Solarno jezgro

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Ilustracija strukture Sunca

Sunčevo jezgro obuhvata razmak od središta do otprilike 0,2 do 0,25 dužine sunčevog poluprečnika.[1] To je najtopliji dio Sunca i Sunčevog sistema. Ima gustoću od 150 g/cm³ (150 puta gustoću tekuće vode) u središtu, i temperaturu od 15 miliona stepeni Celzijusa.[2] Jezgro je sastavljeno od vrelog, gustog gasa u stanju plazme (ioni i elektroni), i procijenjenim pritiskom od 265 milijardi bara (26.5 petapaskala (PPa) ili 3.84 triliona psi) u središtu.

Jezgro unutar 0,20 (1/500) od ukupne dužine sunčevog poluprečnika, sadrži 34% od ukupne mase Sunca, ali samo 0,8% od njegove zapremine. Unutar 0,24 od ukupne dužine sunčevog poluprečnika, jezgro ostvaruje 99% energije nuklearne fuzije Sunca.

Proizvodnja energije[uredi | uredi izvor]

Otprilike 3.6×1038 protona (vodikovih jezgri) se pretvara u jezgre helija svake sekunde oslobađajući energiju u iznosu od 3.86×1026 džula u sekundi.[3]

Lanac proton-proton
CNO ciklus

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ García, Ra; Turck-Chièze, S; Jiménez-Reyes, Sj; Ballot, J et al. (Jun 2007). "Tracking solar gravity modes: the dynamics of the solar core.". Science 316 (5831): 1591–3. Bibcode:2007Sci...316.1591G. ISSN 0036-8075. PMID 17478682. doi:10.1126/science.1140598.  Provjerite vrijednost datuma kod: |date= (pomoć)
  2. ^ http://solarscience.msfc.nasa.gov/interior.shtml
  3. ^ McDonald, Andrew; Kennewell, John (2014). "The Source of Solar Energy". Bureau of Meteorology. Commonwealth of Australia. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]