Maksimilijan II, car Svetog rimskog carstva

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigacija, traži
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web stranice ili drugi izvori).
Sporne rečenice i navodi bi mogli, ukoliko se pravilno ne označe validnim izvorima, biti obrisani i uklonjeni. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci, te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Maksimilijan II
Car Svetog Rimskog Carstva
Kralj Njemačke, Ugarske, Češke, i Hrvatske; Nadvojvoda Austrije
Nicolas Neufchâtel 002.jpg
Vladavina 1563 - 12. oktobar 1576
Supružnik Marija Austrijska
Djeca Ana, kraljica Kastilje
Rudolf II, car Svetog Rimskog Carstva
Ernest, guverner Holandije
Elizabeta, kraljica Francuske
Matija, car Svetog Rimskog Carstva
Maksimilijan III, nadvojvoda Prednje Austrije
Albert, guverner Holandije
Dinastija Habsburg
Otac Ferdinand I, car Svetog Rimskog Carstva
Majka Ana Jagelonka
Rođenje 31. juli 1527
Beč
Smrt 12. novembar 1576
Prag

Maksimilijan II (31. juli 1527 - 12. novembar 1576) je bio car Svetog Rimskog Carstva od 1637. do 1657. godine, kralj Ugarske, Hrvatske, Češke i Njemačke, te vladar ostalih habsburških posjeda.

Maksimilijan II je bio drugo dijete i najstariji sin cara Ferdinanda I i njegove supruge, Ane Jagelonke.

Vladavina[uredi | uredi izvor]

Maksimilijan je došao na vlast poslije smrti oca Ferdinanda I u doba vjerskih sukoba između rimokatolika i protestanata i najveće turske opasnosti za Ugarsku i Hrvatsku. Iako je naginjao protestantizmu, ostao je iz političkih razloga vjeran rimokatoličanstvu. Smatrao je da vladar treba biti iznad svih konfesija. Stoga je nastojao da se rimokatolici i protestanti sporazume, ali bez uspjeha, tako da mu nije preostalo ništa drugo nego da tolerancijom ublažava i smiruje njihove razlike i sukobe. Godine 1571. priznao je protestantskom plemstvu u Austriji pravo na slobodu vjeroispovijesti, ali ne i gradovima, gdje se na taj način protivreformacija koju je bio započeo njegov otac mogla učvrstiti.

Godine 1564, Ivan Sigismund, sin Ivana Zapolje, provalio je iz Erdelja u habsburški dio Ugarske, ali se zbog poplava morao povući. Nastavio je rat protiv bečkog dvora sve do svoje smrti 1570. Nakon njegove smrti za erdeljskog vojvodu izabran je Stjepan Bathory, koji je 1575. postao i poljski kralj oženivši poljsku kraljicu Anu. On je, oslanjajući se na Osmanlije, nastavio voditi antihabsuršku politiku.

Smrt[uredi | uredi izvor]

Maksimilijan je umro 1576. godine. Naslijedio ga je sin Rudolf. Na samrti su ga porodica i papinski legat nagovarali da primi sakramente, tj. da se ispovijedi i pričesti. Maksimilijan ih je odbijao riječima: "Moj je propovijednik u nebu", čime je jasno pokazao svoje naginjanje ka protestantizmu. Umro je bez sakramenata.

Ostavštvina[uredi | uredi izvor]

Maksimilijan je bio razborit i bistar čovjek, te obrazovaniji od svoga oca. Međutim, nije bio podoban za vladara u ono burno vrijeme. On nije mogao nikada jasno i odlučno odrediti ciljeve koje bi slijedio niti odabrati sredstva da ih ostvari. Uvijek se kolebao, pa ga je stoga malo ko volio. U Njemačkoj ga nisu voljeli ni rimokatolici i protestanti, a u Ugarskoj su gotovo zazirali od njega. Hrvatsku bi za njegove vladavine gotovo posve osvojili Osmanlije budući da je vodio posve defenzivnu i mlaku politiku prema Osmanlijama, da nije bilo odlučnih plemića.

Potomstvo[uredi | uredi izvor]

Maksimilijan se 1548. godine oženio svojom rodicom u prvom koljenu, španskom infantom i austrijskom nadvojvotkinjom Marijom, kćerkom svoga amidže Karla V, i imao s njom sedmero djece:

Preci[uredi | uredi izvor]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Fridrik III, car Svetog Rimskog Carstva
 
 
 
 
 
 
 
8. Maksimilijan I, car Svetog Rimskog Carstva
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Eleonora Portugalska
 
 
 
 
 
 
 
4. Filip IV, vojvoda Burgundije
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Karlo I, vojvoda Burgundije
 
 
 
 
 
 
 
9. Marija, vojvotkinja Burgundije
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Izabela Burbonska
 
 
 
 
 
 
 
2. Ferdinand I, car Svetog Rimskog Carstva,
kralj Ugarske i Češke
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Ivan II, kralj Aragonije
 
 
 
 
 
 
 
10. Ferdinand II, kralj Aragonije
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Ivana Enríquez
 
 
 
 
 
 
 
5. Ivana, kraljica Aragonije i Kastilje
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Ivan II, kralj Kastilje
 
 
 
 
 
 
 
11. Izabela I, kraljica Kastilje
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Izabela Portugalska
 
 
 
 
 
 
 
1. Maksimilijan II, car Svetog Rimskog Carstva
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Vladislav II, kralj Poljske
 
 
 
 
 
 
 
12. Kazimir IV, kralj Poljske
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Sofija Halšanska
 
 
 
 
 
 
 
6. Vladislav II, kralj Ugarske i Češke
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Albert, kralj Ugarske
 
 
 
 
 
 
 
13. Elizabeta Austrijska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Elizabeta Luksemburška
 
 
 
 
 
 
 
3. Ana Jagelonka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Ivan od Foixa
 
 
 
 
 
 
 
14. Gaston II, grof Benaugesa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Margaret de la Pole (= 9.)
 
 
 
 
 
 
 
7. Ana od Foixa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Gaston IV, grofa Foixa (= 10.)
 
 
 
 
 
 
 
15. Katarina od Foixa
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Eleonora, kraljica Navare (= 11.)
 
 
 
 
 
 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]