Rebecca (1940)
Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
 |
Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori). Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon. |
| Rebecca | |
_-_poster.jpg&filetimestamp=20110821190646) |
|
| Režiser | Alfred Hitchcock |
|---|---|
| Producent | David O. Selznick |
| Scenarist(i) | Philip MacDonald Michael Hogan Priča: Joan Harrison Robert E. Sherwood Daphne du Maurier |
| Narator | Joan Fontaine |
| Uloge | Laurence Olivier Joan Fontaine Judith Anderson George Sanders |
| Muzika | Franz Waxman |
| Žanr | romantična drama/ triler |
| Kinematografija | George Barnes |
| Editor | W. Donn Hayes |
| Produkcija | Selznick International Pictures |
| Datum izlaska | 12. april 1940. |
| Trajanje | 130 minuta |
| Jezik | engleski |
| Budžet | 1.288.000 $ |
Rebecca je film Alfreda Hitchcocka iz 1940 godine. To je bio njegov prvi "američki" film. Robert E. Sherwood i Joan Harrison adaptirali su istoimeni roman Daphne du Maurier (1938) u produkciji Davida Selznicka.
Sadržaj |
Radnja [uredi]
U filmu su glavni likovi Maxim de Winter, njegova druga supruga te gđa Danvers, sluškinja pokojne supruge. Radi se o sjećanjima koja kontroliraju De Wintera, njegovu sadašnju suprugu i gđu Danvers.
Radnja je većinski neizmijenjena u usporedbi s romanom. Hitchcock je, također, prešao preko holivudskog koda lezbijstva jer je sluškinja opsjednuta Rebbecom nakon njene smrti.
Glumci [uredi]
| Glumac | Uloga |
|---|---|
| Laurence Olivier | George Fortescu Maximillian "Maxim" de Winter |
| Joan Fontaine | druga gđa De Winter |
| George Sanders | Jack Favell |
| Judith Anderson | gđa Danvers |
| Nigel Bruce | major Giles Lacy |
| Reginald Denny | Frank Crawley |
| C. Aubrey Smith | pukovnik Julyan |
| Gladys Cooper | Beatrice Lacy |
| Florence Bates | gđa Edythe Van Hopper |
| Melville Cooper | mrtvozornik |
| Leo G. Carroll | dr. Baker |
Hitchcockov kameo nalazi se pred kraj filma; vidimo ga izvan telefonske govornice dok Jack telefonira.
Nagrade [uredi]
Osvojeni Oscari [uredi]
- Oskar za najbolji film (1940)
- Oskar za najbolju fotografiju (1940)
Neosvojeni Oscari [uredi]
- Oskar za najbolju glavnu mušku ulogu
- Oskar za najbolju glavnu žensku ulogu
- Oskar za najbolju sporednu žensku ulogu
- Oskar za najboljeg režisera
- Oskar za najbolju scenografiju
- Oskar za najbolje vizualne efekte
- Oskar za najbolju montažu
- Oskar za najbolji zvuk
Zanimljivosti [uredi]
- Preko 20 glumica je testirano za ulogu gđe de Winter, koja je na kraju otišla novopečenoj glumici Joan Fontaine. Jedna od njih bila je Vivien Leigh, koju je Laurence Olivier pokušao progurati, pošto su bili par u to vrijeme.
- Ovo je bio Alfred Hitchcockov drugi film koji se temelji na romanu Daphne du Maurier (prvi je bio Jamaica Inn)
- Uprkos potrazi za lokacijom uzduž i poprijeko SAD-a, a posebno Nove Engleske, David O. Selznick nije bio u mogućnosti pronaći prikladno mjesto koje bi predstavilo Manderley, pa je morao pribjeći minijaturi umjesto toga, i to jednoj vrlo uvjerljivoj.
- Godine 1944, Edwina Levin MacDonald tužila je Davida O. Selznicka, Daphne du Maurier, United Artists i Doubleday za plagijat. Tvrdila je da se film temelji na romanu "Slijepi prozori", i dobila je nepoznat iznos odštete.
- Zato što je Laurence Olivier želio svoju tadašnju djevojku Vivien Leigh da igra glavnu ulogu, on je tretirao Joan Fontaine užasno. Ovo je prilično potreslo Fontaine, tako da je Alfred Hitchcock odlučio kapitalizirati na tome tako što joj je rekao da je cijela glumačka ekipa mrzi, čime je postala stidljiva i tjeskobana - upravo ono što mu je bilo potrebno za njenu glumu.
- Ovo je bio prvi film Alfreda Hitchcocka koji je napravio sa Davidom O. Selznickom. Hitchcock je radio sa scenaristom Robertom E. Sherwoodom i Hitchcockovom pomoćnicom Joan Harrison u procesu pisanja scenarija. Ali on je bio nezadovoljan gotovo od početka snimanja sa Selznickom koji je vodio kontrolni - a neki su to zvali opsesivni - način "produkcije".
- Zbog uspjeha ovog filma u Španiji, posebne jakne koje je Joan Fontaine nosila tokom snimanja filma počele su biti poznate kao "rebecas". Riječ "Rebeca" još uvijek se koristi danas kad se govori o ovom odjevnom predmetu.
Vanjski linkovi [uredi]
 |
Rebecca na Internet Movie Database |
- Rebecca na Rotten Tomatoes
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: |
