Glicerol

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Glicerol
Glycerin Skelett.svg
Općenito
Hemijski spoj Glicerol
Druga imena glicerin
propan-1,2,3-triol
1,2,3-propantriol
1,2,3-trihidroksipropan
gliceritol
glicil alkohol
Molekularna formula C3H5(OH)3
CAS registarski broj 56-81-5
SMILES C(C(CO)O)O
InChI 1/C3H8O3/c4-1-3(6)2-5/h3-6H,1-2H2
Osobine1
Molarna masa 92.09382 g/mol
Agregatno stanje Čista, latka bezbojna tečnost, bez mirisa
Gustoća 1.261 g/cm³
Tačka topljenja 17.8 °C
Tačka ključanja 290 °C
Rizičnost
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
0
0
 
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima.
Prostorna struktura glicerola
3D struktura glicerola

Glicerol ili glicerin je jednostavni poliolni hemijski spoj. To je tečnost bez boje i mirisa; viskozna je tečnost koja je u širokoj upotrebi u farmaceutskoj formulaciji. Sadrži po tri hidrofilne hidroksilne grupe koje su odgovorne za njegovu rastvorljivost u vodi i higroskopnu prirodu.

Glicerolna osnova je centralna komponenta strukture svih lipida koji su poznati kao trigliceridi. Glicerol ima slatkast okus i nisku toksičnost.

Proizvodnja[uredi | uredi izvor]

Glicerol, kao osnova triglicerida, može se proizvesti putem saponifikacije masti, kao nusproizvod proizvodnje sapuna.[1]

Opći prikaz saponifikacije

Također je i sporedni proizvod proizvodnje biodizela putem transesterifikacije. Trigliceridi

  1. reagiraju sa alkoholom kao što je etanol
  2. u prisustvu katalitske baze,
  3. kada nastaju etil estri masnih kiselina i
  4. glicerol
Transesterifikacija etanolom

Glicerol se može proizvesti i iz propilena, pri čemu je najvažniji epihlorohidrinski. Sastoji se od hlorinacije propilena čime se formira alil hlorid, koji se oksidira hipohloritom do dihlorohidrina. Ovaj reagira sa jakom bazom i formira epihlorohidrin, koji hidrolizira do glicerola.[2]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Milne G. W. A., Lide D. R. (1994): Handbook of data on organic compounds. CRC Press, Boca Raton, ISBN 0-8493-0445-8.
  2. ^ Christoph, Ralf; Schmidt, Bernd; Steinberner, Udo; Dilla, Wolfgang; Karinen, Reetta (2006). "Glycerol". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. doi:10.1002/14356007.a12_477.pub2. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]