Biblioteka

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Biblioteka

Biblioteka je sređena zbirka knjiga po autorskom, predmetnom ili katalogu, koja pripada privatnim licima ili državnim institucijama, ili ustanovama u kojima se čuvaju zbirke knjiga.

Bibliotekarstvo je nauka koja se bavi potrebama biblioteka. U današnje vrijeme raširena je upotreba računara u bibliotekama, a knjige se klasifikuju koristeći neki od raspoloživih decimalnih sistema klasifikacije.

Historija[uredi | uredi izvor]

Prve biblioteke nastale su prije više od hiljadu godina. Pri iskopavanju starog grada Ura, u Mezopotamiji, naučnici su otkrili glineni pečat. Bio je cilindričnog oblika s natpisima, i pripadao je prvoj biblioteci.

Već oko 700. godine prije nove ere, narod Mezopotamije je imao dobro uređene biblioteke po svojim hramovima i palačama. Knjige su u tim bibliotekama bile glinene pločice ispisane klinastim pismom. Hiljade takvih pločica raspoređenih prema područjima nauke, sačinjavale su zbirke koje su predstavljale prve prave biblioteke. Jedna od njih tzv. Asurbanipalova biblioteka, s oko 22000 glinenih pločica, danas se čuva u Britanskom muzeju u Londonu.

I Egipćani su imali biblioteke koje su čuvali svećenici po hramovima. Knjige su bile napravljene u obliku svitaka od papirusa. Najčuvenija biblioteka svih vremena bila je u Aleksandriji, stvorena 300. godine prije nove ere. Imala je najmanje 70000 svitaka od papirusa.

Teološke biblioteke[uredi | uredi izvor]

Najstarija biblioteka bogoslovskog karaktera je zbirka svetih knjiga kod Jevreja. Njenu osnovu postavio je Mojsije, a zatim se ona dalje razvijala. Istovjetnu ulogu imali su arhivi, nastali kod Jevreja u Starom Zavjetu. Sa širenjem kršćanstva osnivaju se bogoslovne biblioteke pri crkvama, a naročito po manastirima, gde se nalaze prave književne riznice. Kao najstarija kršćanska biblioteka smatra se Jerusalemska biblioteka, osnovana u 3. vijeku.

Što se tiče specijalno bogoslovskih biblioteka, najpoznatija je Vatikanska koja broji približno 220.000 knjiga i 26.000 rukopisa, među kojima i poznati kodeks Biblije iz 15. vijeka. Prve biblioteke u Rusiji osnivane su pri crkvama i manastirima, pa su i knjige bile crkvenog karaktera. Prvu rusku biblioteku osnovao je knez Jaroslav pri crkvi sv. Sofije u Kijevu. Također, velika biblioteka je osnovana i pri Kijevsko-Pecherskom manastiru. U Moskovskoj Rusiji manastirske i crkvene biblioteke odigrale su značajnu ulogu, tako da se u 16. vijeku pojavljuju čak i opisi pojedinih knjiga. U 17. vijeku pojavljuju se mnoge privatne biblioteke u Rusiji (Simeona Polockog, Dimitrija Rostovskog, Silvestra Medvedeva), a poslije reforme Petra Velikog pojavljuju se u Rusiji mnoge biblioteke (Tatišđeva, Buturlina, Šđerbatova). U 19. vijeku poznata je bila Publična biblioteka (oko 1.300.000 naslova i rukopisa), Biblioteka Rumjancevskog muzeja od 1827. (oko 300.000 naslova i rukopisa), biblioteka Akademije nauka 1714. u Kurlandiji, Sinodska moskovska biblioteka (1721), Moskovska tipografska biblioteka od vremena Ivana Groznog, biblioteka kijevske akademije (preko 300.000 naslova i 937 rukopisa), biblioteka Kazanske akademije, itd.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]