Zuko Džumhur

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Zulfikar Džumhur)
Zulfikar Džumhur
Zuko Dzumhur.jpg
Rođenje (1920-09-24) 24. septembar 1920.
Konjic, Kraljevina SHS
Smrt29. novembar 1989(1989-11-29) (69 godina)
Herceg Novi, SR Crna Gora, SFR Jugoslavija
Zanimanjeputopisac, karikaturista i slikar
NacionalnostBošnjak

Zulfikar Zuko Džumhur, bio je bosanskohercegovački putopisac, slikar i karikaturista.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Rođen je u Konjicu 24. septembra 1920. godine. Potiče iz stare ugledne ulemanske porodice. Otac mu je bio Abduselam Džumhur i majka Vasvija rođena Tufo. Osnovnu školu i nižu gimnaziju završio je u Beogradu, gdje mu je otac radio kao imam, a višu gimnaziju u Sarajevu 1939. godine.[1]

Karijera[uredi | uredi izvor]

Počeo je studirati pravo, ali je prešao na likovnu akademiju i završio je u klasi Petra Dobrovića. Slikarstvo mu je bila trajna životna strast, a naročito karikatura. Oblikovanje šaljivih likovnih minijatura s vremenom je doveo do savršenstva. Prve crteže objavio je u Narodnoj armiji 1947., a od tada sarađuje kao karikaturista i ilustrator za časopise: Ježu, Borbi, Vetrenjači, Politici, Oslobođenju, reviji Danas, NIN-u kao stalni saradnik i urednik. Objavio je više od 10.000 karikatura. Prva karikatura koja je iz istočnog bloka objavljena 1950. u njemačkom listu Stern bila je upravo karikatura Zuke Džumhura.

Napisao je scenarije za više kratkih i tri za igrane filmove. Uradio je 35 scenografija za pozorište. Zaslužan je za populariziranje žanra putopisne reportaže, kada je posljednjih deset godina radio na Televiziji Sarajevo kao pisac scenarija i voditelj serija emisije Hodoljublje, koje je snimio zajedno sa režiserom Mirzom Idrizovićem. Upravo ovaj serijal je bio najveći televizijski projekt u bivšoj Jugoslaviji, koji je ne samo u reporterskom nego i u umjetničkom smislu nadilazio format televizijske reportaže. Bogato znanje i umijeće Zuke Džumhura da uvijek izabere najzanimljivije detalje dajući svojim putopisnim pričama posebnu perspektivu spajanja zanimljive historije egzotičnih geografskih predjela posebno je uočljivo u seriji emisija Hodoljublje. Pisao je scenarije na osnovu kojih je Mirza Idrizović snimao filmove, a njihov zajednički rad dao je doprinos televizijskoj i filmskoj umjetnosti Bosne i Hercegovine. Zajedno sa Momom Kaporom autor je knjige "Zelena čoja Montenegra". Ivo Andrić napisao je predgovor za knjigu Zuke Džumhura "Nekrolog jednoj čaršiji".[2] Sâm predsjednik SFRJ, Josip Broz Tito, vrlo rado se družio sa Zukom. Zuko se smatra jednim od najvećih boema svoga vremena. Umro je u Herceg Novom, a ukopan je u rodnom Konjicu 29. novembra 1989. godine.

Bibliografija[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Biografija Zuke Džumhura". sećanja.com. Pristupljeno 29. 10. 2018. CS1 održavanje: nepreporučeni parametar (link)
  2. ^ "Zuko Džumhur – učenjak, boem, najveća skitnica Jugoslavije". aljazeera.net. Pristupljeno 24. 8. 2022.