Ileum

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Ileum
(Ileum)
Illu small intestine.jpg
Tanka crijeva
Gray1045.png
Cecal fossa.
Detalji
Prekurzor Srednje crijevo
Arterije ileuma
Vene ileuma
Živac lutalac
Identifikatori
Gray's p.1171
Dorlands
/Elsevier
Ileum
TA A05.6.04.001
FMA 7208
Anatomska terminologija

Opis i terminologija[uredi | uredi izvor]

Ileum (lat. ileum) je završni dio tankog crijeva koji na južnoslavenskim i ostalim „narodnim jezicima“ nema odgovarajuću oznaku i obično se uključuje u tanko crijevo. Naučno se diferencira od većine viših kičmenjaka, uključujući sisare, gmizavce i ptice. Kod riba, podiela tankih crijeva nije tako jasna i termini zadnje crevo ili prednje crijevo se mogu koristiti u kolokvijalnom komuniciranju.[1][2][3][4]

Ileum se nastavlja na duodenum i jejunum, a odvojen je od slijepog crijeva, preko ileocekalog zaliska. Ovaj srednjeg dijela probavnog trakta kod ljudi je dug oko 2–4 m; njegova PH vrijednost je obično između 7 i 8 (neutralan i blago alkalinan).

Pregled[uredi | uredi izvor]

Ileum je završni i najduži segment tankog crijeva. Poosebno je odgovoran za apsorpciju [[vitamin B12|vitamina B12 i reapsorpciji konjugovanih žučnih soli. Ileum je dug oko 3,5 m, što iznosi 60% ukupne dužine tankog crijeva. Pruža se se od jejunuma (srednji dio tankog crijeva) do ileocekalnog ventila, koji se ulijeva u debelo crijevo. Od trbušnog zida, ileuma je odvojen mezenterijskim naboranom membranom (tebušnom maramicom) .

Sloj glatkih mišića u zidovima ileuma je tanji od zidova drugih dijelova crijeva, a peristaltičke kontrakcije su sporije. Obloga ileuma je također manje propusna nego gornjeg dijela tankog crijeva. U zidovima su ugrađene malobrojne ćelije limfnog tkiva (Peyerove zakrpe). Specifični receptore za žučne soli i vitamina B12 nalaze se isključivo u oblozi. Ileum apsorbira oko 95% konjugiranih žučnih soli u crevnom sadržaju.

Oko 2% svih ljudi rađaju s urođenim malformacijama ileuma , pod nazivom Meckelov divertikulum, koji se sastoji od bočnog kanala u crijevnom zidu, dužine 1 do 12 cm. Malformacija nastaje kada kanal koji vodi od pupka do tankog crijeva u fetusu ne atrofira i ostaje blizu. Mali broj slučajeva zahtijevaju hirurško uklanjanje zbog crijevnih krvarenja i/ili upale. Povrede ili bolesti koje utiču na vrh ileuma izazivaju nedostatka vitamina B12 i opsežne proljeve, što je posljedica uplitanja žučnih soli u apsorpciju vode u debelom crijevu.

Dodatne slike[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Berberović Lj., Hadžiselimović R., Dizdarević I. (1987): Medicinska antropologija. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 86-01-00364-8.
  2. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-222-6.
  3. ^ Sofradžija A., Šoljan D., Hadžiselimović R. (2003): Biologija 1, Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-592-6.
  4. ^ Guillaume, Jean; Praxis Publishing, Sadasivam Kaushik, Pierre Bergot, Robert Metailler (2001). Nutrition and Feeding of Fish and Crustaceans. Springer. str. 31. ISBN 1-85233-241-7, ISBN 9781852332419 Provjerite vrijednost parametra |isbn= (pomoć). Pristupljeno 9. 1. 2009.. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]