Hidraulični ovan

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Bih-usa.svg Ovaj članak nije preveden ili je djelomično preveden.
Ako smatrate da ste ga sposobni prevesti, kliknite na opciju "Uredi" i prevedite ga vodeći računa o enciklopedijskom stilu pisanja i pravopisu bosanskog jezika.
Preferences-system.svg Ovom članku potrebna je jezička standardizacija, preuređivanje ili reorganizacija.
Pogledajte kako poboljšati članak, kliknite na link uredi i doradite članak vodeći računa o standardima Wikipedije.

Hidraulični ovan ili vodena pumpa klackalica (engl. hydraulic ram) je vrsta pumpe koja radi na vodeni pogon. Princip rada se zasniva na promjenama pritiska vode koje nastaju prilikom zatvaranja dotoka.

Historija[uredi | uredi izvor]

hidraulični ovan u Vognu Danska

John Whitehurst konstruisao je 1772. Pulsation Engine kod kojeg se nivo dizao kroz oscilacije koje nastaju prilikom zatvaranja dotoka vode u rezervoaru. Dotok vode se tada morao ručno, odnosno uz pomoć ljudske snage, zatvarati i otvarati.[1]

Francuz Joseph Michel Montgolfier je kasnije oko 1796. dodao još jedan ventil čime je rad pumpe automatizovan .[2]

Naziv hidraulični ovan se prvi put spominje 14. jula 1797 u bilješkama Académie des sciences. Montgolfier je držao predavanje na temu:

Sur un moyen très simple d’élever l’eau des fleuves (bs."Jednostavan način pumpanja vode rijeka na visinu"). Patent na ovaj izum je dodijeljen u Francuskoj novembra 1797. U Engleskoj prvo priznavanje patenta desilo se 13. decembra 1797 pod brojem 2207 koji je, kao zastupnik Motgolfiera, podnio pionir i istraživač parne mašine Mathew Bulton.[3][4]

U Njemačkoj je naučnik Joseph von Baader po prvi put upotrijebio ovu pumpu između 1793-1835 za napajanje posjeda grofa Montgelasa u Bogenhausenu blizu Münchena.[5]

Prvi patent u SAD-u dodijeljen je 1809. na imena J.Cerneau i S.S. Hallet. Tada je u SAD-u bilo visoko interesovanje preduzeća za ovaj izum.

U Švicarskoj Johan Georg Schlumpf[6] je 1885. prodao prvog hidrauličnog ovna. Usavršio je i funkciju dodavši mogućnost da se rezervoar kontinuirano dopunjava vazduhom čime je bilo moguće pokretati ovu pumpu godinama bez servisiranja.

Polovinom 20. vijeka dolaskom elektriciteta hidraulični ovnovi potiskuju pumpe na električni pogon a time se smanjuje i njihov značaj.

Primjena u praksi[uredi | uredi izvor]

Za pogon hidrauličnog ovna pogodne su tekuće vode kao: potoci, rijeke ili vještački kanali.

Za poljoprivredu, napajanje štala, lovačkih kuća i vikendice ova pumpa se može koristiti ako je u blizini tekuća voda. Posebno je značajno ako se radi o odsječenim i teže dostupnim predjelima koji nemaju pristup komunalnom napajanju s vodom. Isto tako se ne isplati dovoditi struju za pogon pumpi ako se isti objekti povremeno koriste, npr. vikendom.

U novije vrijeme hidraulični ovan se koristi u zemljama u razvoju. U Kini ove pumpe za napajanje njiva s vodom koriste seljaci i maloposjednici jer je isplatnije nego pumpe na dizel pogon. [7]

Princip rada[uredi | uredi izvor]

U principu se sastoji od sljedećih dijelova:

  • Zaliha vode za dovodnu cijev
  • Dovodna cijev
  • Udarni ventil
  • vazdušna flaša za sabijanje vazduha
  • Dovodni ventil
  • Odvodna cijev koja prenosi vodu na veću visinu za upotrebu.

Ovi dijelovi čine jedan oscilacijski sistem , koji kada se jednom pokrene, automatski radi dokle god ima dovoljno vode.

Pošto ovaj sistem ima relativno mali broj dijelova a ventili su jedini koji se habaju održavanje je lako. Ovi dijelovi su jednostavni i dostupni u većini zemalja svijeta.

Rezervoar s vodom se napaja npr. iz rijeke, voda teče kroz dovodnu cijev i prolazi kroz udarni ventil. Udarni ventil se drži otvorenim posredstvom Zemljine teže ili uz pomoć opruge sve dotle dok brzina vode ne bude dovoljno velika da se on brzo zatvori. Čim se udarni ventil zatvori, voda počinje da oscilira u dovodnoj cijevi. Vrijeme u kojem se zatvori udarni ventil se može izračunati na sljedeći način:


\Delta p= \rho \cdot \Delta v \cdot \frac{2 L}{T_s}
prema tome:
\rho = gustina vode [kg/m3];
\Delta v = brzina toka vode [m/s];
T_s = vrijeme zatvaranja dovodnog ventila [s];
\ L = dužina dovodne u [m] .

Primjer:

Voda teče brzinom 3 m/s kroz dovodnu cijev dužine 5 m prilikom čega se udarni ventil zatvara u roku od 5 ms. Pritisak koji nastaje iznosi 60 bara. Porast pritiska daje dva rezultata:

  • Dovodni ventil se otvara, voda puni vazdušnu flašu i sabija vazduh.
  • Udar vode oscilira brzinom oko 1000 m/s (manja od brzine zvuka u vodi) prilikom čega nivo vode u vazdušnoj

flaši također počinje da oscilira. Pritisak vazduha u rezervaoaru sve više raste, pada za kratko vrijeme (u šemi označeno s plavom bojom ) prilikom čega se dovodni ventil zatvara. Ovakav tok procesa je veoma bitan za kontinurano funkcionisanje. Dok voda teče u odvodnoj cijevi, ponestane i vazduha u vazdušnoj flaši čime se smanjuje efikasnost pumpe. Gubitak vazduha se nadoknađuje bušenjem fine rupe (oko 3 mm) kojom se postepeno nadopunjava iz atmosfere.

Udar ventila se pojavljuje samo kada je vrijeme zatvaranja dovodnog ventila kraće od vremena koje je potrebno da voda napravi jednu oscilaciju unutar cijevi. Ovo vrijeme se naziva i refleksiono vrijeme.

tR Pritisak vala.

T=\dfrac{2 \cdot L}{a} \ \ \mathrm{ \lbrack s \rbrack}

prilikom čega je: a = brzina udarnog vala u vodi [m/s] ;

Sa podacima gornjeg primjera vrijeme iznosi T = 10 ms. Ovaj kratki period mjerljiv je pomoću instrumenata.

Voda puni vazdušnu flašu sve dotle dok pritisak nivoa vode ne zatvori ventil. Dio vode iz dovodne cijevi zadržava se u vazdušnoj flaši zbog unutrašnjeg pritiska. Posredstvom trenja kretanje vode u cijevima se usporava a time zaustavljaju oscilacije. Dovodni ventil se otvara i cijeli proces počinje iznova.

Za vanjskog posmatrača hidraulični ovan se može vidjeti prosto kao jedan vodeni stub koji oscilira. Potencijalna energija iz rezervoara se pretvara u kinetičku koja stavlja cijev pod veliki pritisak. Taj pritisak pretvara se, u vazdušnoj flaši, u potencijalnu energiju.

U gornjem primjeru s pritisakom od 60 bara voda se, u teoriji, može pumpati na visinu i do 300 m. U praksi se pokazalo da odnos visine rezervoara i dužine odvodne cijevi može iznositi od 1:3 do 1:12. Vrijeme jednog ciklusa, odnosno jedno punjenje vazdušne flaše,iznosi oko 2 sekunde.

Moguće je i nekoliko hidrauličnih ovnova povezati u seriju čime se voda pumpa i na veću visinu. No s povećanjem broja pumpi smanjuje se i količina vode koja se pumpa na visinu. U praksi je samo oko 10 % vode koja dolazi iz rezervoara prenosi se na visinu. Ostatak odnosno većina vode se gubi kroz udarni ventil.

Membranska pumpa[uredi | uredi izvor]

Postoji poseban tip tzv. "divljeg ovna" koji može koristiti vodu iz dva različita izvora. Voda u rezervoaru može biti iz kanalizacije dok voda u vazdušnoj flaši može biti s izvora. U dovodnoj cijevu je ugrađena membrana koja spriječava miješanje dvije vode. Na sličan način rade membranske pumpe.

Problemi u praksi[uredi | uredi izvor]

Tipični problemi s kojima se ova vrsta pumpe susreće su:

  • Smrzavanje vode u rezervoaru u zimskom periodu
  • Blokiranje ventila posredstvom prljavštine
  • Prisustvo vazduha u cijevima.

U vazdušnoj flaši je, naprotiv neophodan vazduh koji se dovodi kroz probušenu rupu prečnika 2 mm.

Izbor mjesta u Evropi gdje su hidraulični ovnovi danas u upotrebi[uredi | uredi izvor]

Njemačka[uredi | uredi izvor]

Austrija[uredi | uredi izvor]

  • U Radekalmu u Tal Anlauf kod Bad Gastein (pokrajina Salzburg) ovan služi za napajanje kolibe s vodom.

Švicarska[uredi | uredi izvor]

  • U hotelu Faulhorn kad Grindelwalda u kantonu Bern

Poljska[uredi | uredi izvor]

  • U Kajnenu, malom mjestu kod Brasvalda u Istočnoj Pruskoj.[9]

Slovenija[uredi | uredi izvor]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Christian Mähr: Der Hydraulischer Widder in: Vergessene Erfindungen. Warum fährt die Natronlok nicht mehr? Neuausgabe,

Dumont, Köln 2005 (Erstausgabe 2002), ISBN 978-3-8321-7744-7, S. 65-80 (auch bei Weltbild 2005 als ISBN 978-3-8289-5398-7).

  • Iversen, H.W. (June 1975). "An analysis of the hydraulic ram". Journal of Fluids Engineering: 191–196.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Descriptions of Whitehurst's and Montgolfier's pumps appear in: James Ferguson and David Brewster, Lectures on Select Subjects … , 3rd ed. (Edinburgh, Scotland: Stirling & Slade, etc., 1823), vol. 2, id=NrYEAAAAYAAJ&pg=PA287#v=onepage&q&f=false pages 287-292; plates, p. 421.
  2. ^ http://www.theramcompany.com/history.html
  3. ^ de Montgolfier, J.M. (1803). "Note sur le bélier hydraulique, et sur la manière d’en calculer les effets" (Note on the hydraulic ram, and on the method of calculating its effects)" (PDF). Journal des Mines, 13 (73) (jezik: French). str. 42–51. 
  4. ^ See, for example: id=dGQ7AQAAIAAJ&pg=PA405#v=onepage&q&f=false "New Patents: Pierre François Montgolfier," The Annals of Philosophy, 7 (41) : 405 (May 1816).
  5. ^ http://www.hansgruener.de/docs_d/kanal/geschichte_baader.htm
  6. ^ http://www.seebutz.ch/images/Wie%20Wasser04.pdf
  7. ^ atmosfair.de
  8. ^ swr.de
  9. ^ ostpreussen-info.de

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]

Commons logo
U Wikimedijinom spremniku se nalazi još materijala vezanih uz: