Fosforilaza

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Fosforilaza
1z8d.jpg
Identifikatori
EC broj 2.4.1.1
CAS broj 9035-74-9
baze podataka
IntEnz IntEnz pregled
BRENDA BRENDA odrednica
ExPASy NiceZyme pregled
KEGG KEGG odrednica
MetaCyc metabolički put
PRIAM profil
PDB strukture RCSB PDB PDBe PDBsum

Fosforilaze su enzimi koji kataliziraju dodavanje fosfatne grupe sa neorganskog fosfata (fosfat + vodik) na akceptore.

A-B + P A + P-B.

Uključuju alosterne enzime koji kataliziraju prouzvodnju glukoza-1-fosfata iz glukana, kao što su glikogen, skrob ili maltodekstrin. Fosforilaza se obično označava i kao glikogen-fosforiilaza u čast Earla W. Sutherland Jr. koji je kasnih 1930-ih otkrio prvu fosfatazu.[1][2]

Funkcija[uredi | uredi izvor]

Fosforilaze ne treba miješati s fosfatazama, koje oduzimaju fosfatne grupe.

U širem smislu, fosforilaze su enzimi koji kataliziraju dodavanje fosfatnih grupa iz anorganskih fosfata (fosfat + vodik) na akceptora, ne treba brkati s fosfatazama ([[hidrolaza] ]ma ili (kinazama I fosfotransferazama). Fosfataza uklanja fosfonatnu grupa donatora koristeći vodu, dok kinaze prenose fosfosfonatnu grupa od donatora (obično ATP) na akceptor.[3][4]


Enzim Klasa enzima Reakcija Napomena
Fosforilaza Transferaza
(EC 2.4 and EC 2.7.7)
A-B + H-OP A-OP + H-B Transfer grupa = A = glikozil- grupa ili
nukleotidil- grupa
Fosfataza Hidrolaza
(EC 3)
P-B + H-OH P-OH + H-B
Kinaza Transferaza
(EC 2.7.1-2.7.4)
P-B + H-A P-A + H-B Transfer grupa = P
P = fosfonatna grupa, OP = fosfatna grupa, H-OP oili P-OH = neorganski fosfat.

Tipovi[uredi | uredi izvor]

U fosgorilaze spadaju slijedeće kategorije:

Sve poznate fosforilaze dijele zajedničke katalitičke i strukturne osobine.[5].

Aktivacija[uredi | uredi izvor]

Fosforilaza a je aktivni oblik glikogenske fosforilaze, koja je fosforilacijom u neaktivnom obliku: fosforilaza b.

Patologija[uredi | uredi izvor]

Od poremećaja koji su u vezi sa fosforilazim poznati su::

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Hunter G. K. (2000): Vital Forces. The discovery of the molecular basis of life. Academic Press, London 2000, ISBN 0-12-361811-8.
  2. ^ Nelson D. L., Cox M. M. (2013): Lehninger Principles of Biochemistry. W. H. Freeman and Co., ISBN 978-1-4641-0962-1.
  3. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-222-6.
  4. ^ Bajrović K., Jevrić-Čaušević A., Hadžiselimović R., Ed. (2005): Uvod u genetičko inženjerstvo i biotehnologiju. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 9958-9344-1-8.
  5. ^ http://www.expasy.org/cgi-bin/nicedoc.pl?PDOC00095.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]