Rezolucija Vijeća sigurnosti broj 1031

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Vijeće sigurnosti Ujedinjenih nacija
Rezolucija broj 1031
Sisu XA-180-IFOR.jpg
Pripadnici finskih trupa IFOR-a u Bosni i Hercegovini
Datum 15. decembar 1995.
Sjednica 3607
Oznaka S/RES/1031 (Dokument)
Glasanje
Za: 15Suzd.: 0Protiv: 0
Tema Bosna i Hercegovina
Rezultat usvojeno
Sastav Vijeća sigurnosti 1995. godine
Stalne članice
Nestalne članice
1030 1032
Spisak rezolucija iz 1995. godine

Rezolucija Vijeća sigurnosti broj 1031 (UNSCR 1035) donesena je 15. decembra 1995, na osnovu VII poglavlja Povelje Ujedinjenih nacija u Vijeću sigurnosti Ujedinjenih nacija na 3607. sjednici jednoglasnim izglasavanjem svih petnaest članica Vijeća.

Sadržaj[uredi | uredi izvor]

Potpisivanjem Dejtonskog sporazuma i završetkom rata u Bosni i Hercegovini, ovom se rezolucijom omogućava provođenje obaveza iz Dejtonskog sporazuma uz podršku Implementacijskih snaga (IFOR). Ovom se rezolucijom NATO ovlašćuje sprovođenje zadataka definisanih u aneksu 1A (vojni aspekt) i aneksu 2 (međuentitetski odnosi), te preuzimanju zadaća od IFOR-a, a posebno u sprovođenju obaveza iz aneksa 1A, o praćenju i nadgledanju ispunjavanja obaveza zaraćenih strana, te na osnovu VII poglavlja Povelje Ujedinjenih nacija, njihovo sprovođenje oružanom silom.

Donošenjem ove rezolucije, završena je Operacija "Deny Flight" i sve ovlasti o kontroli letenja iznad Bosne i Hercegovine prepuštene su zapovjednicima IFOR-a. Rezolucija ovlašćuje članice Ujedinjenih nacija i IFOR, na upotrebu oružja u potrebi samoodbrane i u svrhu sprovođenja zadataka rezolucije. Za implementaciju civilnog dijela, rezolucija prenosi svu odgovornost i upravu, te se osniva institucija Visokog predstavnika za Bosnu i Hercegovinu.

Na osnovu ove rezolucije savjet NATO-a je autorizirao 16. decembra 1995. Supreme Allied Commander Europe (SACEUR), koji je odredio ACTORD (Activation Order), kao glavne snage za izvršenje odredbi (engleski: Rules of Engagement (ROE)), što je ubrzo i sprovedeno. Istovremeno je potvrđen operacioni plan 10405, koji je dodijelio prava IFOR-u za hapšenje ratnih zločinaca i njihovo isporučivanje Međunarodnom krivičnom sudu za bivšu Jugoslaviju, u slučaju da ih otkriju u sprovođenju obaveza rezolucije.

Prenošenjem vojnih ovlasti sa UNPROFOR-a na IFOR, su prestale važiti rezolucije 770 (1992.), 781 (1992.), 816 (1993.), 836 (1993.), 844 (1993.) und 958 (1994), te pojedine odredbe rezolucije 824 iz 1993. o određivanju zaštićenih zona u Bosni i Hercegovini.

Tekst[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]