Evroazijska ploča

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Položaj Evroazijske ploče

Evroazijska ploča je tektonska ploča koja se prostire većim dijelom Evroazije (kopnene mase koja se sastoji od tradicionalnih kontinenata Evrope i Azije), sa značajnim izuzecima Indijskog i Arabijskog potkontinenta i područja istočno od Čerskog masiva u istočnom Sibiru. Također obuhvata okeansku koru, koja se širi prema zapadu do Srednjoatlantskog grebena i prema sjeveru do grebena Gakkel.

Istočna strana ove ploče graniči sa Sjevernoameričkom pločom na sjeveru i Filipinskomorskom na jugu, te mogućom Ohotskom i Amurskom pločom. Južna strana graniči s Afričkom pločom na zapadu, Arabijskom pločom u sredini i Indoaustralijskom pločom na istoku. Zapadna strana je divergentna granica sa Sjevernoameričkom pločom i čini dio Srednjoatlantskog grebena koji je urakljen Islandom. Sve vulkanske erupcije na Islandu, poput onih iz 1973, kada je eruptirao Eldfell, 1783. i erupcije Lakija (islandski: Lakagígar) ili erupcije Eyjafjallajökulla iz 2010, uzrokovale su razilaženje Sjevernoameričke i Evroazijske ploče, što je rezultat divergentnih sila koje djeluju na granicama ploča.

Geodinamikom srednje Azije dominira međudjelovanje između Evroazijske i Indijske ploče. U tom području mogu se lahko prepoznati mnoge potploče ili blokovi kore, a koje formiraju Srednjoazijsku i Istočnooazijsku tranzitnu zonu.[1]

Evroazijska ploča zauzima površinu otprilike 67.800.000 km2.[2] Kreće se relativno na jug prema Afričkoj ploči brzinom 7–14 mm godišnje.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Up-to-Date Geodynamics and Seismicity of Central Asia", J. Gatinski, D. Rundquist, G. Vladova, T. Prohodova
  2. ^ "Sizes of Tectonic or Lithospheric Plates". Geology.about.com. 5. 3. 2014. Pristupljeno 18. 9. 2019.