Idi na sadržaj

BCL2L2

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
BCL2L2
Dostupne strukture
PDBPretraga ortologa: PDBe RCSB
Spisak PDB ID kodova

1MK3, 1O0L, 1ZY3, 2Y6W, 4CIM

Identifikatori
AliasiBCL2L2
Vanjski ID-jeviOMIM: 601931 MGI: 108052 HomoloGene: 2989 GeneCards: BCL2L2
Lokacija gena (čovjek)
Hromosom 14 (čovjek)
Hrom.Hromosom 14 (čovjek)[1]
Hromosom 14 (čovjek)
Genomska lokacija za BCL2L2
Genomska lokacija za BCL2L2
Bend14q11.2Početak23,298,790 bp[1]
Kraj23,311,751 bp[1]
Lokacija gena (miš)
Hromosom 14 (miš)
Hrom.Hromosom 14 (miš)[2]
Hromosom 14 (miš)
Genomska lokacija za BCL2L2
Genomska lokacija za BCL2L2
Bend14 C3|14 27.98 cMPočetak55,120,834 bp[2]
Kraj55,125,691 bp[2]
Obrazac RNK ekspresije
Više referentnih podataka o ekspresiji
Ontologija gena
Molekularna funkcija GO:0001948, GO:0016582 vezivanje za proteine
protein homodimerization activity
disordered domain specific binding
vezivanje identičnih proteina
protein heterodimerization activity
BH domain binding
Ćelijska komponenta citoplazma
citosol
mitochondrial membranes
mitohondrija
membrana
mitochondrial outer membrane
Bcl-2 family protein complex
jedro
nuclear inclusion body
Biološki proces Spermatogeneza
regulation of apoptotic process
negative regulation of apoptotic process
Sertoli cell proliferation
GO:0097285 apoptoza
intrinsic apoptotic signaling pathway in response to DNA damage
extrinsic apoptotic signaling pathway in absence of ligand
negative regulation of intrinsic apoptotic signaling pathway
cellular response to estradiol stimulus
cellular response to amyloid-beta
Izvori:Amigo / QuickGO
Ortolozi
VrsteČovjekMiš
Entrez
Ensembl
UniProt
RefSeq (mRNK)

NM_004050
NM_001199839

NM_007537

RefSeq (bjelančevina)

NP_001186768
NP_004041

NP_031563

Lokacija (UCSC)Chr 14: 23.3 – 23.31 MbChr 14: 55.12 – 55.13 Mb
PubMed pretraga[3][4]
Wikipodaci
Pogledaj/uredi – čovjekPogledaj/uredi – miš

Bcl-2-liki protein 2 je 193-aminokiselinski protein koji je kod ljudi kodiran genom BCL2L2 sa hromosoma 14, sekvenca q11.2-q12.[5][6][7] Izvorno su ga otkrili Leonie Gibson, Suzanne Cory i kolege sa Walter i Eliza Hall Institute of Medical Research, koji su ga nazvali Bcl-w.[8]

Aminokiselinska sekvenca

[uredi | uredi izvor]

Dužina polipeptidnog lanca je 193 aminokiseline, a molekulska težina 20.746 Da[9].

1020304050
MATPASAPDTRALVADFVGYKLRQKGYVCGAGPGEGPAADPLHQAMRAAG
DEFETRFRRTFSDLAAQLHVTPGSAQQRFTQVSDELFQGGPNWGRLVAFF
VFGAALCAESVNKEMEPLVGQVQEWMVAYLETQLADWIHSSGGWAEFTAL
YGDGALEEARRLREGNWASVRTVLTGAVALGALVTVGAFFASK
Simboli

Funkcija

[uredi | uredi izvor]

Ovaj gen kodira člana za preživljavanje (antiapoptotoznog) iz porodice protrina bcl-2, a najsličniji je Bcl-xL.[7] Proteini ove porodice tvore hetero– ili homodimere i djeluju kao anti– i proapoptozni regulatori . Pokazalo se da ekspresija ovog gena u ćelijama doprinosi smanjenoj učestalosti apoptoza ćelija u uslovima citotoksičnosti. Studije srodnog gena na miševima ukazale su na ulogu u preživljavanju NGF i BDNF-zavisnih neurona. Studije mutacije i gena nokaut-miševa pokazale su ključnu ulogu u spermatogenezi kod odraslih.[6][7][10]

Klinički značaj

[uredi | uredi izvor]

Visok nivo Bcl-w uočen je kod mnogih karcinoma, uključujući glioblastom, kolorektumski karcinom, karcinom pluća nemalih ćelija i rak dojke.[7] Pacijenti sa rakom dojke sa metastazama imaju veći Bcl-w od onih sa rakom dojke koji imaju samo primarni tumor.[7] Pokazano je da povišeni nivoi Bcl-w štite neurone od ćelijske smrti izazvane amieloidom-beta.[7] Pacijenti sa Parkinsonovim bolesti, sa mutiranim genom PARK2 imaju povišeni Bcl-w. Pokazano je da [7] Bcl-w doprinosi ćelijskom starenju.[7]

Pokazano je da kvercetin inhibira PI3K/AKT put, što dovodi do podregulacije Bcl-w.[7][11]

Interakcije

[uredi | uredi izvor]

Pokazano je da BCL2L2 ima interakcije sa:

Reference

[uredi | uredi izvor]
  1. ^ a b c GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000129473 - Ensembl, maj 2017
  2. ^ a b c GRCm38: Ensembl release 89: ENSMUSG00000089682 - Ensembl, maj 2017
  3. ^ "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  4. ^ "Mouse PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
  5. ^ Gibson L, Holmgreen SP, Huang DC, Bernard O, Copeland NG, Jenkins NA, Sutherland GR, Baker E, Adams JM, Cory S (oktobar 1996). "bcl-w, a novel member of the bcl-2 family, promotes cell survival". Oncogene. 13 (4): 665–75. PMID 8761287.
  6. ^ a b "Entrez Gene: BCL2L2 BCL2-like 2".
  7. ^ a b c d e f g h i Hartman ML, Czyz M (2020). "BCL-w: apoptotic and non-apoptotic role in health and disease". Cell Death & Disease. 11 (4): 2260. doi:10.1038/s41419-020-2417-0. PMC 7174325. PMID 32317622.
  8. ^ Gibson L, Holmgreen SP, Huang DC, et al. (1996). "bcl-w, a novel member of the bcl-2 family, promotes cell survival". Oncogene. 13 (4): 665–75. PMID 8761287.
  9. ^ "UniProt, Q92843". Pristupljeno 21. 7. 2021.
  10. ^ Kelly, Gemma L.; Strasser, Andreas (2020). "Toward Targeting Antiapoptotic MCL-1 for Cancer Therapy". Annual Review of Cancer Biology. 4: 299–313. doi:10.1146/annurev-cancerbio-030419-033510.
  11. ^ Paez-Ribes M, González-Gualda E, Doherty GJ, Muñoz-Espín D (2019). "Targeting senescent cells in translational medicine". EMBO Molecular Medicine. 11 (12): e10234. doi:10.15252/emmm.201810234. PMC 6895604. PMID 31746100.
  12. ^ Hsu SY, Lin P, Hsueh AJ (septembar 1998). "BOD (Bcl-2-related ovarian death gene) is an ovarian BH3 domain-containing proapoptotic Bcl-2 protein capable of dimerization with diverse antiapoptotic Bcl-2 members". Mol. Endocrinol. 12 (9): 1432–40. doi:10.1210/mend.12.9.0166. PMID 9731710.
  13. ^ O'Connor L, Strasser A, O'Reilly LA, Hausmann G, Adams JM, Cory S, Huang DC (januar 1998). "Bim: a novel member of the Bcl-2 family that promotes apoptosis". EMBO J. 17 (2): 384–95. doi:10.1093/emboj/17.2.384. PMC 1170389. PMID 9430630.
  14. ^ a b Ayllón V, Cayla X, García A, Fleischer A, Rebollo A (juli 2002). "The anti-apoptotic molecules Bcl-xL and Bcl-w target protein phosphatase 1alpha to Bad". Eur. J. Immunol. 32 (7): 1847–55. doi:10.1002/1521-4141(200207)32:7<1847::AID-IMMU1847>3.0.CO;2-7. PMID 12115603.
  15. ^ Chen L, Willis SN, Wei A, Smith BJ, Fletcher JI, Hinds MG, Colman PM, Day CL, Adams JM, Huang DC (februar 2005). "Differential targeting of prosurvival Bcl-2 proteins by their BH3-only ligands allows complementary apoptotic function". Mol. Cell. 17 (3): 393–403. doi:10.1016/j.molcel.2004.12.030. PMID 15694340.
  16. ^ Bae J, Hsu SY, Leo CP, Zell K, Hsueh AJ (oktobar 2001). "Underphosphorylated BAD interacts with diverse antiapoptotic Bcl-2 family proteins to regulate apoptosis". Apoptosis. 6 (5): 319–30. doi:10.1023/A:1011319901057. PMID 11483855. S2CID 23119757.
  17. ^ Holmgreen SP, Huang DC, Adams JM, Cory S (juni 1999). "Survival activity of Bcl-2 homologs Bcl-w and A1 only partially correlates with their ability to bind pro-apoptotic family members". Cell Death Differ. 6 (6): 525–32. doi:10.1038/sj.cdd.4400519. PMID 10381646.

Dopunska literatura

[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi

[uredi | uredi izvor]