Evropsko prvenstvo u nogometu 2020.

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Evropsko prvenstvo u nogometu 2020.
UEFA Euro 2020
UEFA Euro 2020 Logo.png
Detalji turnira
Domaćin Azerbejdžan
Danska
Engleska
Holandija
Irska
Italija
Mađarska
Njemačka
Rumunija
Rusija
Škotska
Španija
Datumi11. juni – 11. juli 2021
Ekipe24 (iz 1 konfederacije)
Stadion(i)12 (u 12 gradova domaćina)
2016
2024

Evropsko prvenstvo u nogometu 2020. obično nazvano UEFA Euro 2020. ili jednostavno Euro 2020, će biti 16. izdanje UEFA evropskog prvenstva, četverogodišnjeg međunarodnog muškog nogometnog prvenstva Evrope koje organizuje UEFA. Prvenstvo će biti održano u dvanaest gradova tokom ljeta 2021. od 11. juna do 11. jula.[1] Portugal brani prvo mjesto koje su osvojili na prvenstvu 2016.

Takmičenje je prvobitno trebalo biti održano od 12. juna do 12. jula 2020, ali je odgođeno na sljedeću godinu zbog pandemije COVID-a 19. Odlučeno je da će zadržati naziv "UEFA Euro 2020".[2]

Bivši predsjednik UEFA-e Michel Platini rekao je da je "romantično" da prvenstvo bude održano u više država i da se tako obilježi 60-ti "rođendan" evropskog nogometnog prvenstva.[3] Pobjednik će dobiti pravo da učestvuje na FIFA Kupu konfederacija 2021. Stadion Wembley u Londonu će biti domaćin polufinalnih utakmica i finala, a Stadion Olimpico u Rimu domaćin prve utakmice.

Kvalifikacije[uredi | uredi izvor]

U kvalifikacijama neće biti automatske kvalifikacije i svih 55 reprezentacija koje su članice UEFE, ukljućujući 12 reprezentacija koje trebaju završiti faze, moraju završiti i kvalifikacije za 24 mjesta na finalnom takmičenju.[4]

Žrijeb za kvalifikacije za Evropsko prvenstvo 2020. biti će održan 2. decembra 2018. godine u Dublinu, Irska.[5] Glavni proces kvalifikacija će početi u martu 2019. godine. Nakon ulaska Kosova u UEFA-u u maju 2016. godine, bilo je rečeno da će 55 članova u vrijeme biti svrstani u 10 grupa nakon završetka UEFA Lige nacija (pet grupa sa pet timova i pet grupa sa šest timova, sa četiri učesnika finalnog takimičenja UEFA Lige nacija garantirano je da će biti izvučeni u grupama sa pet timova, sa najbolje dvije ekipe u dvije grupe koje će se kvalificirati.[6]

Sa kreiranjem UEFA Lige nacija 2018. godine, sezona 2018/19 biti će povezana sa kvalifikacijama prvenstva i dati će još jednu šansu reprezentacija da se kvalificiraju za Evropsko prvenstvo.[7] Četiri tima iz svake divizije koje se nisu kvalificirale za finalno takmičenje Evropskog prvenstva igrati će "play-off" za svaku diviziju. Play-off će se igrati u martu 2020. Pobjednici play-offa svake divizije će biti odlučeni sa dva polufinala (najbolja rangirana ekipa protiv četvrte najbolje rangirane ekipe i druga najbolja rangirana ekipa protiv treće najbolje rangirane ekipe) i jedno finale (grad domaćin će biti izabran kasnije između dva polufinalna pobjednika). Oni će se pridružiti ostalim 20 timova koji su se već kvalificirali za Evropsko prvenstvo.

Kvalficirane reprezentacije[uredi | uredi izvor]

Ekipa[A] Način kvalificiranja Datum kvalificiranja Prethodna takmičenja[B]
 Belgija pobjednik grupe I 10. oktobar 2019. 5 (1972, 1980, 1984, 2000, 2016)
 Italija pobjednik grupe J 12. oktobar 2019. 9 (1968, 1980, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Rusija [C] drugoplasirani grupe I 13. oktobar 2019. 11 (1960, 1964, 1968, 1972, 1988, 1992, 1996, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Poljska pobjednik grupe G 13. oktobar 2019. 3 (2008, 2012, 2016)
 Ukrajina pobjednik grupe B 14. oktobar 2019. 2 (2012, 2016)
 Španija pobjednik grupe F 15. oktobar 2019. 10 (1964, 1980, 1984, 1988, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Francuska pobjednik grupe H 14. novembar 2019. 9 (1960, 1984, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Turska drugoplasirani grupe H 14. novembar 2019. 4 (1996, 2000, 2008, 2016)
 Engleska pobjednik grupe A 14. novembar 2019. 9 (1968, 1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2012, 2016)
 Češka [D] drugoplasirani grupe A 14. novembar 2019. 9 (1960, 1976, 1980, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Finska drugoplasirani grupe J 15. novembar 2019. 0 (debitant)
 Švedska drugoplasirani grupe F 15. novembar 2019. 6 (1992, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Hrvatska pobjednik grupe E 16. novembar 2019. 5 (1996, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Austrija drugoplasirani grupe G 16. novembar 2019. 2 (2008, 2016)
 Nizozemska drugoplasirani grupe C 16. novembar 2019. 9 (1976, 1980, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012)
 Njemačka [E] pobjednik grupe C 16. novembar 2019. 12 (1972, 1976, 1980, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Portugal drugoplasirani grupe B 17. novembar 2019. 7 (1984, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012, 2016)
 Švicarska pojednik grupe D 18. novembar 2019. 4 (1996, 2004, 2008, 2016)
 Danska drugoplasirani grupe D 18. novembar 2019. 8 (1964, 1984, 1988, 1992, 1996, 2000, 2004, 2012)
 Vels drugoplasirani grupe E 19. novembar 2019. 1 (2016)
 Makedonija pobjednik baraža - put D 12. novembar 2020. 0 (debitant)
 Mađarska pobjednik baraža - put A 12. novembar 2020. 3 (1964, 1972, 2016)
 Slovačka pobjednik baraža put - B 12. novembar 2020. 1 (2016)
 Škotska pobjednik baraža - put C 12. novembar 2020. 2 (1992, 1996)
  1. ^ Ukošeni tekst označava reprezentaciju jedne od 12 domaćina.
  2. ^ Podebljani tekst označava šampiona za tu godinu. Ukošeni tekst označava domaćina za tu godinu.
  3. ^ Od 1960. do 1988, Rusija se je takmičila u sklopu Sovjetskog Saveza, a 1992. u sklopu ZND.
  4. ^ Od 1960. do 1980, Češka se je takmičila u sklopu Čehoslovačke.
  5. ^ Od 1972. do 1988, Njemačka se je takmičila u sklopu Zapadne Njemačke.

Stadioni[uredi | uredi izvor]

Engleska London Njemačka München Italija Rim Azerbejdžan Baku
Stadion Wembley Allianz Arena Stadion Olimpico Nacionalni stadion
Kapacitet: 90,000 Kapacitet: 75,000 Kapacitet: 72,698 Kapacitet: 68,700
New Wembley Stadium and Arch from Olympic Way - geograph.org.uk - 2406320.jpg München - Allianz-Arena (Luftbild).jpg Stadio Olimpico 2008.JPG Baku Olympic Stadium panorama 1.JPG
Rusija Sankt Peterburg Rumunija Bukurešt
Stadion Krestovsky Arena Națională
Kapacitet: 68,134 Kapacitet: 55,600
Spb 06-2017 img42 Krestovsky Stadium.jpg Stadionul National - National Arena 3.jpg
Nizozemska Amsterdam Irska Dublin
Amsterdam Arena Aviva
Kapacitet: 56,000 Kapacitet: 51,700
Amsterdam Arena Roof Open.jpg Aviva Stadium(Dublin Arena).JPG
Španija Bilbao Mađarska Budimpešta Škotska Glasgow Danska Kopenhagen
San Mamés Puskás Ferenc Hampden Park Stadion Parken
Kapacitet: 53,332 Kapacitet: 68,000 Kapacitet: 52,063 Kapacitet: 38,065
San Mames, Bilbao, Euskal Herria - Basque Country.jpg Új Puskás Ferenc Stadion 2019.05.12.jpg 2012 Olympic Football - Honduras v Morroco.jpg DONG Cup finalen 2004 Parken.jpg

13 stadiona je odabrano i ozvaničeno 19. septembra 2014.:[8]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Bids for Euro 2020 due today; tournament to be held all across Europe". ProSoccerTalk (jezik: engleski). 2013-09-12. Pristupljeno 2018-07-25.
  2. ^ "Executive Committee approves guidelines on eligibility for participation in UEFA competitions". UEFA.com. Union of European Football Associations. 23. 4. 2020. Pristupljeno 28. 3. 2021.
  3. ^ Samuel, Martin (24. 5. 2013). "Martin Samuel meets Michel Platini - read the FULL transcript from Sportsmail's exclusive interview with UEFA's president". Daily Mail. Pristupljeno 25. 5. 2013.
  4. ^ UEFA.com. "European Qualifiers for UEFA EURO 2020: how it works". UEFA.com (jezik: engleski). Pristupljeno 2018-07-25.
  5. ^ UEFA.com. "Dublin to stage European Qualifiers draw on 2 December 2018". UEFA.com (jezik: engleski). Pristupljeno 2018-07-25.
  6. ^ uefa.com (2017-10-25). "The official website for European football – UEFA.com". UEFA.com (jezik: engleski). Pristupljeno 2018-07-25.
  7. ^ UEFA.com. "UEFA Nations League receives green light". UEFA.com (jezik: engleski). Pristupljeno 2018-07-25.
  8. ^ "Wembley to stage UEFA EURO 2020 final". UEFA.com. 19. 9. 2014.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]