Hasan Muratović

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe pouzdanim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Hasan Muratović
HasanMuratovic.jpg
Hasan Muratović
Rođenje (1940-04-11) 11. april 1940 (79 god.)
Olovo, Kraljevina Jugoslavija
Nacionalnost Bošnjak

Hasan Muratović (11. aprila 1940. Čude, Olovo, Kraljevina Jugoslavija) jest poduzetnik i političar. Bio je rektor i dugogodišnji profesor Ekonomskog i Elektrotehničkog fakulteta Univerziteta u Sarajevu, ministar u vladama za vrijeme rata u Bosni i Hercegovini i prvi poslijeratni premijer Vlade Republike Bosne i Hercegovine, ambasador Bosne i Hercegovine u Hrvatskoj, član i potpredsjednik Parlamentarne skupštine Vijeća Evrope u Strasbourgu. Bio je dugogodišnji konsultant Instituta za organizaciju i ekonomiku Sarajevo, direktor Instituta za istraživanje i razvoj UPI Sarajevo i predsjednik konsultantske firme Deloitte za područje BiH. Obavljao je nekoliko odgovornih menadžerskih funkcija u privredi i realizirao veliki broj projekata unapređenja poslovanja i kriznog menadžmenta. Trenutno obavlja poslove konsultanta, profesora emeritusa Univerziteta u Sarajevu a radi i kao povremeni predavač na nekoliko univerziteta.

Obrazovanje[uredi | uredi izvor]

Hasan Muratović je diplomirao 1964. na Fakultetu za strojništvo Univerziteta u Ljubljani, gdje je stekao zvanje dipl. ing. mašinstva. Magistrirao je Organizacijske nauke na Univerzitetu u Sarajevu 1972, a doktorirao na Univerzitetu u Beogradu 1981. na temi: Strategija i organizacija istrživanja i razvoja velikih poslovnih sistema.[1]

Karijera[uredi | uredi izvor]

Akademska karijera[uredi | uredi izvor]

Akademsku karijeru je započeo 1974. kao asistent na Mašinskom fakultetu u Sarajevu. Nakon odbranjene doktorske teze 1982. izabran je u zvanje docenta na Elektrotehničkom fakultetu u Sarajevu a kasnije i u zvanje vanrednog odnosno redovnog profesora na predmetima Teorija sistema i Analiza informacionih sistema, koje je predavao neprekidno do 2004. godine kada je izabran za rektora Univerziteta u Sarajevu. Istovremeno je od 1989. godine predavao predmete Menadžment i Organizacija na Ekonomskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Na istom fakultetu je bio jedan od osnivača i dugogodišnji rukovodilac Katedre za menadžment i organizaciju. Za rektora Univerziteta u Sarajevu je izabran 2004 godine. Kao rektor inicirao je i organizirao reformu sistema visokog obrazovanja na bazi Bolonjskog procesa.

Muratović je objavio 4 knjige kao samostalni autor, a koautor je 6 knjiga. Objavio je preko 120 stručnih i naučnih radova u časopisima i na naučnim i stručnim skupovima. Bio je rukovodilac 4 naučno istraživačka projekta. Njegove knjige i publicirani radovi su iz područja razvoja, strategije i organizacije poduzeća, kriznog menadžmenta, unapređenja poslovanja i vještina pregovaranja.

Poslovna karijera[uredi | uredi izvor]

Po završetku studija zaposlio se u Fabrici motora Sarajevo gdje je radio prvo kao konstruktor u istraživanju i razvoju, zatim kao rukovodilac pripreme proizvodnje, koordinator projekta Daimler Benz i direktor zajedničkih službi (planiranje i razvoj, finansije i računovodstvo, kadrovi i informatika). Od 1973. do 1977. bio je regional menadžer United Bus Company of Zambia u Lusaki, a zatim direktor Instituta za istraživanje i razvoj UPI Sarajevo. 1990 godine je osnovao privatnu konsultantsku firmu BHM koja je funkcionirala do početka rata 1992. godine. Radio je kao konsultant na razvoju i unapređenju poslovanja u nekoliko poduzeća i 4 godine na makro-projektu izgradnje vojnog kompleksa u Iraku (1984—88). Od 2004 godine radi, prvo kao Chairman za BiH, a zatim kao konsultant konsultantske firme Deloitte.

Politička karijera[uredi | uredi izvor]

Juna 1992. godine imenovan je za ministra u prvoj Vladi Republike Bosne i Hercegovine. Bio je ministar u vladama za vrijeme Rata u Bosni i Hercegovini u različitim resorima, najduže kao ministar bez portfelja i predsjednik državnog komiteta za odnose sa UNPROFOR-om i međunarodnim organizacijama. U memoarima međunarodnih dužnosnika u BiH u toku rata opisan je kao vrlo vješt, hrabar i tvrd pregovarač.[potreban citat] Nakon Dejtonskog sporazuma, čijem je potpisivanju u Parizu prisustvovao,[potreban citat] postao je prvi poslijeratni premijer. Kao premijer, sa Vladom i ekspertima Svjetske banke, izradio je prvi plan obnove BiH, ispregovarao odnose sa Pariškim i Londonskim klubom kreditora i realizirao donatorske konferencije sa Međunarodnom zajednicom, koje su rezultirale sa 5,1 milijardi američkih dolara za hitnu obnovu.[potreban citat] Bio je Guverner RBiH u Svjetskoj banci za period od 1996. do 1998.[potreban citat] Vodio je dvije izborne kampanje SDA (1996 i 2002).[potreban citat] i bio potpredsjednik te stranke. Nakon izbora 1996. godine imenovan je za ministra Ekonomskih odnosa i vanjske trgovine, a zatim je 1998. podnio ostavku i imenovan je za ambasadora u Hrvatskoj. Za unapređenje odnosa između BiH i Hrvatske 2002. odlikovan je od Predsjednika Hrvatske. Nakon izbora 2002. bio je zastupnik u Parlamentarnoj skupštini Bosne i Hercegovine i u Parlamentarnoj skupštini Vijeća Evrope u Strasbourgu, u kojoj je bio i potpredsjednik. Kao potpredsjednik predsjedavao je zasijedanjima skupštine Vijeća Evrope. Sa političkih funkcija se povukao izborom za rektora Univerziteta u Sarajevu 2004.

Porodični život[uredi | uredi izvor]

Hasan Muratović je četvrto od petero djece roditelja Muje i Zade, rođene Hadrović. Oženjen je Mulijom, rođenom Čabaravdić. Otac je dvoje djece Amira i Faruka.

Priznanja[uredi | uredi izvor]

Dobitnik je velikog broja priznanja i nagrada različitih naziva i od različitih institucija. Dobitnik je Ordena Predsjedništva Federativne Republike Jugoslavije sa srebrnim vijencem (1998), Šestoaprilske nagrade Grada Sarajeva (1990)[2], Ordena Reda Kneza Trpimira Republike Hrvatske (2002), Povelje Univerziteta u Sarajevu (1990 i 2002), Zlatne značke Famos, Plakete (Pape) loannes Paulus PP.II (1997), plaketa i zahvalnica velikog broja poduzeća, sportskih, obrazovnih i kulturnih društava i organizacija.

Reference[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]