Ujedinjenje Njemačke

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Za članak o ujedinjenju Zapdne i Istočne Njemačke nakon Hladnog rata, pogledajte članak Reunifikacija Njemačke.

1848.-49. godine, tokom revolucije, pokušaj ujedinjenja njemačkih zemalja nije urodio plodom. No, sredinom 19. vijeka događa se nagli privredni razvoj Pruske. Pod vodstvom Otta von Bismarcka, kancelara Pruske, ona počinje provoditi ujedinjenje, ali ratovima tj. "krvlju i željezom". Najprije je, zajedno s Austrijom, povela, zbog pokrajina Schleswig i Holstein, rat protiv Danske. No, taj rat vodio je drugom.

Naime, izbio je spor s Austrijom zbog podjele osvojenih pokrajina u ratu s Danskom. Taj je spor 1866. godine eskalirao ratom između Pruske i Austrije. Austrija je poražena, a Njemački savez se raspada. Sljedeće je godine, na čelu s Pruskom, formiran Sjevernonjemački savez, koji je carinski ujedinio njemačke zemlje.

No, konačno ujedinjenje Njemačke je provedeno tek nakon rata s Francuskom. Naime, Bismarck je uspio izazvati Napoleona III da zarati s Pruskom zbog španskog nasljedstva. Francuska je doživjela poraz, a ujedinjenje Njemačke je proglašeno u Versaillesu 18. januar 1871. godine. Za njemačkog cara proglašen je pruski kralj Wilhelm I. Njemačka je priključila francuske pokrajine Alsace i Lorraine, koje će sljedećih decenija izazivati sukobe među Francuskom i Njemačkom.