Kup evropskih šampiona 1956/1957.

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na: navigaciju, pretragu
Kup evropskih šampiona 1956/57.
1956–57 European Cup
Detalji turnira
Datumi 1. august 1956. – 30. maj 1957.
Ekipe 22
Konačne pozicije
Šampion Gold medal blank.svg Španija Real Madrid (2. titula)
Viceprvak Silver medal blank.svg Italija Fiorentina
Statistika takmičenja
Odigrano utakmica 44
Postignuto golova 170 (3.86 po utakmici)
Najbolji strijelac(i) Engleska Dennis Viollet (9 golova)

Kup evropskih šampiona 1956/57. je bila druga sezona Evropskog nogometnog kupa pod pokroviteljstvom UEFA-e. Takmičenje je osvojio po drugi put Real Madrid koji je u finalu pobjedio Fiorentinu 2-0 igranog na stadionu Santiago Bernabéu u Madridu, 30. maja 1957.

Nakon velikog uspjeha prvog turnira, šest novih zemalja zatražio je da se pridruže: Bugarska, Čehoslovačka, Engleska, Luksemburg, Rumunija i Turska. Priključivanje Engleske bio je veliki dođaj za Evropski kup. Dodatno mjesto pripalo je šampionu Evrope zauzimajući slobodno mjesto nakon ujedinjenja Saara sa Zapadnom Njemačkom.[1]

Kvalifikacije[uredi | uredi izvor]

Žrijeb za kvalifikacije održan je u sjedištu UEFA-e u Parizu 29. juna 1956. U žrijebu je ukupno bila 21 ekipa. Real Madrid kao aktuelni prvak nije bio u kvalifikacionom žrijebu. Sve ekipe izuzimajući Real Madrid bili su grupisani geografski u tri šešira. Prva četiri kluba koja su bila izvučena u svakom šeširu morali su igrati kvalifikacije u septembru, dok su preostala tri kluba u svakom šeširu imali obezbjeđeno učešće u Kupu šampiona bez kvalifikacija.

Šešir 1
Istočna Evropa
Šešir 2
Sjeverno-Zapadna Evropa
Šešir 3
Južno-Centralna Evropa
Kvalifikacije Utakmica 1

Čehoslovačka Slovan UNV Bratislava

Francuska Nice

Portugal Porto

Poljska CWKS Varšava

Danska AGF Aarhus

Španija Athletic Bilbao

Utakmica 2

Turska Galatasaray

Belgija Anderlecht

Zapadna Njemačka Borussia Dortmund

Rumunija Dinamo Bucureşti

Engleska Manchester United

Luksemburg Spora Luxembourg

Bez kvalifikacija

Mađarska Budapest Honvéd

Škotska Rangers

Italija Fiorentina

Austrija Rapid Beč

Švedska Norrköping

Švicarska Grasshopper

Bugarska CDNA Sofija

Holandija Rapid JC

Jugoslavija Crvena zvezda

Kalendar je odlučen od strane uključenih timova, uz uslov da sve utakmice odigraju do 1. oktobra.

Tim 1 Rez. Tim 2 Prva utakmica Druga utakmica
Borussia Dortmund Zapadna Njemačka 5–51 Luksemburg Spora Luxembourg 4–3 1–2
Dinamo Bucureşti Rumunija 4–3 Turska Galatasaray 3–1 1–2
Slovan UNV Bratislava Čehoslovačka 4–2 Poljska CWKS Varšava 4–0 0–2
Anderlecht Belgija 0–12 Engleska Manchester United 0–2 0–10
AGF Aarhus Danska 2–6 Francuska Nice 1–1 1–5
Porto Portugal 3–5 Španija Athletic Bilbao 1–2 2–3

1 Borussia Dortmund je zbog identične gol razlike 5-5 morala igrati playoff protiv Spora Luxembourga.

Prve utakmice[uredi | uredi izvor]






Druge utakmice[uredi | uredi izvor]

Sveukupni rezultat 5-5 između Borussije Dortmund i Spore Luxembourg zahtjevalo je igranje playoff-a.


Slovan UNV Bratislava pobjednik sveukupnim rezultatom 4–2.


Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 12–0.


Athletic Bilbao pobjednik sveukupnim rezultatom 5–3.


Nice pobjednik sveukupnim rezultatom 6–2.


Dinamo Bucureşti pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.

Play-off[uredi | uredi izvor]

Prvi krug[uredi | uredi izvor]

Tim 1 Rez. Tim 2 Prva utakmica Druga utakmica
Manchester United Engleska 3–2 Zapadna Njemačka Borussia Dortmund 3–2 0–0
CDNA Sofija Bugarska 10–4 Rumunija Dinamo Bucureşti 8–1 2–3
Rangers Škotska 3–31 Francuska Nice 2–1 1–2
Slovan UNV Bratislava Čehoslovačka 1–2 Švicarska Grasshopper 1–0 0–2
Real Madrid Španija 5–52 Austrija Rapid Beč 4–2 1–3
Rapid JC Holandija 3–6 Jugoslavija Crvena zvezda 3–4 0–2
Fiorentina Italija 2–1 Švedska Norrköping 1–1 1–0
Athletic Bilbao Španija 6–5 Mađarska Budapest Honvéd 3–2 3–33

1 Nice i Rangers su zbog neriješenog rezultata nakon dvije utakmice igrali playoff u kojem Nice slavi pobjedu rezultatom 3–1 te obezbjeđuje plasman u četvrtfinale.

2 Real Madrid i Rapid Beč su igrali playoff u kojem Real Madrid pobjeđuje 2–0 i obezbjeđuje plasman u četvrtfinale.

3 Druga utakmica je igrana na stadionu Heysel u Briselu.

Prve utakmice[uredi | uredi izvor]








Druge utakmice[uredi | uredi izvor]

Crvena zvezda pobjednik sveukupnim rezultatom 6–3.


Sveukupni rezultat 3-3 između Nice i Rangersa zahtjevalo je igranje playoff-a.


Sveukupni rezultat 5-5 između Rapida i Reala zahtjevalo je igranje playoff-a.


Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 3–2.


Fiorentina pobjednik sveukupnim rezultatom 2–1.


Grasshopper pobjednik sveukupnim rezultatom 2–1.


Athletic Bilbao pobjednik sveukupnim rezultatom 6–5.


CDNA Sofija pobjednik sveukupnim rezultatom 10–4.

Play-off[uredi | uredi izvor]


Četvrtfinale[uredi | uredi izvor]

Tim 1 Rez. Tim 2 Prva utakmica Druga utakmica
Athletic Bilbao Španija 5–6 Engleska Manchester United 5–3 0–3
Fiorentina Italija 5–3 Švicarska Grasshopper 3–1 2–2
Real Madrid Španija 6–2 Francuska Nice 3–0 3–2
Crvena zvezda Jugoslavija 4–3 Bugarska CDNA Sofija 3–1 1–2

Prve utakmice[uredi | uredi izvor]




Druge utakmice[uredi | uredi izvor]

Manchester United pobjednik sveukupnim rezultatom 6–5.


Crvena zvezda pobjednik sveukupnim rezultatom 4–3.


Fiorentina pobjednik sveukupnim rezultatom 5–3.


Real Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 6–2.

Polufinale[uredi | uredi izvor]

Tim 1 Rez. Tim 2 Prva utakmica Druga utakmica
Crvena zvezda Jugoslavija 0–1 Italija Fiorentina 0–1 0–0
Real Madrid Španija 5–3 Engleska Manchester United 3–1 2–2

Prve utakmice[uredi | uredi izvor]


Druge utakmice[uredi | uredi izvor]

Fiorentina pobjednik sveukupnim rezultatom 1–0.


Real Madrid pobjednik sveukupnim rezultatom 5–3.

Finale[uredi | uredi izvor]

Lista strijelaca[uredi | uredi izvor]

Najbolji strijelac Kupa evropskih šampiona je bio Dennis Viollet koji je postigao 9 golova (uključujući i kvalifikacije).[2][3]

Rang Nogometaš Tim Golovi
1 Engleska Dennis Viollet Engleska Manchester United 9
2 Engleska Tommy Taylor Engleska Manchester United 8
3 Španija Alfredo di Stéfano Španija Real Madrid 7
4 Zapadna Njemačka Alfred Preißler Zapadna Njemačka Borussia Dortmund 6
5 Španija José Artetxe Španija Athletic Bilbao 5
Francuska Jacques Foix Francuska Nice 5
Jugoslavija Bora Kostić Jugoslavija Crvena zvezda 5
8 Francuska Jacky Faivre Francuska Nice 4
Bugarska Ivan Petkov Kolev Bugarska CDNA Sofija 4
10 Luksemburg Marc Boreux Luksemburg Spora Luxembourg 3
Austrija Ernst Happel Austrija Rapid Beč 3
Španija Joseíto Španija Real Madrid 3
Zapadna Njemačka Alfred Kelbassa Zapadna Njemačka Borussia Dortmund 3
Španija Enrique Mateos Španija Real Madrid 3
Španija Armando Merodio Španija Athletic Bilbao 3
Irska Billy Whelan Engleska Manchester United 3

Reference[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]