Organska hemija

Sa Wikipedije, slobodne enciklopedije

Organska hemija je grana hemije koja proučava spojeve ugljika koji čine živi svijet. Organska je hemija relativno nova nauka jer je počela rasti tek početkom 19. vijeka. Današnja definicija organske hemije ne uključuje samo spojeve koji su vezani za živi svijet. Organska hemija proučava spojeve koji se sastoje primarno od ugljika i hidrogena, a koji mogu sadržavati i druge elemente (dušik, oksigen, halogene elemente, sumpor, fosfor).

[uredi] Historija

U 19. vijeku, njemački hemičar Friedrich Wöhler uspio je iz anorganskog spoja amonijum cijanata dobiti organski spoj mokraćevinu ili ureu. U to doba mislilo se da je to nemoguće jer organski spojevi nastaju samo u živim bićima djelovanjem vis vitalis (žive sile). Do 19. vijeka ljudi su mislili da je nemoguće sintetizirati organske spojeve u laboratoriju, ali 1824. sintetizirana je oksalna kiselina, a par godina kasnije i urea.

Hemija

Analitička hemija • Astrohemija • Atmosferska hemija • Biohemija • Bioneorganska hemija • Elektrohemija • Farmacija • Farmakologija • Fitohemija • Fizikalna hemija • Fotohemija • Geohemija • Hemija čvrstog stanja • Hemija okoliša • Hemija polimera • Hemijska biologija • Hemijska termodinamika • Hemijsko obrazovanje • Medicinska hemija • Nanotehnologija • Nauka o materijalima • Neorganska hemija • Nuklearna hemija • Organska hemija • Organometalna hemija • Računarska hemija • Radijaciona hemija • Radiohemija • Teorijska hemija • Termohemija • Zelena hemija • Zvukohemija Spisak biomolekula • Spisak neorganskih spojeva • Spisak organskih spojeva • Periodni sistem elemenata

Nedovršeni članak Organska hemija koji govori o hemiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.