Tiberije
Tiberius Claudius Nero Caesar (16. novembra 42 p.n.e. - 16. marta 37. godine) je bio istaknuti vojskovođa, a od 14. do 37. godine i drugi Rimski car. Za suvladara cara Augusta Oktavijana proglašen je 13. a slijedeće godine, poslije smrti Augusta, postaje carem. Kao sposoban vojskovođa, ugušio je pobunu dalmatinskih i panonskih plemena nazvanu Batonov ustanak prema Batonu, vođi ilirskog plemena Dezitijati, zatim pobunu u Germaniji kao i u provincijama Trakiji, Galiji i Numidiji. Postao je nepopularan poslije čudnovate smrti svog nećaka Germanika 19. godine, za koju su mnogi tvrdili da je on bio odgovaran. Pošto je dao velika ovlaštenja Sejanu, zapovjedniku svoje Pretorijanske garde, povlači se na ostrvo Kapri (Capri), uz jugozapadnu obalu Italije. Sejan provodi teror po Rimu i organizira zavjeru protiv Tiberija, s namjerom da preuzme carske ovlasti, te i ubija (truje) carevog jedinog sina Druza (iz braka s prvom ženom Vipsanijom Agripinom). Zavjera propada, zahvaljujući carevoj šogorici Antoniji, i Sejan je smaknut, ali se Tiberije više nije vraćao u Rim. Pred kraj života postaje sve više sumnjičav i paraoničan te likvidira sve one koji bi mu bili mogući protivnici.
O Tiberijevoj smrti postoje dvije verzije; prema navodima rimskih historičara Svetonija i Tacita (koji nisu uvijek pouzdani, npr. navodne careve perverzne seksualne orgije na Kapriju), Tiberije je pozvao na Kapri svog pranećaka Kaligulu i unuka Gemelija da bi ih obojicu proglasio svojim nasljednicima (ali je Kaligula, čim je postao car, naredio ubistvo Gemelija). Tada je, na Kapriju, navodno, Kaligula, uz pomoć novog zapovjednika Pretorijanaca Makrija - ugušio cara jastukom. Ali historijski je vjerovatnije, i prihvaćena je verzija prema kojoj je Tiberije, drugi rimski car, mirno umro prirodnom smrću u svojoj vili u Misenumu u 16. marta 37. godine u starosti od gotovo osamdeset godina.
