Purkinjeova vlakna

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Purkinjeova vlakna
ConductionsystemoftheheartwithouttheHeart-en.svg
Izolirani provodni sistem srca sa Purkinjeovim vlaknima
ECG Principle fast.gif
Veliki vrh je QRS kompleks.
Identifikatori
Dorlands
/Elsevier
f_05/12361434
TA A12.1.06.008
FMA 76538
Anatomska terminologija

Purkinjeova vlaknaPurkinjeovo tkivo ili subendokardijalne grane – nalaze se u untrašnjem zidovima srčane komore, odmah ispod endokarda, u prostoru koji se naziva subendokard.[1][2] Purkinjeova vlakna su specijalizirana provodna vlakna koja su veća od kardiomiocita sa manje miofibrila i velikim brojem mitohondrija koje su u stanju da sprovedo srčani akcijski potencijal brže i efikasnije od bilo koje druge ćelije u srcu.[3] Purkinjeova vlakna omogućavaju provodnom sistemu srca da stvori sinhronizirane kontrakcije svojih komora, te su, stoga, od suštinskog značaja za održavanje konzistentnog srčanog ritma.

Histologija[uredi | uredi izvor]

Purkinjeova vlakna su jedinstveni srčani krajnji organ. DaljE histološko ispitivanje otkriva da ova su vlakna podijeljena u komorskim zidovima. Električni podsticaji u pretkomorska Purkinjeova vlakna dolaze iz sinoatrijskog čvora.

S obzirom na ne nenormalne kanale, Purkinjeova vlakna su međusobno jako zaštićena kolagenom ili srčani skeletom.

Purkinjeova vlakna su dodatno specijalizirana za brzo provođenje impulsa (brojnim brzo naponom kontrolisanim natrijevim kanalima i mitohondrijma okolnih mišića, manje tkivnim miofibrilima). Purkinjeova vlakana primaju boje drugačije od okolnih mišićnih ćelije zbog relativno manje miofibrila od drugih srčanih ćelija i prisustva glikogena oko jedara. To uzrokuje da se Purkinjeova vlakna, na predmetnom mikroskopskom staklu, uočavaju kao svjetliji i veća od njihovih susjeda, u uzdužnom smjeru (paralelno sa srčanim vektorom). Oni su često dvojedarne ćelije.

Funkcija[uredi | uredi izvor]

Brojem otkucaja srca upravljaju mnogi uticaji iz autonomnog nervnog sistema. Purkinjeova vlakna nemaju poznatu ulogu u podešavanju otkucaja srca, ali su pod utjecajem električnog pražnjenja iz sinoatrijskog čvora.

Tokom ventrikularne kontrakcije u srčanom ciklusu, Purkinjeova vlakna prenose impuls za kontrakcije, iz lijeve i desne snopne grane do miokarda komora. To uzrokuje da se mišićno tkivu komora kontrahira i generira snagu za izbacivanje krvi iz srca ili u plućnu cirkulaciju iz desne komore ili u sistemsku cirkulaciju lijeve komore.

Purkinjeova vlakna imaju sposobnost izazivanja stope od 5-40 otkucaja u minuti ako je ugroženo uzvodno provođenja ili pejsmejkerska sposobnost. Nasuprot tome, SA čvor u normalnom stanju može pokrenuti 60-100 otkucaja u minuti. Ukratko, oni stvaraju akcijski potencijal, ali sporije nego sinoatrijski čvor. Ova mogućnost je normalno potisnuta. Stoga, oni služe kao krajnje rješenje kada ne djeluju drugi pejsmejkeri. Kada Purkinjeova vlakna pale, to se zove prerana ventrikularne kontrakcija ili PVC-a ili u drugim situacijama može biti ventrikularni bijeg. Ona igraju važnu ulogu u krvotoku.

Etimologija[uredi | uredi izvor]

Ova vlakna su imenovana prema Janu Evangelisti Purkyněu koji ih je otkrio 1839.

Također pogledajte[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ Guyton, A.C. & Hall, J.E. (2006) Textbook of Medical Physiology (11th ed.) Philadelphia: Elsevier Saunder ISBN 0-7216-0240-1
  2. ^ Međedović S., Maslić E., Hadžiselimović R. (2002). Biologija 2. Svjetlost, Sarajevo. ISBN 9958-10-222-6. 
  3. ^ "Purkinje fiber." The American Heritage® Medical Dictionary. 2007. Houghton Mifflin Company 23 Oct. 2016 http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/Purkinje+fiber

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]