ATP Rotterdam

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
ATP Rotterdam
ATP World Tour
Službeni naziv ABN AMRO World Tennis Tournament
Lokacija Rotterdam, Holandija
Stadion Ahoy Rotterdam
Kategorija ATP 500
Podloga Tvrda (d)
Žrijeb 32S / 32K / 16P
Nagradni fond 1.961.160 € (2019)
Najviše poj. titula Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe (3)
Švicarska Roger Federer (3)
Veb-sajt abnamrowtt.com/home

ATP Rotterdam (službeno ime ABN AMRO World Tennis Tournament) profesionalni je teniski turnir koji se svake godine održava u dvorani Ahoy Rotterdam na tvrdoj podlozi, obično u drugoj sedmici februara. Spada u kategoriju ATP 500 (pobjednik dobija 500 bodova na ATP-listi).

Historija[uredi | uredi izvor]

Prvo izdanje održano je u novembru 1972, a pobjednik je bio Arthur Ashe. Sljedeće godine turnira nije bilo jer je termin održavanja prebačen u mart. Ovaj turnir prvobitno je bio dio serije World Championship Tennis, a 1978. postao je član serije Grand Prix. Od 1990. se u okviru je ATP Toura.

Finale 1984. između Ivana Lendla i Jimmyja Connorsa prekinuto je u drugom setu pri rezultatu 6–0, 1–0 za Lendla zbog dojave o postavljenoj bombi; meč nije završen jer Lendl nije bio spreman nastaviti igrati.

Od 2004. direktor turnira je Richard Krajicek, bivši holandski teniser i osvajač Wimbledona.

Godine 2012. turnir je zabilježio rekordnu posjećenost od 115.894 gledalaca.

Pobjednici[uredi | uredi izvor]

Pojedinačno[uredi | uredi izvor]

Arthur Ashe (fotografija s turnira u Rotterdamu 1975) dijeli rekord s najviše pojedinačnih titula (1972, 1975–1976).
Godina Pobjednik Finalist Rezultat
1972. Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe Holandija Tom Okker 3–6, 6–2, 6–1
1973. Nije održan
1974. Holandija Tom Okker Sjedinjene Američke Države Tom Gorman 3–6, 7–62, 6–1
1975. Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe (2) Holandija Tom Okker 3–6, 6–2, 6–4
1976. Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe (3) Sjedinjene Američke Države Robert Lutz 6–3, 6–3
1977. Sjedinjene Američke Države Dick Stockton Rumunija Ilie Năstase 2–6, 6–3, 6–3
1978. Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors Meksiko Raúl Ramírez 7–5, 7–5
1979. Švedska Björn Borg Sjedinjene Američke Države John McEnroe 6–4, 6–2
1980. Švicarska Heinz Günthardt Sjedinjene Američke Države Gene Mayer 6–2, 6–4
1981. Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors (2) Sjedinjene Američke Države Gene Mayer 6–1, 2–6, 6–2
1982. Argentina Guillermo Vilas Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors 0–6, 6–2, 6–4
1983. Sjedinjene Američke Države Gene Mayer Argentina Guillermo Vilas 6–1, 7–6
1984. Bez pobjednika Čehoslovačka Ivan Lendl
Sjedinjene Američke Države Jimmy Connors
6–0, 1–0
Finale prekinuto
1985. Čehoslovačka Miloslav Mečíř Švicarska Jakob Hlasek 6–1, 6–2
1986. Švedska Joakim Nyström Švedska Anders Järryd 6–0, 6–3
1987. Švedska Stefan Edberg Sjedinjene Američke Države John McEnroe 3–6, 6–3, 6–1
1988. Švedska Stefan Edberg (2) Čehoslovačka Miloslav Mečíř 7–6, 6–2
1989. Švicarska Jakob Hlasek Švedska Anders Järryd 6–1, 7–5
1990. Sjedinjene Američke Države Brad Gilbert Švedska Jonas Svensson 6–1, 6–3
1991. Italija Omar Camporese Čehoslovačka Ivan Lendl 3–6, 7–64, 7–64
1992. Njemačka Boris Becker Rusija Aleksandar Volkov 7–67, 4–6, 6–2
1993. Švedska Anders Järryd Češka Karel Nováček 6–3, 7–5
1994. Njemačka Michael Stich Južnoafrička Republika Wayne Ferreira 4–6, 6–3, 6–0
1995. Holandija Richard Krajicek Holandija Paul Haarhuis 7–65, 6–4
1996. Hrvatska Goran Ivanišević Rusija Jevgenij Kafeljnikov 6–4, 3–6, 6–3
1997. Holandija Richard Krajicek (2) Češka Daniel Vacek 7–64, 7–65
1998. Holandija Jan Siemerink Švedska Thomas Johansson 7–6(7–2), 6–2
1999. Rusija Jevgenij Kafeljnikov Ujedinjeno Kraljevstvo Tim Henman 6–2, 7–63
2000. Francuska Cédric Pioline Ujedinjeno Kraljevstvo Tim Henman 6–73, 6–4, 7–64
2001. Francuska Nicolas Escudé Švicarska Roger Federer 7–5, 3–6, 7–65
2002. Francuska Nicolas Escudé (2) Ujedinjeno Kraljevstvo Tim Henman 3–6, 7–66, 6–4
2003. Bjelorusija Maks Mirni Holandija Raemon Sluiter 7–63, 6–4
2004. Australija Lleyton Hewitt Španija Juan Carlos Ferrero 6–71, 7–5, 6–4
2005. Švicarska Roger Federer Hrvatska Ivan Ljubičić 5–7, 7–5, 7–65
2006. Češka Radek Štěpánek Belgija Christophe Rochus 6–0, 6–3
2007. Rusija Mihail Južni Hrvatska Ivan Ljubičić 6–2, 6–4
2008. Francuska Michaël Llodra Švedska Robin Söderling 6–73, 6–3, 7–64
2009. Ujedinjeno Kraljevstvo Andy Murray Španija Rafael Nadal 6–3, 4–6, 6–0
2010. Švedska Robin Söderling Rusija Mihail Južni 6–4, 2–0 predaja
2011. Švedska Robin Söderling (2) Francuska Jo-Wilfried Tsonga 6–3, 3–6, 6–3
2012. Švicarska Roger Federer (2) Argentina Juan Martín del Potro 6–1, 6–4
2013. Argentina Juan Martín del Potro Francuska Julien Benneteau 7–62, 6–3
2014. Češka Tomáš Berdych Hrvatska Marin Čilić 6–4, 6–2
2015. Švicarska Stanislas Wawrinka Češka Tomáš Berdych 4–6, 6–3, 6–4
2016. Slovačka Martin Kližan Francuska Gaël Monfils 6–71, 6–3, 6–1
2017. Francuska Jo-Wilfried Tsonga Belgija David Goffin 4–6, 6–4, 6–1
2018. Švicarska Roger Federer (3) Bugarska Grigor Dimitrov 6–2, 6–2
2019. Francuska Gaël Monfils Švicarska Stanislas Wawrinka 6–3, 1–6, 6–2

Parovi[uredi | uredi izvor]

Anders Järryd prvi je došao do 4 titule u parovima u Rotterdamu (1987, 1991, 1993, 1995).
Nenad Zimonjić igrao je u 5 uzastopnih finala u Rotterdamu (2009–2013), osvojivši titulu 4 puta (2009–2010, 2012–2013).
Godina Pobjednici Finalisti Rezultat
1972. Australija Roy Emerson
Australija John Newcombe
Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe
Sjedinjene Američke Države Bob Lutz
6–2, 6–3
1973. Nije održan
1974. Južnoafrička Republika Bob Hewitt
Južnoafrička Republika Frew McMillan
Francuska Pierre Barthès
Rumunija Ilie Năstase
3–6, 6–4, 6–3
1975. Južnoafrička Republika Bob Hewitt (2)
Južnoafrička Republika Frew McMillan (2)
Španija José Higueras
Mađarska Balázs Taróczy
6–2, 6–2
1976. Australija Rod Laver
Južnoafrička Republika Frew McMillan (3)
Sjedinjene Američke Države Arthur Ashe
Holandija Tom Okker
6–1, 6–74, 7–65
1977. Poljska Wojtek Fibak
Holandija Tom Okker
Indija Vijay Amritraj
Sjedinjene Američke Države Dick Stockton
6–4, 6–4
1978. Sjedinjene Američke Države Fred McNair
Meksiko Raúl Ramírez
Sjedinjene Američke Države Robert Lutz
Sjedinjene Američke Države Stan Smith
6–2, 6–3
1979. Sjedinjene Američke Države Peter Fleming
Sjedinjene Američke Države John McEnroe
Švicarska Heinz Günthardt
Južnoafrička Republika Bernard Mitton
6–4, 6–4
1980. Indija Vijay Amritraj
Sjedinjene Američke Države Stan Smith
Sjedinjene Američke Države Bill Scanlon
Sjedinjene Američke Države Brian Teacher
6–4, 6–3
1981. Sjedinjene Američke Države Fritz Buehning
Sjedinjene Američke Države Ferdi Taygan
Sjedinjene Američke Države Gene Mayer
Sjedinjene Američke Države Sandy Mayer
7–6, 1–6, 6–4
1982. Australija Mark Edmondson
Sjedinjene Američke Države Sherwood Stewart
Sjedinjene Američke Države Fritz Buehning
Sjedinjene Američke Države Kevin Curren
7–5, 6–2
1983. Sjedinjene Američke Države Fritz Buehning (2)
Sjedinjene Američke Države Tom Gullikson
Sjedinjene Američke Države Peter Fleming
Čehoslovačka Pavel Složil
7–6, 4–6, 7–6
1984. Sjedinjene Američke Države Kevin Curren
Poljska Wojtek Fibak (2)
Sjedinjene Američke Države Fritz Buehning
Sjedinjene Američke Države Ferdi Taygan
6–4, 6–4
1985. Čehoslovačka Tomáš Šmíd
Čehoslovačka Pavel Složil
Sjedinjene Američke Države Vitas Gerulaitis
Australija Paul McNamee
6–4, 6–4
1986. Švedska Stefan Edberg
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija Slobodan Živojinović
Poljska Wojtek Fibak
Sjedinjene Američke Države Matt Mitchell
2–6, 6–3, 6–2
1987. Švedska Stefan Edberg (2)
Švedska Anders Järryd
Sjedinjene Američke Države Chip Hooper
Sjedinjene Američke Države Mike Leach
3–6, 6–3, 6–4
1988. Zapadna Njemačka Patrik Kühnen
Zapadna Njemačka Tore Meinecke
Švedska Magnus Gustafsson
Italija Diego Nargiso
7–6, 7–6
1989. Čehoslovačka Miloslav Mečíř
Čehoslovačka Milan Šrejber
Švedska Jan Gunnarsson
Švedska Magnus Gustafsson
7–6, 6–0
1990. Meksiko Leonardo Lavalle
Meksiko Jorge Lozano
Italija Diego Nargiso
Venecuela Nicolás Pereira
6–3, 7–6
1991. Sjedinjene Američke Države Patrick Galbraith
Švedska Anders Järryd (2)
Sjedinjene Američke Države Steve DeVries
Australija David Macpherson
7–6, 6–2
1992. Njemačka Marc-Kevin Goellner
Njemačka David Prinosil
Holandija Paul Haarhuis
Holandija Mark Koevermans
6–2, 6–7, 7–6
1993. Švedska Henrik Holm
Švedska Anders Järryd (3)
Južnoafrička Republika David Adams
Rusija Andrej Olhovski
6–4, 7–6
1994. Ujedinjeno Kraljevstvo Jeremy Bates
Švedska Jonas Björkman
Holandija Jacco Eltingh
Holandija Paul Haarhuis
6–4, 6–1
1995. Češka Martin Damm
Švedska Anders Järryd (4)
Španija Tomás Carbonell
Španija Francisco Roig
6–3, 6–2
1996. Južnoafrička Republika David Adams
Južnoafrička Republika Marius Barnard
Holandija Hendrik Jan Davids
Češka Cyril Suk
6–3, 5–7, 7–6
1997. Holandija Jacco Eltingh
Holandija Paul Haarhuis
Belgija Libor Pimek
Južnoafrička Republika Byron Talbot
7–65, 6–4
1998. Holandija Jacco Eltingh (2)
Holandija Paul Haarhuis (2)
Ujedinjeno Kraljevstvo Neil Broad
Južnoafrička Republika Piet Norval
7–6, 6–3
1999. Južnoafrička Republika David Adams (2)
Južnoafrička Republika John-Laffnie de Jager
Ujedinjeno Kraljevstvo Neil Broad
Australija Peter Tramacchi
6–75, 6–3, 6–4
2000. Južnoafrička Republika David Adams (3)
Južnoafrička Republika John-Laffnie de Jager (2)
Ujedinjeno Kraljevstvo Tim Henman
Rusija Jevgenij Kafeljnikov
5–7, 6–2, 6–3
2001. Švedska Jonas Björkman (2)
Švicarska Roger Federer
Češka Petr Pála
Češka Pavel Vízner
6–3, 6–0
2002. Švicarska Roger Federer (2)
Bjelorusija Maks Mirni
Bahami Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
4–6, 6–3, [10–4]
2003. Australija Wayne Arthurs
Australija Paul Hanley
Švicarska Roger Federer
Bjelorusija Maks Mirni
7–64, 6–2
2004. Australija Paul Hanley (2)
Češka Radek Štěpánek
Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
5–7, 7–65, 7–5
2005. Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
Češka Cyril Suk
Češka Pavel Vízner
6–4, 4–6, 6–3
2006. Australija Paul Hanley (3)
Zimbabve Kevin Ullyett
Izrael Jonathan Erlich
Izrael Andy Ram
7–64, 7–62
2007. Češka Martin Damm (2)
Indija Leander Paes
Rumunija Andrei Pavel
Njemačka Alexander Waske
6–3, 6–75, [10–7]
2008. Češka Tomáš Berdych
Rusija Dmitrij Tursunov
Njemačka Philipp Kohlschreiber
Rusija Mihail Južni
7–5, 3–6, [10–7]
2009. Kanada Daniel Nestor
Srbija Nenad Zimonjić
Češka Lukáš Dlouhý
Indija Leander Paes
6–2, 7–5
2010. Kanada Daniel Nestor (2)
Srbija Nenad Zimonjić (2)
Švedska Simon Aspelin
Australija Paul Hanley
6–4, 4–6, [10–7]
2011. Austrija Jürgen Melzer
Njemačka Philipp Petzschner
Francuska Michaël Llodra
Srbija Nenad Zimonjić
6–4, 3–6, [10–5]
2012. Francuska Michaël Llodra
Srbija Nenad Zimonjić (3)
Švedska Robert Lindstedt
Rumunija Horia Tecău
4–6, 7–5, [16–14]
2013. Švedska Robert Lindstedt
Srbija Nenad Zimonjić (4)
Holandija Thiemo de Bakker
Holandija Jesse Huta Galung
5–7, 6–3, [10–8]
2014. Francuska Michaël Llodra (2)
Francuska Nicolas Mahut
Holandija Jean-Julien Rojer
Rumunija Horia Tecău
6–2, 7–64
2015. Holandija Jean-Julien Rojer
Rumunija Horia Tecău
Ujedinjeno Kraljevstvo Jamie Murray
Australija John Peers
3–6, 6–3, [10–8]
2016. Francuska Nicolas Mahut (2)
Kanada Vasek Pospisil
Njemačka Philipp Petzschner
Austrija Alexander Peya
7–62, 6–4
2017. Hrvatska Ivan Dodig
Španija Marcel Granollers
Holandija Wesley Koolhof
Holandija Matwe Middelkoop
7–65, 6–3
2018. Francuska Pierre-Hugues Herbert
Francuska Nicolas Mahut (3)
Austrija Oliver Marach
Hrvatska Mate Pavić
2–6, 6–2, [10–7]
2019. Francuska Jérémy Chardy
Finska Henri Kontinen
Holandija Jean-Julien Rojer
Rumunija Horia Tecău
7–65, 7–64

[1][2]

Reference[uredi | uredi izvor]

  1. ^ "Past winners from official site". Arhivirano s originala, 12 Mart 2014. Pristupljeno 17. 2. 2012.  Nepoznat parametar |url-status= ignorisan (pomoć); Provjerite vrijednost datuma kod: |archivedate= (pomoć)
  2. ^ "scores retrieved form Worldwidetennisdatabase". Pristupljeno 17. 2. 2012. 

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]