Fibrocit

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Fibrocit
Detalji
Latinski Fibrocytus
Identifikatori
Code TH H2.00.03.0.01003
TH H2.00.03.0.01003
Anatomska terminologija

Fibrocit je neaktivna mezenhimska ćelija, to jest, ćelija koja ima minimalnu količinu citoplazme, ograničene količine hrapavog endoplazmatskog retikuluma. Nema biohemijskih dokaza o sposobnosti fibrocita za sintezu proteina.[1][2][3][4]

Termin fibrocit nije obuhvaćen pojmom fibroblast. Fibroblasi su aktivirane ćelije vezivnog tkiva, koje odlikuje sinteze proteina vlaknastog matriksa, posebno kolagena. Kada je tkivo povrijeđeno, da vjeruje se prvenstveno mezenhimske ćelije, fibroblasti, mogu biti izvedeni iz fibrocita ili eventualno iz ćelija glatkih mišića koji oblažu krvne sudovae i žlijezde. Obično, fibroblasti ispoljavaju prisustvo glatkomišićnog aktine, oblika aktina koji je prvo nađenu glatkim mišićnim ćelijama, a nema ga u ostatku fibrocita. Fibroblasti koji ispoljavaju ovaj oblik aktina obično se nazivaji "miofibroblasti".

Termin "fibrocit" s e također upotrebljava za krvne ćelije koje pogu u mogu da napuste krv, unesu u tkiva i postanu fibroblasti. Kao dio više općih tema o biologijai matičnih ćelija, brojne studije su pokazale da je krv sadrži iz srži izvedene ćelije koje se mogu diferencirati u fibroblaste. Poznato je da ove ćelije ispoljavaju površinske markere hematopoetskih ćelija, kao što su CD34+, CD45+ i kolagen. Ove ćelije mogu migrirati na mjesta ranjavanja, što ukazuje na njihovu ulogu u zarastanju rana. Postoji nekoliko studija koje ukazuju na to da su fibrociti medijatori zarastanje rana i popravke fibroznog tkiva.[5][6][7]

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Sofradžija A., Šoljan D., Hadžiselimović R. (2004). Biologija 1. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-686-8. 
  2. ^ Guyton, A.C. & Hall, J.E. (2006) Textbook of Medical Physiology (11th ed.) Philadelphia: Elsevier Saunder ISBN 0-7216-0240-1
  3. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2002). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 
  4. ^ Ibrulj S., Haverić S., Haverić A. (2008). Citogenetičke metode – Primjena u medicini. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo. ISBN 978-9958-9344-5-2. 
  5. ^ Yang L, et al., Peripheral blood fibrocytes from burn patients: identification and quantification of fibrocytes in adherent cells cultured from peripheral blood mononuclear cells. Lab Invest. 2002 Sep;82(9):1183-92.
  6. ^ Schmidt M, Sun G, Stacey MA, Mori L, Mattoli S. Identification of circulating fibrocytes as precursors of bronchial myofibroblasts in asthma. J Immunol. 2003 Jul 1;171(1):380-9.
  7. ^ Moore BB, Kolodsick JE, Thannickal VJ, Cooke K, Moore TA, Hogaboam C, Wilke CA, Toews GB. CCR2-mediated recruitment of fibrocytes to the alveolar space after fibrotic injury. Am J Pathol. 2005 Mar;166(3):675-84.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]