Antonije Isaković

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Antonije Isaković
Rođenje 6. novembar 1923.
Beograd, Jugoslavija
Smrt 13. januar 2002.
Beograd, Srbija

Antonije Isaković (6. novembar 1923.—13. januar 2002.) bio je jugoslovenski i srbijanski književnik i scenarist, potpredsjednik Srpske akademije nauka i umjetnosti (SANU) od 1980-92. Dobitnik je mnogih književnih nagrada, poznat je i kao pisac čija djela su u Jugoslaviji najviše ekranizovna (Gospodar i sluga, Tren 1 i Tren 2, Govori i razgovori). Dobitnik je NIN-ove nagrade 1982. godine Smatra se jednim od autora Memoranduma SANU, političkog programa velikosrpske politike u vrijeme pred raspad SFRJ. Bio je član Socijalističke partije Srbije u devedestim godinama prošlog stoljeća, mada se kasnije javno ogradio od politike Slobodana Miloševića. Njegova djela svode se pripovjesti o borbama partizana u Drugom svjetskom ratu, političkom sukobu prema četnicima, te kasnijim čistkama u redovima komunista od sljedbenika staljinističke politike. Njegova su djela protkana psihološkim studijama glavnih junaka, te se smatraju jednim od boljih djela moderne srbijanske književnosti.

Bibliografija[uredi | uredi izvor]

Scenariji[uredi | uredi izvor]

Nagrade[uredi | uredi izvor]