Tasmanija
 | Ovaj članak ili neki od njegovih odlomaka nije dovoljno potkrijepljen izvorima (literatura, veb-sajtovi ili drugi izvori). |
Tasmanija (engleski: Tasmania) jest ostrvo i ujedno savezna država Australije. Nalazi se približno 240 km južno od kontinenta i od njega je odvojena Bassovim prolazom, na granici između Tihog i Indijskog okeana.[1] Zauzima ukupnu površinu od 68.401 km2, pri čemu na površinu samog ostrva otpada 64.519 km2 dok preostalu površinu zauzimaju manja ostva koja ga okružuju i kojih je ukupno 334. 26. je najveće ostvo na svijetu. Ime je dobio po holandskom moreplovcu Abelu Tasmanu koji je i otkrio ostrvo. Glavni grad Tasmanije je Hobart. Klima na ostrvu je umjereno kontinentalna i vlažna. Na ostrvu žive rijetke biljne i životinjske endemske vrste. Do 1858. godine ostrvo se zvalo Van Diemenova zemlja.
Geografija
[uredi | uredi izvor]Savezna država Tasmanija se sastoji od glavnog ostrva, Tasmanije; Ostrvo Bruny, blizu jugoistočne obale glavnog ostrva; King and Flinders ostrva u Bassovom prolazu; niz manjih ostrva uz obalu glavnog ostrva, te subantarktičko ostrvo Macquarie, oko 1450 kilometara jugoistočno.[1][2]
Tasmanija je u novijoj geološkoj eri vulkanski neaktivna i ima neravne planinske lance velikim dijelom svog kopnenog područja. Regioni sa najviše planina su Centralno gorje i jugozapadna područja, koja pokrivaju većinu centralnih, zapadnih i jugozapadnih dijelova pokrajine. Midlands u srednjo-istočnoj Tasmaniji je prilično ravan i pretežno se koristi za poljoprivredu, iako se u cijeloj zemlji mogu vidjeti različite vrste poljoprivrednih aktivnosti. Zapadna obala ima velike količine padavina koje pokreću veliki broj hidroelektranskih projekata, a njena zarada od mineralnih aktivnosti je od izuzetnog značaja.[2]
Historija
[uredi | uredi izvor]Prvo zapisano evropsko uočavanje Tasmanije desilo se 24. novembra 1642. holandski istraživač Abel Tasman. Kapetan James Cook je također vidio ostrvo 1777. godine, a brojni drugi evropski pomorci su se iskrcali, dajući niz imena topografskih karakteristika otoka. Prvo naseljavanje Britanaca je bilo u Risdon Coveu na istočnoj obali ušća Derwent 1803. godine, od strane male grupe poslana iz Sidneja, pod vodstvom poručnika Johna Bowena, kako bi spriječili Francuze da polažu pravo na ostrvo. Alternativno naselje je osnovao kapetan David Collins 5 km južnije, i to 1804. godine u Sullivan's Coveu na zapadnoj strani Derwenta. Naselje je postalo poznato kao Hobart Town ili Hobarton, kasnije skraćeno u Hobart, po tadašnjem britanskom sekretaru za kolonije, lordu Hobartu. Naselje u Risdonu je kasnije napušteno.[3]
Izvori
[uredi | uredi izvor]- 1 2 "Tasmania - New World Encyclopedia". www.newworldencyclopedia.org. Pristupljeno 14. 2. 2025.
- 1 2 Alexander, Alison, ured. (2005). The companion to Tasmanian history. Hobart: Centre for Tasmanian Historical Studies, Univ. of Tasmania. ISBN 978-1-86295-223-2.
- ↑ Robson, L. L. (1983). A history of Tasmania. Melbourne ; New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-554364-3.
Također pogledajte
[uredi | uredi izvor]Vanjski linkovi
[uredi | uredi izvor]
- Slike sa Tasmanije (bez copyrighta)
| Savezne države | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Teritorije |
| ||||||
(1) Suverenitet priznaju samo Francuska, Novi Zeland, Norveška i Ujedinjeno Kraljevstvo. (2) Zajednički mandat s Novim Zelandom i Ujedinjenim Kraljevstvom. | |||||||
Nedovršeni članak Tasmanija koji govori o geografiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.