Mišo Marić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
MISO PORTRET (ispr).jpg

Milenko Mišo Marić (Bosanski Petrovac, 26. decembar 1939) bosanskohercegovački je pjesnik.

Biografija[uredi | uredi izvor]

Osmogodišnje školovanje završio u rodnom gradu, gimnaziju u Banjoj Luci i Bihaću, na VPŠ u Mostaru diplomirao sh-hs jezik, književnost i istoriju, nastavio vandredno u Beogradu, 6 godina proveo za katedrom. Sa 16 godina se počeo javljati u “Malim novinama”, “Oslobođenju”, “Zadrugaru”, “Krajini”... Kasnije bio stalni dopisnik listova “Rad”, “Eho”, “Sport”, “Jugoslavenski dan”, “Radio i Tv Sarajevo”…; objavljivao u knjžievnim časopisima “Kekec”, “Polet”, “Telegram”, “Lica”, “Bagdala”, literarne feljtone u časopisu “Una”... Od ‘69. do ‘80. urednik kulturne rubrike u nedeljniku “Sloboda” i urednik - voditelj emisije “Nedjeljom za mlade” Radio Mostara (ICM Mostar),  uređuje listove radnih organizacija u Mostaru i Hercegovini. Od ‘79. do rata ’92.  samostalni je urednik u KUP-u TVSA, posljednjih 9 mjeseci vodi Dopisništvo TVSA Mostar… Autor recenzija i predgovora za poetske zbirke, likovne kataloge, monografije, zastupljen u školskim udžbenicima i antologijama… Komponovali ga J. Robežnik, J. Adamov, S. B. Kovačević, F. Redžić, E. Bajramović, G. Lengyel, J. Sliško, Z. Hadžimanov, K. Monteno…, pjevali K. Monteno, D. Popović, Z. Čolić, Ž. Samardžić, J. Stojaković, I. Krvavac, J. Gospić, M.T.  Vojčić, M. Kovač, K. Slabinac, M. Jevremović, B. Veletanlić, M. Odžaklijevska…, grupe “Kamen na kamen”, “Iver”, “Pepel in kri”, “Indeksi”, “Cod”, “Neki to vole vruće”, dječiji Ansambl “Mostarske kiše” čiji je je osnivač ‘73. i do gašenja ’92. umjetnički rukovodilac… Autor libreta za kantate i oratorije s temom iz NOB-e (E. Cossetto “Titova biografija”, V. Mustajbašić “Sutjeska”, S. B. Kovačević “Krajina”...). Sa preko 200 komponovanih pjesama i tekstova jedan od najpjevanijih bh autora. Za tekstove u zabavnoj muzici prvonagrađivan na najznačajnijim festivalima u SFRJ...  Uvršten u poetske i muzičke antologije, nagrađivan za poeziju i prozu, prevođen na slovenski, makedonski, albanski, engleski, španski, mađarski, finski, švedski, holandski, ruski, italijanski. Govorili ga U. Kravljača, B. Ličen, M. Zubčević, N. Stupica, N. Đurevska, D. Kurbalija Vican, A. Vican,  E. Pardo, R. Damjanović, M. Janketić, Z. Crnković, G. Sultanović, T. Filipović, R. Serbedžija, Vanessa Redgrave… Prvi predsjednik Komisije za Kulturno - zabavni život ZOI Sarajevo ‘84. Scenarista državnih antifaštičkih svečanosti, centralnih republičkih i saveznih “Dana mladosti”, s P. Zubcem predstavljanja SFRJ na XII Festivalu mladih i studenata svijeta, Moskva ’85.  Autor scenarija za dokumentarne filmove; s kraja 70-tih do ’92. u dokumentarcima Hajrudina Šibe Krvavca... Bavio se humanitarnim radom. U ratu konzul Prve Dječije Ambasade Sarajevo, organizovao i rukovodio evakuacijom oko 10.500 majki i djece iz Mostara, kao volonter EU i UNICEF u Splitu oko 2.300 iz BiH u inostranstvo. Od marta ‘93. izbjeglica u UK. Objavljivao kratke priče na “BBC Radio World Service”, javljao u UK štampi, časopisu “SaLon” u Londonu,  “MM” u Njemačkoj, ratnom sarajevskom “Svijetu”, mostarskom časopisu “Most”, na internet portalu “tacno.net”. Bio stalni dopisnik sarajevskih časopisa “Slobodna Bosna”, “Start”, “Glas antifašista”, nezavisne beogradske revije “Evropa”, od ‘02. držao kolumnu “Mostarenje” u “Bosanskoj pošti”, Oslo... Od ‘13. do ‘20. na sarajevskoj FACE TV autorskim serijalom "Namigivanje zvijezdama" predstavio najpoznatije savremenike druge polovine XX vijeka.

Sa suprugom Azrom i kćerkom Milenom Prévost živi u Exeteru, od maja ’12. i sa unukom Bellom.

Bibliografija:[uredi | uredi izvor]

“Gdje umiru ptice”, pjesme, (Mostar 1971.)

“Našom pjesmom zemlja jača”, pjesme s notnim zapisima Josipa Sliška, (“Svjetlost” Sarajevo 1979.)

“Živ je Tito”, pjesme, (“Oslobođenje” Sarajevo/ “Dnevnik” Novi Sad 1985.)

“Ljubavi i molitve”, pjesme,( “Oslobođenje” Sarajevo 1989.)

“Pan s crnom frulom”, pjesme,( “Rabic” Sarajevo 2004.Dopunjeno izdanje 2014.)

“Mostarenje”, proza, (“Rabic” Sarajevo 2006. Dopunjeno izdanje “Art Rabic” Sarajevo 2015.)

“Dnevnik jednog apatrida”, proza, (“Art Rabic” Sarajevo 2014.)

“Svjetionici”, antologija i monografija bh umjetnika dijaspore, (“Art Rabic” Sarajevo 2015.)

“Pjesmo moja”, antologija pjevane poezije, reprezentativno i džepno izdanje. (“Art Rabic” Sarajevo 2017.)

“Aleksa Podsjetnik na ljubav”, monografija, (“Dječija knjiga” Sarajevo 2018.)

"Što te nema i druge tuge", monografija i antologija, (Art Rabic” Sarajevo 2019.)

Priznanja i Nagrade[uredi | uredi izvor]

Dobitnik preko 100 zahvalnica, povelja, priznanja u svim SFRJ Republikama i Pokrajinama, najviših nagrada Udruženja boraca-antifašista i omladine: “Nagrada SUBNOR-a BiH”, “Zlatna značka” omladine BiH (RK SSO BiH), “Zlatna plaketa Dana mladosti” omladine SFRJ (SK SSO SFRJ…),  "Počasni građanin Bos. Petrovca" ’13, “Februarska nagrada Mostara” s Ansamblom “Mostarske Kiše” ‘81, samostalna ’82,  “Plaketa Bos. Petrovca” ’85, "Počasni građanin Danilovgrada, C. Gora, "Počasni građanin Bos. Petrovca" ’13.)… Do rata višestruki dobitnik godišnjih nagrada Udruženja novinara BiH i Kupova reportera Radio Sarajeva, predratne nagrade “Hasan Kikić”, "Skender Kulenović" za životno djelo ’18, Plakete "UNTAT" Ujedinjenih nacija ‘98... Počasni akademik “Bosnian-Herzegovinian American Academy of Arts and Sciences” – “Bosanskohercegovačka Akademija Umjetnosti i Nauka”, USA.


Flag of Bosnia and Herzegovina.svg Nedovršeni članak Mišo Marić koji govori o bosanskohercegovačkim biografijama treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.