Glatki mišić

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Glatko mišićno tkivo
(Textus muscularis levis)
(Textus muscularis nonstriatus)
Smooth muscle tissue.jpg
Slojevi zida jednjaka:
1. Sluznica
2. Podsluznica
3. Muscularis
4. Adventitia
5. Poprečnoprugasti mišić
6. Prugasti i glatki
7. Glatki mišić
8. Lamina muscularis mucosae
9. Jednjačke žlijezde
Identifikatori
H2.00.05.1.00001
14070
Anatomska terminologija
Gusta tijela i intermedijarni filamenti su umreženi purem sarcoplazme, što izaziva kontrakciju mišićnih vlakana
Serija aksonolikih zadebljanja, pod nazivom variko-mjesta ili "dugmad" autonomnih neurona iz motornih jedinica preko glatkih mišića.
Actin myosin filaments.png
Histološki prikaz glatkog mišića

Glatki mišić, odnosno glatko mišićno tkivo (lat. textus muscularis nonstriatus) ulazi u sastav krvnih i limfnih sudova, organa sistema za varenje, dušnika, mokraćne bešike, materice, kože, unutrašnjih mišića oka itd. Ono je specijalizovano za slabe i spore kontrakcije, a inervisano je od strane autonomnog nervnog sistema što znači da ne radi pod uticajem svjesti i volje. Za razliku od skeletnog tkiva, ovi mišiću su sposobni za dugotrajne kontrakcije i veoma teško se zamaraju.[1][2][3][4][5]

Glatke mišićne ćelije su vretenastog oblika i imaju jedno ovalno jedro postavljeno u središnjem dijelu sarkoplazme. Dužina im se kreće od 20 do 500 µm, a dijametar 2-5 µm. Aktinski i miozinski filamenti su ovde drugačije organizovani, tako da nema poprečne ispruganosti karakteristične za skeletne mišiće.

Aktinski filamenti su pričvršćeni za tzv. gusta tijela (engl. dense body), koja su lokalaizovana uz ćelijsku membranu ili su razasuta po citoplazmi. Između gustih tijela susjednih ćelija ponekad se uspostavljaju intercelularni proteinski mostovi. Među tankim filamentima raspoređeni su i miozinski (debeli), koji imaju duplo veći dijametar, ali ih ima 15 puta manje od aktinskih.

Razlike između glatkih i prugastih mišića[uredi | uredi izvor]

Glatka mišićna vlakna inervira autonomni živčani sustav i , za razliku os poprečnoprugastih, ne mogu djelovati pod uticajem volje i svijesti. Njihove miozinske i aktinske niti, nisu paralelne, pa, pod mikroskopom nisu prugaste.

Prema organizaciji, postoje dva tipa glatkih mišića. U jednm od njih je svako vlakno odvojeno od drugih i može se kontrahirati samostalno, dok se drugom mnogo glatkih vlakana (čak i donekoliko miliona) grči zajedno i djeluju kao cjelina. Za razliku od prugastih, kontrakcije glatkih mišića su sporije, ali mogu biti snažnije i ispoljavati ritmičnost. Pored toga, glatki mišići se mogu stezati i bez podraživanja preko autonomnih nervnih vlakana.

Za razliku od prugastih, glatki mišići se nalaze u zidovima krvnih sudova, očnoj šarenici i u različitim unutrašnjim šupljim organima, kao u probavnom sistemu, mokraćovodima i žučni kanalima.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Campbell N. A. et al. (2008). Biology. 8th Ed. Person International Edition, San Francisco. ISBN 978-0-321-53616-7. 
  2. ^ Sofradžija A., Šoljan D., Hadžiselimović R. (2004). Biologija 1. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-686-8. 
  3. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2002). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 
  4. ^ Hadžiselimović R., Maslić E. (1996). Biologija 1. Sarajevo: Federecija Bosne i Hercegovine – Ministarstvo obrazovanja, nauke, kulture i sporta. 
  5. ^ Korene Z., Hadžiselimović R., Maslić E. (2001). Biologija 8. Sarajevo: Svjetlost. ISBN 9958-10-396-6. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]