Ana, carica Rusije

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Ana
Louis Caravaque, Portrait of Empress Anna Ioannovna (1730).jpg
Carica Rusije
Vladavina 26. februar 1730 - 28. oktobar 1740
Prethodnik Petar II
Nasljednik Ivan VI
Krunidba 9. mart 1730
Supružnik Fridrik Vilim, vojvoda Kurlandije
Dinastija Romanov
Otac Ivan V, car Rusije
Majka Praskovija Saltjokova
Rođenje 7. februar 1693
Moskva
Smrt 28. oktobar 1740
Petrograd

Ana Ivanovna (7. februar 1693 - 28. oktobar 1740) je vladala kao vojvotkinja Kurlanda, a kasnije kao carica Rusije.

Porijeklo i brak[uredi | uredi izvor]

Ana je bila kćerka Ivana V i Praskovije Saltjokove. Njen otac je bio brat Petra I Velikog, sa kojim je zajedno vladao sve do svoje smrti. Nakon njegove smrti vlast je zadržao Petar I, a naslijedila ga je supruga, Katarina I. Petar I Veliki je ju novembru 1710. godine udao za Fridrika Vilima, vojvodu Kurlandije (sada zapadna Latvija). On umire dva mjeseca poslije, a Kurlandom nastavlja upravljati vojvotkinja-udovica. Ana se nije nikada preudala, niti je imala djece.

Vladavina[uredi | uredi izvor]

Smrću cara Petra II, unuka svoga amidže Petra I, dana 29. januara 1930. godine Ana se proglasila caricom i autokratom cijele Rusije. Ruski kneževi očekivali su da će nova carica stvoriti ustavnu monarhiju, ali se Ana brzo postavila kao apsolutna vladarica. Prva odluka nove carice bila je da ponovo uvede sigurnosnu policiju, uz čiju je pomoć rado terorizirala one koji su joj se suprostavljali. Iako prijestolnicu nije vratila u Moskvu, tamo je provodila najviše vremena, i to u društvu svojih služavki.

Kaže se da je Anu veselilo ponižavanje i mučenje starih plemića. Tako je, čisto radi zabave, udala svoju ostarjelu služavku, Kalmikinju, za carevića Dmitrija Galicina, prvo ih obukla kao klovnove i zatim natjerala da prvu bračnu noć provedu goli u ledenoj palači, tokom iznimno oštre zime.

Nije imala povjerenja u ruske plemiće, pa ih je držala dalje od moćnih pozicija, koje je radije davala baltičkim Nijemcima. Upravu nad Kurlandom, koji joj, izgleda, više nije bio zanimljiv, prepustila je Ernstu Johannu von Bironu. Njegovog političkog suparnika je pogubila nekoliko mjeseci pred smrt. Ana i Ernst Johann su Rusiju udružili sa Svetim Rimskim Carstvom i učestvovali u Ratu za poljsko naslijeđe, nakon kojeg su na poljski tron postavili Augusta III.

Ana je 1736. objavila rat Osmanskom carstvu, ali ne i Karlo VI, car Svetog Rimskog Carstva, zbog čega je Rusija prisiljena vratiti sav ratom zauzeti teritorij. Ana je ovim ratom započela težnju Rusa za proširenjem prema jugu, cilj koji je najbolje ostvarila Katarina II Velika.

Smrt[uredi | uredi izvor]

Kako se njeno zdravlje pogoršavalo, nasljednikom imenuje unuka svoje sestre, carevića Ivana. Ovime je željela osigurati liniju svog oca, Ivana V, a isto tako zatvoriti put do krune djeci Petra I Velikog, kojeg je prezirala.

Bolest bubrega prekinula je život i vladavinu 47-godišnje carice. Ivan VI je tada bio tek jednogodišnja beba, a njegova majka i regent njemačka princeza, pa ih sa vlasti ubrzo zbacuje Petrova mlađa kćerka Elizabeta.