Ilja Iljič Mečnjikov

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Question book-new.svg Ovaj članak ili neka od njegovih sekcija nije dovoljno potkrijepljena izvorima (literatura, web-stranice ili drugi izvori).
Ako se pravilno ne potkrijepe validnim izvorima, sporne rečenice i navodi mogli bi biti obrisani. Pomozite Wikipediji tako što ćete navesti validne izvore putem referenci te nakon toga možete ukloniti ovaj šablon.
Ilja Iljič Mečnjikov

Ilja Iljič Mečnjikov (ruski: Мечников, Илья Ильич); kraj Harkiva, 15. maj 1845 - Pariz, 16. juli 1916) bio je ruski biolog.

Jedan je od osnivača usporedne patologije, mikrobiologije, embriologije i imunobiologije. Bio je profesor na univerzitetu u Odesi. Iz političkih razloga napustio je Rusiju, otišao je 1883. u Messinu (Sicilija), gdje je otkrio fagocitozu. Godine 1886. vratio se u Odesu, no 1888, na Pasteurov poziv, preselio se u Pariz, organizirao u Pasteurovu institutu laboratoriju, gdje je i radio do kraja života.

Istražujući fagocitozu, 1892. formulirao je opću teoriju o procesu upale. Razradio je teoriju o starenju kao posljedici patološke fagocitoze živčanih i drugih oslabljenih ćelija, do koje dolazi zbog intoksikacije produktima bakterija u debelom crijevu. Stoga je kao lijek od "bolesti starenja" preporučivao jogurt. Za istraživanja fagocitoze dobio je Nobelovu nagradu za medicinu 1908. godine.