El Clásico

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
El Clásico
Real Madrid - Barcelona
Dresovi
Grad ili regija Španija
Uključene ekipe Real Madrid Club de Fútbol
Futbol Club Barcelona
Broj utakmica Takmičarske utakmice: 231
Najviše pobjeda Takmičarske utakmice: Real Madrid (92)
Prijateljske utakmice: Barcelona (19)
Ukupne utakmice: Barcelona (109)
Nogometaš sa naviše nastupa Manuel Sanchis (43)
Najbolji strijelac Lionel Messi (21)
Posljednja utakmica Barcelona 1–1 Real Madrid
La Liga
(14. kolo: 03. 12. 2016)
Najveća pobjeda Real Madrid 11–1 Barcelona
Copa del Rey 1943.
Polufinale
(13. 6. 1943)

El Clásico je naziv za bilo koju nogometnu utakmicu igrane između Real Madrida i Barcelone. Prvobitno se El Clásico odnosio samo na takmičenja odigrana u španskom prvenstvu, ali u današnje vrijeme termin je generaliziran, i uključuje svaku utakmicu odigranu između ova dva kluba igrane u prvenstvu, kupu, superkupu, Ligi prvaka kao i u ostalim takmičenjima. Smatra se najvećim nogometnim klubskim derbijem na svijetu koji gleda stotine miliona gledalaca.[1]

Još od ranih početaka natjecanja između ova dva kluba predstavljala su dvije različite regije u Španiji kao i dva različita grada Madrid i Barcelonu. Rivalitet se smatra jednim od najvećih u svijetu sporta.[2][3] Ova dva kluba spadaju među najbogatije i najuspješnije nogometne klubove na svijetu. U 2014. godini su rangirani kao dvije najvrednije sportske ekipe na svijetu.[4] Real Madrid je za nijansu uspješniji u međusobnim zvaničnim utakmicama sa 94 pobjede dok je Barcelona bila uspješnija u 89 utakmica. Zajedno s Athletic Bilbaoom, oni su jedini klubovi u La Ligi koji nikad nisu ispali iz lige.

Historija[uredi | uredi izvor]

Santiago Bernabéu, stadion Real Madrida, ugostio je prvi El Clásico 1948. godine
Camp Nou, stadion Barcelone, ugostio je prvi El Clásico 1958.

Historijske podjele[uredi | uredi izvor]

Rivalstvo između Real Madrida i Barcelone je dugo premašio sportske dimenzije, te su izbori za predsjedništvo među klubovima snažno ispolitizirani.

Ranih 1930-ih Barcelona je razvila reputaciju kao simbol katalonskog identiteta, za razliku od centralizacijske tendencije Madrida. Francisco Franco je 1936. godine započeo državni udar protiv demokratske druge španske republike, i predsjednik Barcelone, Josep Sunyol, član Esquerra Republicana de Catalunya i zamjenik Kortesa, uhapšen je i pogubljen bez suđenja. Barcelona je na vrhu liste organizacija bila očišćena od strane narodne frakcije, neposredno nakon komunista i anarhista. Za vrijeme Fankove diktature, većina građana Barcelone su se snažno protivili fašističkom režimu.

Tokom diktature Miguela Primo de Rivere i Francisco Franca, svi regionalni jezici i identiteti u Španiji nisu bili odobreni. U ovom periodu, Barcelona je dobila moto među narodom Més que un club (više od kluba).

Slika oba kluba je dodatno pogođena stvaranjem Ultraš grupa, od kojih su neki postali huligana. Za mnoge ljude, Barcelona se i dalje smatra "pobunjenim klubom", odnosno Real Madrid smatraju "konzervativnim".

Polufinale Copa del Generalísimo 1943.[uredi | uredi izvor]

Godine 1943. Barcelona se susrela sa Real Madridom u polufinalu Copa del Generalísimo. U prvoj utakmici, igrane na stadionu Camp de Les Corts Barcelona je stigla do pobjede 3–0. Međutim, u uzvratnoj utakmici Real je upisao najveću pobjedu u El Clásicima pobijedivši Barcelonu sa 11–1. Golove za Real su postigli Sabino Barinaga (4), Pruden (3), Alonso (2), Curta (1) i Botella (1), dok je za Barcelonu jedini gol postigao Mariano Martín.

Transfer Di Stefano[uredi | uredi izvor]

Kontroverzni transfer Alfredo Di Stéfana u Real Madrid umjesto u Barcelonu intenzivirao je rivalstvo između dva kluba.

U pedesetim godinama rivalstvo ova dva kluba se povećao zahvaljujući čudnom, no ne i kontroverznom (kako neki smatraju) transferu Alfreda di Stefana. Naime, tijekom velikog štrajka nogometaša u rodnoj Argentini Di Stefano odlazi na posudbu iz svog River Platea u kolumbijski Millonarios. Barcelonin skaut je dogovario prelazak sa čelnicima Millionaresa, a Real dogovara prelazak sa Riverom. Di Stefano pristiže u Barcelonu gdje će se poslije sastati sa Bernabeuom i odlučiti o svojoj daljoj nogometnoj sudbini. U međuvremenu se River Plate potužio FIFA-i na nezakonitom dogovoru između Millionaresa i Barcelone. FIFA poručuje nogometnom savezu Španije da to riješi sa klubovima. Klubovi se dogovaraju da Di Stefano prvo igra za jedan, pa onda za drugi klub. Sam Di Stefano odlučuje se za Real, što dovodi do ogorčenja Barceloninih čelnika koji poništavaju ugovor i tim činom Di Stefana prepuštaju madridskom divu. Ovaj akt bit će vjerojatno jedan od najvećih pogrešaka ovog kluba jer je Di Stefano poslije bio jedan od glavnih nogometaša u historijskih uspjeha Reala u Španiji i Evropi.

Nedavne teme[uredi | uredi izvor]

Luís Figo, nogometaš koji je nastupao za oba kluba

U posljednje tri decenije, rivalstvo između dva kluba je uvećan za modernu špansku tradiciju Pasillo, pri čemu jedan tim osvoji La Ligu prije nego što se odigra El Clásico. To se dogodilo u tri navrata. Prvo, u El Clásicu koji je održan 30. aprila 1988. godine, gdje je Real Madrid osvojio prvenstvo kolo prije. Zatim, tri godine kasnije, kada je Barcelona osvojila prvenstvo dva kola prije El Clásica 8. juna 1991. godine.[5] Zadnji Pasillo, je odigran 7. maja 2008. godine, a ovaj put Real Madrid je osvojila prvenstvo.[6]

Ronaldinho je bio drugi nogometaš Barcelone nakon Diego Maradone iz 1983, koji je dobio ovacije Realovih navijača na Santiago Bernabéu.

Dva tima ponovo su se sreli u polufinalu Lige prvaka 2001/02, uz pobjedu Reala 2–0 u Barceloni i 1–1 u Madridu. Utakmica, nazvana kao "utakmica stoljeća", je pratilo više od 500 miliona ljudi širom svijeta.[7]

El Clásico se smatra kao jedan od najžešćih rivalstava u svijetu nogometa, te je bilo rijetkih trenutaka kad su navijači pokazali pohvalu za igrače protivničkog tima. Godine 1980, Laurie Cunningham je bio prvi igrač Real Madrida kaji je dobio aplauz od navijača Barcelone na Camp Nou; nakon odlično odigrane utakmice i pobjede Reala rezultatom 2–0. Cunningham je napustio teren sa ovacijama Barceloninih navijača.[8][9] 26. juna 1983. godine, u drugoj utakmici finala Copa de la Lige na Santiago Bernabéu u Madridu, Barcelonina zvijezda Diego Maradona nakon što je prošao pored golmana Reala, postigao je do tada neviđen gol; navijači Reala su bili zatečeni na način postizanja gola i počela da aplaudira.[10] U novembru 2005, Ronaldinho je postao drugi igrač Barcelone kako je dobio ovacije navijača Reala na Santiago Bernabéu; nakon driblinga kroz Realovu odbranu postigao je dva gola za konačnu pobjedu 3–0, te su navijači Reala odali počast sa aplauzom.[11][12]

Rivalitet između dva kluba je ojačan u periodu međusobnih transfera igrača. Barcelonini igrača koji su kasnije igrali za Real Madrid uključujući Bernd Schustera, 1988. godine; te Michael Laudrupa, koji je otišao u Real Madrid kao slobodan igrač 1994. godine su dodatno povećali taj rivalitet. Međutim, jedan od ključnih transfera je bio transfer vicekapitena Barcelone Luísa Figa 2000. godine u Madrid. Dolazak Figa u Barcelonu u utakmicama El Clásica izazivao je nemilosrdno zadirkivanje Barceloninih navijača. Prelazak igrača iz Real Madrida u Barcelonu su manje česti, a takav zadnji transfer se desio 1996. godine kada je Luis Enrique prešao iz Reala u Barcelonu te je kasnije čak bio i kapiten Barcelone. 2014. godine Luis Enrique je postao i trener Barcelone.[13]

Lionel Messi i Lassana Diarra 2011. u El Clásicu.

Centro de Investigaciones Sociológicas je 2007. godine uradio anketu te je utvrđeno da Real Madrid tim sa najvećim brojem simpatizera u Španiji sa ukupno 32% španskog stanovništva koji navija za Real Madrid, dok se 25% stanovništva opredjelilo za Barcelonu. Na trećem mjestu je Valencia, koju je podržalo 5% stanovništva.[14] Prema anketi koju je Ikerfel obavio u 2011. godini Barcelona je najpopularniji tim u Španiji sa 44% simpatizera, dok je Real Madrid je u drugom mjestu sa 37%. U ukupnoj popularnosti, Atlético Madrid, Valencia i Athletic Bilbao su završili među prvih pet.[15] Istraživanje koje je sprovela agencija za istraživanje njemački Sport+Markt u 2010. godini otkrila je da Barcelona ima oko 57.800.000 fanova širom Evrope, dok Real Madrid ima 31.300.000 te se Barcelona smatra više popularnom u Evropi nego Real Madrid.[16]

Rivalitet između klubova je intenziviran u 2011. godini u kojoj su se Barcelona i Real Madrid susreli u finalu kupa i Ligi prvaka te su međusobno igrali četiri puta u 18 dana. Nekoliko optužbi nesportskog ponašanja iz oba tima i rat riječi izbio je za vrijeme međusobnih utakmica koji je uključivao i četiri crvena kartona na terenu. Vicente del Bosque je izjavio da je zabrinut zbog rastuće mržnje između dva kluba, i da bi to moglo prouzrokovati do nacionalnih frikcija.[17]

Rezultati[uredi | uredi izvor]

Ažurirano: 21. 11. 2015.

Utakmice Pobjede Neriješeno Golovi Domaće pobjede Domaće neriješene utakmice Gostujuće pobjede
Real Madrid Barcelona Real Madrid Barcelona Real Madrid Barcelona Real Madrid Barcelona Real Madrid Barcelona
La Liga 172 71 68 33 279 273 52 49 15 18 19 19
Copa del Rey 33 12 14 7 65 66 5 7 5 2 3 5
Copa de la Liga 6 0 2 4 8 13 0 1 2 2 0 1
Supercopa de España 12 6 4 2 25 17 5 4 1 1 1 0
UEFA Liga prvaka 8 3 2 3 13 10 1 1 2 1 2 1
Sva takmičenja 230 92 90 48 389 378 63 62 25 23 25 26
Prijateljske/ostale utakmice 33 4 19 10 42 83 3 11 4 6 1 8
Ukupno 263 96 109 58 431 461 66 73 29 29 26 34

Rekordi[uredi | uredi izvor]

Najveće pobjede (više od 5 golova)[uredi | uredi izvor]

Razlika Rezultat Datum Takmičenje
10 Real Madrid 11–1 Barcelona 13. juni 1943. Copa del Rey
6 Real Madrid 8–2 Barcelona 3. februar 1935. La Liga
5 Real Madrid 6–1 Barcelona 18. septembar 1949.
Barcelona 7–2 Real Madrid 24. septembar 1950.
Barcelona 5–0 Real Madrid 21. april 1935.
Real Madrid 5–0 Barcelona 5. oktobar 1953.
Real Madrid 0–5 Barcelona 17. februar 1974.
Barcelona 5–0 Real Madrid 8. januar 1994.
Real Madrid 5–0 Barcelona 7. januar 1995.
Barcelona 5–0 Real Madrid 29. novembar 2010.

Najduži periodi[uredi | uredi izvor]

Najduži period pobjeda[uredi | uredi izvor]

Utakmica Kub Period
6 Real Madrid 22. februar 1962 – 28. februar 1965.
5 Real Madrid 5. mart 1933 – 3. februar 1935.
5 Barcelona 25. januar 1948 – 15. januar 1949.
5 Barcelona 13. decembar 2008 – 29. novembar 2010.

Najduži period neriješenih utakmica[uredi | uredi izvor]

Utakmica Period
3 11. septembar 1991 – 7. mart 1992.
3 1. maj 2002 – 20. april 2003.

Najduži period bez neriješene utakmice[uredi | uredi izvor]

Utakmica Period
18 25. januar 1948 – 21. novembar 1954.
17 23. novembar 1960 – 19. mart 1967.
14 4. decembar 1977 – 4. juni 1983.
12 19. maj 1957 – 27. april 1960.
10 5. mart 1933 – 28. januar 1940.

Najduži neporaženi period u ligi[uredi | uredi izvor]

Utakmica Klub Period
7 (6 pobjeda) Barcelona 13. decembar 2008 – 10. decembar 2011.
7 (5 pobjeda) Real Madrid 31. januar 1932 – 3. februar 1935.
6 (6 pobjeda) Real Madrid 30. septembar 1962 – 28. februar 1965.
6 (4 pobjede) Barcelona 11. maj 1997 – 13. oktobar 1999.
6 (3 pobjede) Barcelona 28. novembar 1971 – 17. februar 1974.
5 (4 pobjede) Barcelona 30. mart 1947 – 15. januar 1949.
5 (3 pobjede) Barcelona 11. maj 1975 – 30. januar 1977.

Najduži period bez primljenog gola[uredi | uredi izvor]

Utakmica Klub Period
5 Barcelona 3. april 1972 – 17. februar 1974.
3 Barcelona 10. januar 1914 – 7. mart 1916.
3 Real Madrid 29. juni 1974 – 11. maj 1975.
3 Barcelona 29. novembar 2009 – 29. novembar 2010.

Najduži period postizanja gola na utakmicama[uredi | uredi izvor]

Utakmica Klub Period
22 Real Madrid 15. februar 1959 – 19. septembar 1969.
18 Barcelona 27 april 2011 – trenutno
17 Barcelona 27. novembar 1982 – 31. januar 1987.
17 Real Madrid 3. maj 2011 – trenutno
14 Real Madrid 15. februar 1959 – 21. januar 1962.
14 Real Madrid 5. decembar 1990 – 16. decembar 1993.
13 Real Madrid 22. april 1962 – 9. april 1968.
12 Barcelona 26. mart 1916 – 26. april 1926.
11 Barcelona 11. septembar 1991 – 7. maj 1994.
10 Barcelona 30. januar 1997 – 13. oktobar 1999.

Lista strijelaca[uredi | uredi izvor]

Najbolji strijelci[uredi | uredi izvor]

Nogometaš Klub La Liga Kup Superkup Ligakup Evropa Ukupno
1. Argentina Lionel Messi Barcelona 14 5 2 21
2. Argentina Alfredo Di Stéfano Real Madrid 14 2 2 18
3. Španija Raúl González Real Madrid 11 3 1 15
Portugal Cristiano Ronaldo Real Madrid 7 5 3 15
5. Španija César Rodríguez Barcelona 12 2 14
Španija Francisco Gento Real Madrid 10 2 2 14
Mađarska Ferenc Puskás Real Madrid 9 2 3 14
8. Španija Santillana Real Madrid 9 2 1 12
9. Meksiko Hugo Sánchez Real Madrid 8 2 10
Španija Juanito Real Madrid 8 2 10
Španija Josep Samitier Barca / Real 4 6 10
12. Španija Estanislao Basora Barcelona 8 1 9
Španija Luis Suárez Barcelona 3 4 2 9
13. Španija Jaime Lazcano Real Madrid 8 8
Čile Iván Zamorano Real Madrid 4 2 2 8
Paragvaj Martínez Barcelona 2 5 1 8

Uzastopno postizanje golova[uredi | uredi izvor]

Nogometaš Klub Uz. ut. Uk. gol. Početak Kraj
1. Portugal Cristiano Ronaldo Real Madrid 6 7 Copa del Rey 2011/12.
(Prva utakmica)
La Liga 2012/13.
(7. kolo)
2. Čile Iván Zamorano Real Madrid 5 5 La Liga 1992/93.
(20. kolo)
Supercopa de España 1993.
(Druga utakmica)
3. Španija Simón Lecue Real Madrid 4 5 La Liga 1935/36.
(7. kolo)
La Liga 1939/40.
(9. kolo)
Brazil Ronaldinho Barcelona 4 5 La Liga 2004/05.
(12. kolo)
La Liga 2005/06.
(31. kolo)
Brazil Giovanni Barcelona 4 4 Supercopa de España 1997.
(Prva utakmica)
La Liga 1997/98.
(28. kolo)

Najviše utakmica[uredi | uredi izvor]

Broj
utakmica
Nogometaš Klub
43 Manuel Sanchís Real Madrid
42 Francisco Gento Real Madrid
42 Xavi Hernández Barcelona
37 Fernando Hierro Real Madrid
37 Raúl González Real Madrid
37 Iker Casillas Real Madrid
32 Carles Puyol Barcelona
31 Lionel Messi Barcelona

Nogometaši koji su igrali za oba kluba[uredi | uredi izvor]

Javier Saviola je posljednji nogometaš koji je prešao iz jednog kluba u drugi

Tabela transfera[uredi | uredi izvor]

Iz Barçe u Real 17
Iz Barçe u neki drugi klub prije Reala 4
Ukupno 21
Iz Reala u Barçu 3
Iz Reala u neki drugi klub prije Barçe 9
Ukupno 12
Ukupno transfera 33

Titule[uredi | uredi izvor]

Real Madrid Takmičenje Barcelona
Međunarodno
1 FIFA Svjetsko klupsko prvenstvo 2
3 UEFA/CONMEBOL Interkontinentalni kup 0
11 UEFA Liga prvaka 5
2 UEFA Evropska liga 0
3 UEFA Superkup 5
0 UEFA Kup pobjednika kupova 4
0 UEFA Intertoto kup 0
0 Kup velesajamskih gradova 0
Domaće takmičenje
32 La Liga (Primera División) 23
19 Copa del Rey 27
9 Supercopa de España 11
1 Copa de la Liga 2
1 Copa Eva Duarte 3
82 82

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Barca & Real renew El Clasico rivalry, bbc.co.uk; pristupljeno: 29. 11. 2014.
  2. ^ The bitterest rivalry in world football, theguardian.com; pristupljeno: 29. 11. 2014.
  3. ^ Real Madrid Club de Fútbol VS FC Barcelona, FIFA.com; pristupljeno: 29. 11. 2014.
  4. ^ Lionel Messi Reaches $50 Million-A-Year Deal With Barcelona, forbes.com; pristupljeno: 29. 11. 2014.
  5. ^ El pasillo, un clásico del fútbol español, 20minutos.es; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  6. ^ Real Madrid v. Barcelona: A Glance Back at Past Pasillos, futfanatico.com; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  7. ^ Real win Champions League showdown, bbc.co.uk; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  8. ^ Applauding the enemy, FIFA.com; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  9. ^ Real Madrid v Barcelona: El Clasico preview, independent.co.uk; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  10. ^ 30 years since Maradona stunned the Santiago Bernabéu, fcbarcelona.com; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  11. ^ Rampant Ronaldinho receives standing ovation, bbc.co.uk; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  12. ^ Real Madrid 0 Barcelona 3: Bernabeu forced to pay homage as Ronaldinho soars above the galacticos, independent.co.uk; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  13. ^ Barcelona: Can Enrique integrate Suarez, Neymar and Messi?, bbc.com; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  14. ^ CIS Mayo 2007, Centro de Investigaciones Sociológicas, cis.es; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  15. ^ España se pasa del Madrid al Barcelona, futbol.as.com; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  16. ^ Real Madrid damage image, reputation and status in defeat to Barcelona, footytube.com; pristupljeno: 30. 11. 2014.
  17. ^ Del Bosque concerned over Real-Barca conflict, supersport.com; pristupljeno: 30. 11. 2014.

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]