Stećci u Trebinju

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Nekropole stećaka u Trebinju iz kasnijeg srednjeg vijeka, predstavljaju značajne dokumente za proučavanje istorije i umjetnosti iz perioda samostalnosti Bosne i Hercegovine XIV i XV vijeka.

Nekropole stećaka[uredi | uredi izvor]

U srednjem vijeku Trebinje sa okolinom nalazilo se u oblasti Travunije, Hum (Huma), zatim u sastavu srpske države do polovine XIV vijeka, kada je Tvrtko I pripojio Bosni. Nikolići su bili feudalni gospodari, nekada kao neposredni vazali bosanskog kralja, ali češće su bili vazali Sankovića i Kosača.

Nekropola stećaka u Aranđevovu, proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. [1] Selo Aranđelovo nalazi se udaljeno 25 kilometara istočno od Trebinja. Krajem pedesetih godina 20. stoljeća na nekropoli je evidentirano 76 spomenika, [2] a u oktobru 2005. godine 52 stećka, od toga 20 ploča i 56 sanduka, od kojih je 5 ukrašenih motivima mača, luka i strijele i bordurama od tordirane trake i povijene lozice. [1]

Nekropola stećaka u Veličanima, proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.[3] Selo Veličani je smješteno u centralnom dijelu Popovog polja – istočna strana, uz put Mostar-Ljubinje-Trebinje. Od ukupnog broja stećaka (62) na ploče je otpadalo 31, sanduke 20, 1 sljemenjak, 2 krstače i 8 stubaca. Ukrašeno je ukupno 18 primjeraka: 1 sljemenjak, 7 sanduka, 6 ploča, 2 krstače i 2 stupca.

Najbrojniji motivi ukrasa na stećcima su bordure i frizovi od kosih paralelnih crta, povijene lozice sa trolistovima, tordirana traka, rozete i krstovi. Na nekim stećcima javljaju se štitovi sa mačevima, polujabuke, polumjesec, mač, ljiljan i kvadrat. [2]

Godine 1963. ekipa Zavičajnog muzeja iz Trebinja izvršila je iskopavanje tri groba. Predmeti iz grobova nalaze se u Muzeju Hercegovine u Trebinju. Dva stećka su sa natpisima starobosanskom ćirilicom majuskulom. U trećoj grobnici ispod sljemenaka, nađeni su odjevni predmeti i kupasta čaša od tankog bijelog stakla iz XV vijeka. U grobu je bio i jedan dubrovački novčić emisije od polovine XIV do polovine XV vijeka.[3]


Nekropola stećaka u Mesarima, proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine. [4] Od Trebinja je udaljena 17 kilometara vazdušne linije prema sjeverozapadu. U nekropoli je 8 stećaka u jednoj i 9 u drugoj grupi. Među njima je i stećak sa uklesanim raspećem, a na nekim se još primjećuju ostaci ukrasa. Osim ovih stećaka uočavaju se tri uzidana u zid platoa sa zapadne strane. [5]

Nekropola stećaka Kličanj u Krajkovićima, proglašena je za nacionalni spomenik Bosne i Hercegovine.[6] Nacionalni spomenik čine ostaci praistorijskog naselja, ostaci crkve, nekropola sa osamdeset stećaka i pokretno nasljeđe pronađeno na arheološkom području koje se nalazi u Zavičajnom muzeju Trebinje. Crkva i nekropola sa stećcima Kličanj mogu okvirno da se datiraju u drugu polovinu XIV. vijeka, XV. vijeka i početak XVI. vijeka.

Oko crkve se prostire nekropola od osamdeset stećaka, od čega je pedeset ploča i trideset sanduka. Obrada je različita, a veći broj primjeraka je dobro obrađen. Pet primjeraka je ukrašeno.

Literatura[uredi | uredi izvor]

  • Konstantin Jireček, Vlastela humska na natpisu u Veličanima, Glasnik Zemaljskog muzeja IV, Sarajevo, 1892, str. 279-285.
  • Milenko Filipović, – Ljubo Mičević, Popovo u Hercegovini, Naučno društvo, Sarajevo, 1959.
  • Marko Vego, Novi i revidirani natpisi iz Hercegovine, Glasnik Zemaljskog muzeja (Arheologija) n.s. sv. VII, Sarajevo,1962, str. 191-243.
  • Marko Vego, Zbornik srednjovjekovnih natpisa Bosne i Hercegovine II, Zemaljski muzej Bosne i Hercegovine, Sarajevo, 1964.
  • Šefik Bešlagić, Popovo-srednjovjekovni nadgrobni spomenici, Zavod za zaštitu spomenika kulture Bosne i Hercegovine, Sarajevo, 1966.
  • Ljubinka Kojić – Marian Wenzel, Veličani - srednjovjekovna nekropola i pregled srednjovjekovnog stakla Bosne i Hercegovine, Starinar n.s. XVIII/1967, Arheološki institut Srpske akademije nauka, Beograd, 1968, st. 139-155.
  • Pavao Anđelić, Srednjovjekovna župa Popovo. Tribunija 7, Zavičajni muzej Trebinje, Trebinje, 1983, 61-79.
  • Esad Kurtović, Seniori hercegovačkih vlaha, Zbornik radova Hum i Hercegovina kroz povijest, Hrvatski institut za povijest, Zagreb 2011, 647-695.

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ a b "Stećci u Aranđelovu" (PDF). Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika. Pristupljeno 9. 2. 2017.[mrtav link]
  2. ^ a b "Šefik Bešlagić: STEĆCI, KATALOŠKO-TOPOGRAFSKI PREGLED". Sarajevo: Veselin Masleša, 1971. Pristupljeno 9. 2. 2017.
  3. ^ a b "Stećci u Veličanima". kons.gov.ba. Pristupljeno 13. 11. 2016.
  4. ^ "Stećci u Mesarima". Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika. Pristupljeno 9. 2. 2017.
  5. ^ "Arheološki leksikon, arheološka nalazišta". Zemaljski muzej, Sarajevo. Pristupljeno 9. 2. 2017.
  6. ^ "Stečci u Kličnju" (PDF). Komisija za očuvanje nacionalnih spomenika. Pristupljeno 9. 2. 2017.[mrtav link]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]