom koji je nastavio prema Akri i borio se sa njim u Devetom krstaškom ratu.

Kraljevanje

Naslijedio je englesku krunu poslije smrti svoga oca i bio je primoran napustiti rat i vratiti se u Englesku. Okrunjen je po svom povratku, 19. augusta 1274. godine. Bio je najuspješniji engleski vladar iz kuće Plantagenet. Vladao je od 1272. Odupro se partikularističkim težnjama visokog plemstva, suzio vlast klera i nastojao da cijeli britanski otok sjedini pod svojom vlašću. Od 1295. pozivao je predstavnike gradova u Parlament, kojemu je priznao pravo da određuje poreze.

Svojoj je državi uspio pripojiti Vels 1284. godine, te je ratovao sa Škotima od 1296. godine. Svom najstarijem sinu, koji će nakon njegove smrti postati Eduard II, dao je titulu princa od Velsa, koju će nosti svi engleski i kasnije britanski prijestolonasljednici.

Nakon smrti Eleonore 1290. godine, sa kojom je imao petnaestoro djece od kojih je četvoro doživjelo zrelost, Eduard je 1299. godine oženio Margaretu od Francuske, kćerku francuskog kralja Filipa III, s kojom je imao još troje djece.

Vanjski linkovi

• Edward I, zvanična stranica britanske monarhije

Prethodnik: Henrik III	Kralj Engleske; vojvoda Akvitanije; gospodar Irske 1272–1307	Nasljednik: Eduard II
Prethodnik: Ivana	Grof Ponthieua s Eleonorom 1279–1290