Mustafa Memić

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Mustafa Memić

Mustafa Memić rođen je 24. augusta 1924 godine u Gusinju, gdje je 1935. završio četverogodišnje osnovno školovanje. Od septembra 1935. do kraja marta 1941. godine učio je u Velikoj medresi kralja Aleksandra u Skoplju. Rat ga je zatekao u VI razredu. Pripadao je organizovanoj antifašističkoj omladini (SKOJ). Bio je jedan od organizatora i rukovodilaca učešća učenika ove škole na demonstracijama 26. i manifestacijama 27. marta 1941. godine, kada je škola ukinuta. U posljednjoj školskoj godini bio je izabran za potpredsjednika Kulturno-literarnog đačkog udruženja «Južna vila», kojim je u ime Nastavničkog savjeta škole rukovodio profesor za jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik Vido Latković, kasnije profesor na Univerzitetu u Beogradu.

Od aprila do jula 1941. godine organizovano je radio u ilegalnoj antifašističkoj organizaciji u Gusinju (SKOJ), a od jula 1941. do maja 1945. učesnik je NOB-a (od decembra 1942. do septembra 1943. bio je u političkim zatvorima u Peći, Draču i Tirani). Nosilac je «Partizanske spomenice 1941», više ratnih i poslijeratnih odlikovanja i javnih priznanja. Tokom NOR-a radio je kao rukovodilac antifašističkih organizacija u Gusinju, član i rukovodilac sreskog omladinskog rukovodstva za srez andrijevički (predsjednik Sreskog odbora USAOCG-a i sekretar komiteta SKOJ-a), član okružnog odbora USAOCG-a i Okružnog komiteta SKOJ-a za okrug beranski, član Glavnog odbora USAO Crne Gore i Boke, član Sekretarijata sreskih komiteta KPJ za srez andrijevički, barski i ulcinjski. Učesnik je na prva tri kongresa USAOCG održanih u Kolašinu i na Cetinju. Na II kongresu predstavljao je i Kongres pozdravio u ime omladine srezova: Kolašin, Berane sa Gornjim Bihorom i Rožaje, Andrijevicu, Plav i Gusinje. Kraj rata zatekao ga je na dužnosti organizacionog sekretara SK KPJ Bar.

U državnu službu stupio je jula 1945. godine kao instruktor za izgradnju narodnooslobodilačke vlasti u srezu barskom, a septembra iste godine, nakon prvih poslijeratnih izbora, izabran je za sekretara prvog Narodnooslobodilačkog odbora novoformiranog sreza ulcinjskog, koji je, pored Ulcinja i njegove okoline, zahvatao prostor Zabojane, Vladimira i Skadarsku Krajinu. Februara 1946. premješten je za inspektora u Kontrolnoj komisiji pri Predsjedništvu Vlade NR CG, a potom imenovan za načelnika jednog od inspektorata Komisije državne kontrole. Povremeno je radio i kao pomoćnik Reonskog inspektora u Kotoru i Bijelom Polju. Tokom 1948. godine završio je srednju (jednogodišnju) partijsku školu (prva generacija ove škole). Septembra 1949. godine lišen je slobode jer se posumnjalo da inklinira Rezoluciju IB-a i da se nedovoljno odlučno bori protivu nje. Tri mjeseca je proveo u istražnim zatvorima na Cetinju i Kotoru, a potom interniran na Goli otok, gdje je ostao do juna 1950., a potom ponovo vraćen u Istražni zatvor na Cetinju, sa obrazloženjem «radi obnove istrage», koja je ponovo vršena u cetinjskom i kotorskom zatvoru. Obnova istrage trajala je oko sedam mjeseci, a onda je, početkom februara 1951. godine pušten na slobodu bez definisane (utvrđene) krivice i bez rješenja ili pisanog traga da je bio pod istragom.

Od aprila 1951. do sredine novembra 1953. godine radio je u SNO-u za srez durmitorski na dužnostima šefa Ureda za cijene i referenta za društveno-ekonomsko planiranje u SNO-u. Od novembra 1953. do septembra 1955. godine radio je u srezu vareškom na dužnostima šefa Uprave prihoda i načelnika Sekretarijata za privredu sreza vareškog. Nakon uvođenja novog komunalnog sistema i ukidanja sreza vareškog premješten je za načelnika Sekretarijata za privredu u opštini Ilidža, gdje je ostao do 1961., a potom je prešao na rad u privredu. Radio je kao finansijski direktor u Preduzeću «Standard», kao ekonomski savjetnik u Institutu za organizaciju i ekonomiku (raniji Zavod za produktivnost rada), a potom kao generalni direktor Preduzeća za geološka istraživanja «Geoistrage» Sarajevo, te direktor za Službu ekonomije (planiranje i finansije) u preduzeću FAMOS u Hrasnici. Od aprila 1969. do marta 1972. godine delegiran je kao predstavnik FAMOS-a u zadružno preduzeće FAP-a iz Priboja, FAMOS-a iz Sarajeva, UTVE iz Pančeva, te Autokaroserije «11 oktomvri» iz Skoplja i Autokaroserije Zagreb na dužnost pomoćnika direktora za ekonomska pitanja «Rudnap-Zambija», radeću u Lusaki (Zambija) i Dar es Salamu u Tanzaniji. Po povratku u zemlju imenovan je za direktora Zavoda za društveno-ekonomsko planiranje u Skupštini grada Sarajeva. Sa te dužnosti je penzionisan, na lični zahtjev, novembra 1973. godine. Kao penzioner permanentno je živio u Sarajevu.

Školsku naobrazbu nastavio je da stiče ne prekidajući radni odnos. Tokom 1945. i 1955. godine završio je Ekonomsku školu u Sarajevu, a od 1955. do 1961. Ekonomski fakultet u Beogradu. Prijavio je odbranu doktorske disertacije na temu «Muslimani u Crnoj Gori u oslobodilačkoj borbi 1878-1945». Nije dozvoljavano da se takva tema brani u Sarajevu krajem devete decenije XX vijeka.[potreban citat] Odbranu teze prihvatio je Filozofski fakultet u Ljubljani. Ratni uslovi i posebno blokada Sarajeva omogućili su njenu odbranu u maju 1992, pa je autor iz blokiranog Sarajeva uspio preko aerodromske piste i Igmana da stigne do Zagreba, a onda i do Ljubljane. Teza je odbranjena 24. juna 1994. godine pred komisijom kojom je rukovodio dr. Janko Pleterski, profesor Filozofskog fakulteta u Ljubljani i akademik Akademije nauka i umjetnosti Republike Slovenije.

Učestvovao je na oko tridesetak naučnih skupova u Sarajevu, Titogradu (sada Podgorica), Cetinju, Prištini, Skoplju, te okruglim stolovima u Daruvaru, Novom Pazaru, Sjenici, Rožaju i drugim gradovima.

Mustafa Memić je izdao sljedeće knjige:

  1. Velika medresa i njeni učenici u revolucionarnom pokretu, Skoplje 1984., recenzenti: dr. Anton Kolendić i Edib Hasanagić,
  2. Plav i Gusinje u prošlosti, Beograd 1989., recenzenti: akademik Branko Pavićević i akademik Sima Ćirković,
  3. Bošnjaci-Muslimani Sandžaka i Crne Gore, Sarajevo 1996., recenzenti: akademik Avdo Sućeska i prof. dr. Mustafa Imamović,
  4. Poznati Bošnjaci Sandžaka i Crne Gore, Sarajevo 1998., recenzenti: prof. dr. Enes Pelidija i prof. dr. Ismet Dizdarević,
  5. Kad iz staračkih grudi prikrivena se zavist i zloba probudi, Sarajevo 2001., recenzenti: Ishak Laličić i Fehim Kajević,
  6. Korjeni zla i nasilja, Sarajevo 2002., recenzenti: mr. Muharem Kreso i dr. Husnija Kamberović,
  7. Bošnjaci (Muslimani) Crne Gore, Sarajevo 2003., recenzenti: prof. dr. Novak Kilibarda i dr. Safet Bandžović,
  8. Pojave prozilitizma u plavsko-gusinjskom kraju 1913. i 1919. godine, Sarajevo 2004., recenzenti: akademik Muhamed Filipović i mr. Sefer Halilović.
  9. Sjećanje na Dževahiru Memić, rođ. Hot, Sarajevo 2004.

U završnoj fazi je knjiga o zločinu nad Bošnjacima i Albancima koji je počinjen 1919. godine u Plavu i Gusinju.

U stručnim časopisima objavio je više od 40 radova, među kojima su zapaženi radovi objavljeni u: Vojnoistorijskom glasniku Vojnoistorijskog instituta u Beogradu, Ediciji «Ratna prošlost naroda i narodnosti Jugoslavije» Beograd, «Istorijskim zapisima» Istorijskog instituta Crne Gore, «Prilozima» Istorijskog instituta Sarajevo, «Prilozima za orijentalnu filologiju» Orijentalnog instituta Sarajevo, «Pravna misao» Pravnog fakulteta Sarajevo, «Almanahu» časopisu za proučavanje, prezentaciju i zaštitu kulturno-istorijske baštine Muslimana-Bošnjaka u Crnoj Gori, Novopazarskom zborniku, Zborniku Sjenice, Rožajskom zborniku, Prilozima Arhiva Kosova, «Kosovo» Zavoda za istoriju Kosova, kao i u Zborniku radova sa naučnih skupova «Prelomni događaji NOR-a u Crnoj Gori 1943. godine», «Stanovništvo slovenskog porijekla u Albaniji», Titograd 1991. i drugim. Neke radove je objavljivao u formi feljtona («Rilindija» Priština, «Oslobođenje» Sarajevo, «11 oktomvri» Skoplje i dr.). Napisao je prilog za Komisiju za istoriju KPJ i SKJ u Crnoj Gori («Muslimani u Crnoj Gori u NOB-u i revoluciji», rad je prihvaćen, ali još nije objavljen). Ima nekoliko neobjavljenih radova, kao «Tršo i Alija» (odnosi se na životni put i djelo Rifata Burdžovića i Alije Avdovića, porijeklom iz Bijedića, strijeljanog od Gestapoa augusta 1941. u Beogradu), «Komandant Zufer» (o Z. Musiću, zavičajno iz Plava, ratnom komandantu Prve kosovsko-metohijske udarne brigade) i drugi radovi.

Živio je u Sarajevu. Prije penzionisanja bio je angažovan u Društvu ekonomista Sarajevo (predsjednik Gradskog i član Predsjedništva Glavnog odbora BiH), a potom predsjednik Gradskog odbora Saveza penzionera i član Predsjedništva Glavnog odbora, predsjednik Delegacije penzionera Novo Sarajevo, stalni delegat u SIZ-u i PIO BiH i predsjednik Komisije za finansije, predsjednik Opštinskog odbora SUBNOR-a Novo Sarajevo i rukovodilac Redakcije «Mladi antifašisti». Preminuo je 2. jula2007 u 83 godini.

Galerija[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. Knjiga Mustafe Memića: "Bošnjaci (Muslimani) Crne Gore", Sarajevo 2002.