Splanhnopleurni mezenhim

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Splanhnopleurni mezenhim
(Mesenchyma splanchnopleurale)
Gray16.png
Niz poprečnih presjeka kroz embrion psa.
Odjel I je sasvim naprijed, v = nervna ploča je raširena i gotovo ravna.
Serija prikazuje savijanje neurona za formiranje nervne cijev i.
a. = Aorte. c. = Srednja ćelijska masa.
Ect. – Ektoderm Ent = Endoderm,
h, h. Osnove endotelne cijevi srca.
III, IV i V razbacane ćelije predstavljene između endoderma i splanhnog sloja mezoderma su vazoformative ćelije, od kojih potiče srčana cijev.
h; l.p. = Bočna ploča i dalje nepodeljena u I, II i III,
IV i V dioba somitskih (sm) i splanhnih (SP) slojeva mezoderma.
mes. = Mezoderm, str. = Perikard. so. = Primitivni segment.
Dani 16
Prekursor Bočna ploča mezoderma,
Endoderm
Razvojem postaje Mezenhim
Transverzalni presjek srčane regije zečjeg embriona od devet dana.
(uvećanje 80 X )
j, j. = Jugularne vene, ao. = Aorta, ph. = Farinks, som. = Somatopleura
bl. = Proamnion; ect. = Ektoderm, ent. = Endoderm, p. = Perikard, spl. = Splanhnopleura, ah. = Vanjski zid srca, ih. = Endotelna obloga srca, é. = Pregrada između srčanih cijevi

Splanhnopleurni mezenhim ili (zavisno od sklonosti tuđicama) splanhnopleurični mezenhim ili splanhnopleuralni mezenhim – u anatomiji embriona – je struktura koja je nastala u embriogenezi kada je bočni mezoderm klicinih listova bio u dva sloja. Unutrašnji ili splanhični sloj pridržava endoderm, a uz to čini splanhnopleuru (mezoderm izvan celoma plus endoderm.[1][2][3]

Mezenhim je inače prvo zametno vezivno tkivo koje nastaje od svih triju zametnih listića. Iz njega se razvijaju sve vrste potpornoga tkiva (hrskavica, kost, vezivno tkivo), slezena, limfni čvorovi, srce, krvni sudovi i ćelija svih mišić. Mezenhim jr spužvaste strukture, a ćelije su mu su pokretne, uz sposobnost fagocitoze. Kada se rani embrion sastoji samo od dva sloja tkiva, ektoderma i endoderma, pojavljuje se uzdužno zadebljanje kao rezultat umnožavanja ektodermalnih ćelija. To zadebljanje, primitivna brazda, dovodi do formiranja notohorda i trećeg osnovnog sloja –mezoderma. Uzdužna os embrija prvo vodi ka formiranju mase cilindričnih ćelija, u notohord, koje se razmnožavaju iz primitivnog (Hensenovog) čvora na prednjem kraju brazde. Notohord leži ventralno od razvijajućeg centralnog nervnog sistema i predstavlja prvu potpornu konstrukcija embrija u razvoju.[4][5]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Gilbert S. F. (2010): Developmental biology, 9th Ed. Sinauer Associates, ISBN 978-0-87893-558-1.
  2. ^ Sofradžija A., Šoljan D., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 1, Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-16-8.
  3. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2000): Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo, ISBN 9958-10-222-6.
  4. ^ Harrison L. G. (2011): The shaping of life: The generation of biological pattern. Cambridge University Press, ISBN 978-0-521-55350-6; http://books.google.com/books?id=-IPG-vg7Pr8C.222-6.
  5. ^ Warrell D. A., Cox T. M., Firth J. D. (2010): The Oxford Textbook of Medicine (5th ed.). Oxford University Press.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]