Korin

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Korin
Corrin.svg
Općenito
Hemijski spoj Korin
Molekularna formula C19H22N4
CAS registarski broj 262-76-0
SMILES N=1C=4CCC=1\C=C2/NC(CC2)C\5CC/C(C=C3\CC/C(=N3)/C=4)=N/5
InChI 1/C19H22N4/c1-3-14-10-16-5-7-18(22-16)19-8-6-17(23-19)11-15-4-2-13(21-15)9-12(1)20-14/h9-11,18-19,22H,1-8H2/b12-9-,15-11-,16-10-
Osobine1
Molarna masa 306,40478
Rizičnost
NFPA 704
PubChem=6438343
1 Gdje god je moguće korištene su SI jedinice. Ako nije drugačije naznačeno, dati podaci vrijede pri standardnim uslovima.

Korin je heterociklični spoj. Roditeljski je makrociklus koji je vezan za supstituent u vitaminu B12. Njegovo ime potječe od latinske riječi "core" (jezgro) koje se odnosi na vitamin B12 (kobalamin).[1][2][3]

Koordinacijska hemija[uredi | uredi izvor]

Glavni članak: vitamin B12

Nakon deprotonacije, korinoidni prsten je sposoban za vezanje kobalta. Na taj način dobija se kompleks vitamina B12 koji ima i ligand izveden iz benzimidazola, i katalitski centar na šestom mjestu u oktaedru.

Korinski prsten liči na prsten porfirina, koji se javlja u hemoglobinu. Oba imaju po četiri pirola kao podjedinice koje su povezane u obliku prstena. Za razliku od porfirina, korinima nedostaje jedna od grupa ugljika koji povezuju jedinice poput pirola. Tako veliki prsten ima 19 ugljika, dok porfirini imaju 20. Također, pirololiki prstenovi u korinima potpuno su zasićeni centri "rubnog ugljika". Zbog velikog broja ugljičnih centara sp3, korini su mnogo fleksibilniji od porfirina i nisu tako ravni. Oni nemaju puni konjugirajući karakter oko cijelog prstena. Umjesto toga, prsten ima neku vrstu "tročetvrtinske" ("3/4") konjugacije.

Koroli (oktadehidrokorini) su potpune aromatske izvedenice korina.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Nelson, D. L.; Cox, M. M. "Lehninger, Principles of Biochemistry" 3rd Ed. Worth Publishing: New York, 2000. ISBN 1-57259-153-6.
  2. ^ Guyton, A.C. & Hall, J.E. (2006) Textbook of Medical Physiology (11th ed.) Philadelphia: Elsevier Saunder ISBN 0-7216-0240-1
  3. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2002). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]