Natrij-cijanid

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Natrij-cijanid
Na+Cyanidion.png
Općenito
Hemijski spoj Natrij-cijanid
Molekularna formula NaCN
CAS registarski broj 143-33-9
Kratki opis bezbojni kristalni prah
sa slabim mirisom na badem
Osobine1
Molarna masa 49,01 g/mol
Agregatno stanje čvrsto
Gustoća 1,5955 g/cm3[1]
Tačka topljenja 561,7 °C
Tačka ključanja 1500 °C
Pritisak pare 1 hPa na 800 °C
Rastvorljivost 580 g/l u vodi pri 20 °C
Rizičnost
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
3
0
 
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima.

Natrij-cijanid je so natrija sa cijanovodičnom kiselinom. Ima hemijsku formulu NaCN. Na sobnom temperaturi je bezbojan kristalni prah, koji ima slab miris na gorke bademe. Veoma je higroskopan.

Dobijanje[uredi | uredi izvor]

Natrij-cijanid se dobija procesom neutralizacije cijanovodične kiseline i natrij-hidroksida (sode) putem Andrussowe reakcije. Za sintezu natrij-cijanida se koriste metan, amonijak i kisik.


Metan, amonijak i kisik reaguju na temperaturi od 1546 °C te uz prisustvo platine kao katalizatora dobija se voda i cijanovodična kiselina.

Slijedi reakcija neutralizacije cijanovodične kiseline i sode.


Cijanovodična kiselina i soda daju natrij-cijanid i vodu.

Ranije se natrij-cijanid dobijao putem reakcije natrija sa ugljom i amonijakom.

Upotreba[uredi | uredi izvor]

Natrij-cijanid zajedno sa kalij-cijanidom se upotrebljava u proizvodnji plemenitih metala zlata i srebra. U galvanskoj tehnici se koristi u raznim cijanidnim kadama, npr. u cijanidnim kadama za bakar, mesing, bronzu, cink, kadmij i zlato.

U organskoj hemiji natrij-cijanid se koristi u raznim sintezama. Natrij-cijanid je otrovan za ljude. Smrtonosna doza (oralno) iznosi oko 2,8 mg po kilogramu tjelesne mase.[2]

Reference[uredi | uredi izvor]