Svjetska liga u odbojci

S Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Svjetska liga u odbojci
Svjetska liga u odbojci - logo.PNG
Zamijenjen sa Liga nacija
Challenger Cup
Sport Odbojka
Broj ekipa 12 u Grupi 1
12 u Grupi 2
12 u Grupi 3
Kontinent Međunarodna
Ukinut 2017.
Posljednji šampion(i) Francuska Francuska
Najviše titula Brazil Brazil (9)
Službena web stranica Svjetska liga

Svjetska liga u odbojci bila je međunarodno takmičenje muških odbojkaških reprezentacija. Osnovana 1990, bila je najstarije i najbogatije od svih međunarodnih takmičenja koja organizira Svjetska odbojkaška federacija (FIVB). Održavala se jednom godišnje. Ženska verzija zvala se FIVB Svjetski Grand Prix. Godine 2006. 20 miliona dolara nagradnog fonda podijeljeno je između 16 reprezentacija učesnica s pet kontinenata. Ovo takmičenje ne treba pomiješati s ostalim međunarodnim odbojkaškim takmičenjima, poput Svjetskog prvenstva ili Svjetskog kupa.

Od 2018. Svjetska liga i Svjetski Grand Prix zamijenjeni su novim takmičenjima: Ligom nacija i Challenger Cupom.[1][2]

Sistem takmičenja[uredi | uredi izvor]

FIVB stalno je prilagođavao sistem takmičenja u Svjetskoj ligi kako bi se povećala konkurentnost i kako bi utakmice bile privlačnije publici. Ipak, nekoliko osnovnih pravila i ograničenja bilo je stalno.

  • Reprezentacije učesnice morale su osigurati televizijsko pokrivanje takmičenja na lokalnim medijima i direktan prijenos utakmica.
  • Takmičenje je bilo podijeljeno u najmanje dvije faze: preliminarnu (koja se obično zove "Interkontinentalna"), u kojoj se domaćinstvo rotiralo između više gradova, te jednu ili više finalnih faza s jednom ili više država u ulozi domaćina.
  • U preliminarnoj fazi ekipe su bile organizirane u grupe. Svaka ekipa igrala je ukupno četiri utakmice protiv svih ostalih ekipa u toj grupi, dvije kod kuće i dvije u gostima. Svaki par utakmica igrao se tokom vikenda.
  • Kad su bile odigrane sve utakmice u preliminarnoj fazi, najboljih n ekipa iz svake grupe kvalificiralo se za finalnu fazu (ili faze), a preostale su napuštale takmičenje. Vrijednost n zavisila je od broja ekipa koje su učestvovale i formata primijenjenog na finalnom turniru.
  • Zemlja domaćin automatski je bila kvalificirana za finalnu fazu ili faze.
  • FIVB je isprobao više formata za završnu fazu / faze: Top 6, Top 4, četvrtfinale–polufinale (olimpijski format). Od 2004. najčešće je korišten mješoviti format: četvrtfinalisti su bili organizirani u dvije grupe i najbolje dvije ekipe iz svake grupe igrale su polufinale, po olimpijskom formatu.
  • U preliminarnoj fazi ekipe su obično imale pravo raditi sa spiskom od 19 igrača, od kojih selektor izdvoji 14, uključujući dva libera (ako je neka ekipa imala samo jednog libera u sastavu, njen maksimalni broj igrača bio je ograničen na 12), koji su nastupali za određeni vikend. Za finalnu fazu / faze bilo je dozvoljeno samo 14 igrača, uključujući dva libera.

Broj nastupa[uredi | uredi izvor]

Brazil i Italija jedini su nastupili u svim izdanjima Svjetske lige.

  Posljednji put bili u Grupi 1
  Posljednji put bili u Grupi 2
  Posljednji put bili u Grupi 3
  Neaktivni u posljednjoj Svjetskoj ligi
Tim Nastupi
Broj Prvi Posljednji
Brazil Brazil 28 1990. 2017.
Italija Italija 28 1990. 2017.
Kuba Kuba 26 1991. 2016.
Rusija Rusija1 26 1990. 2017.
Japan Japan 24 1990. 2017.
Francuska Francuska 22 1990. 2017.
Holandija Holandija 21 1990. 2017.
Bugarska Bugarska 20 1994. 2017
Poljska Poljska 20 1998. 2017.
Sjedinjene Američke Države SAD 20 1990. 2017.
Srbija Srbija2 20 1997. 2017.
Argentina Argentina 19 1996. 2017.
Južna Koreja Južna Koreja 19 1991. 2017.
Kina Kina 18 1990. 2017.
Španija Španija 15 1995. 2017.
Portugal Portugal 14 1999. 2017.
Finska Finska 13 1992. 2017.
Grčka Grčka 13 1993. 2017.
Njemačka Njemačka 13 1993. 2017.
Kanada Kanada 11 1991. 2017.
Venecuela Venecuela 9 2001. 2017.
Egipat Egipat 7 2006. 2017.
Australija Australija 5 1999. 2017.
Češka Češka 5 2003. 2017.
Iran Iran 5 2013. 2017.
Belgija Belgija 4 2014. 2017.
Meksiko Meksiko 4 2014. 2017.
Portoriko Portoriko 4 2011. 2016.
Slovačka Slovačka 4 2014. 2017.
Tunis Tunis 4 2014. 2017.
Turska Turska 4 2014. 2017.
Crna Gora Crna Gora 3 2015. 2017.
Kazahstan Kazahstan 3 2015. 2017.
Katar Katar 2 2016. 2017.
Kineski Taipei Kineski Taipei 2 2016. 2017.
Slovenija Slovenija 2 2016. 2017.
Austrija Austrija 1 2017. 2017.
Estonija Estonija 1 2017. 2017.

1 U ukupni broj nastupa Rusije uračunati su nastupi kao Sovjetski Savez SSSR i Zajednica nezavisnih država ZND.
2 U ukupni broj nastupa Srbije uračunati su nastupi kao SR Jugoslavija SRJ i Srbija i Crna Gora SCG.

Rezultati[uredi | uredi izvor]

Godina Domaćin finala Finale Za 3. mjesto Ekipe
IR/FR
Prvak Rezultat Finalist 3. mjesto Rezultat 4. mjesto
1990.
(detalji)
Japan
Osaka
Italija Italija 3–0 Holandija Holandija Brazil Brazil 3–1 Sovjetski Savez SSSR 8/4
1991.
(detalji)
Italija
Milano
Italija Italija 3–0 Kuba Kuba Sovjetski Savez SSSR 3–1 Holandija Holandija 10/4
1992.
(detalji)
Italija
Genova
Italija Italija 3–1 Kuba Kuba Sjedinjene Američke Države SAD 3–1 Holandija Holandija 12/4
1993.
(detalji)
Brazil
São Paulo
Brazil Brazil 3–0 Rusija Rusija Italija Italija 3–0 Kuba Kuba 12/4
1994.
(detalji)
Italija
Milano
Italija Italija 3–0 Kuba Kuba Brazil Brazil 3–2 Bugarska Bugarska 12/6
1995.
(detalji)
Brazil
Rio de Janeiro
Italija Italija 3–1 Brazil Brazil Kuba Kuba 3–2 Rusija Rusija 12/6
1996.
(detalji)
Holandija
Rotterdam
Holandija Holandija 3–2 Italija Italija Rusija Rusija 3–2 Kuba Kuba 11/6
1997.
(detalji)
Rusija
Moskva
Italija Italija 3–0 Kuba Kuba Rusija Rusija 3–0 Holandija Holandija 12/6
1998.
(detalji)
Italija
Milano
Kuba Kuba Grupni sistem Rusija Rusija Holandija Holandija Grupni sistem Italija Italija 12/4
1999.
(detalji)
Argentina
Mar del Plata
Italija Italija 3–1 Kuba Kuba Brazil Brazil 3–1 Rusija Rusija 12/6
2000.
(detalji)
Holandija
Rotterdam
Italija Italija 3–2 Rusija Rusija Brazil Brazil 3–0 SR Jugoslavija SRJ 12/6
2001.
(detalji)
Poljska
Katowice
Brazil Brazil 3–0 Italija Italija Rusija Rusija 3–0 SR Jugoslavija SRJ 16/8
2002.
(detalji)
Brazil
Belo Horizonte
Rusija Rusija 3–1 Brazil Brazil SR Jugoslavija SRJ 3–1 Italija Italija 16/8
2003.
(detalji)
Španija
Madrid
Brazil Brazil 3–2 Srbija i Crna Gora SCG Italija Italija 3–1 Češka Češka 16/8
2004.
(detalji)
Italija
Rim
Brazil Brazil 3–1 Italija Italija Srbija i Crna Gora SCG 3–0 Bugarska Bugarska 12/4
2005.
(detalji)
Srbija i Crna Gora
Beograd
Brazil Brazil 3–1 Srbija i Crna Gora SCG Kuba Kuba 3–2 Poljska Poljska 12/4
2006.
(detalji)
Rusija
Moskva
Brazil Brazil 3–2 Francuska Francuska Rusija Rusija 3–0 Bugarska Bugarska 16/6
2007.
(detalji)
Poljska
Katowice
Brazil Brazil 3–1 Rusija Rusija Sjedinjene Američke Države SAD 3–1 Poljska Poljska 16/6
2008.
(detalji)
Brazil
Rio de Janeiro
Sjedinjene Američke Države SAD 3–1 Srbija Srbija Rusija Rusija 3–1 Brazil Brazil 16/6
2009.
(detalji)
Srbija
Beograd
Brazil Brazil 3–2 Srbija Srbija Rusija Rusija 3–0 Kuba Kuba 16/6
2010.
(detalji)
Argentina
Córdoba
Brazil Brazil 3–1 Rusija Rusija Srbija Srbija 3–2 Kuba Kuba 16/6
2011.
(detalji)
Poljska
Gdańsk
Rusija Rusija 3–2 Brazil Brazil Poljska Poljska 3–0 Argentina Argentina 16/8
2012.
(detalji)
Bugarska
Sofija
Poljska Poljska 3–0 Sjedinjene Američke Države SAD Kuba Kuba 3–2 Bugarska Bugarska 16/6
2013.
(detalji)
Argentina
Mar del Plata
Rusija Rusija 3–0 Brazil Brazil Italija Italija 3–2 Bugarska Bugarska 18/6
2014.
(detalji)
Italija
Firenca
Sjedinjene Američke Države SAD 3–1 Brazil Brazil Italija Italija 3–0 Iran Iran 28/6
2015.
(detalji)
Brazil
Rio de Janeiro
Francuska Francuska 3–0 Srbija Srbija Sjedinjene Američke Države SAD 3–0 Poljska Poljska 32/6
2016.
(detalji)
Poljska
Kraków
Srbija Srbija 3–0 Brazil Brazil Francuska Francuska 3–0 Italija Italija 36/6
2017.
(detalji)
Brazil
Curitiba
Francuska Francuska 3–2 Brazil Brazil Kanada Kanada 3–1 Sjedinjene Američke Države SAD 36/6

Tabela medalja[uredi | uredi izvor]

 #  Država Zlato Srebro Bronza Ukupno
1. Brazil Brazil 9 7 4 20
2. Italija Italija 8 3 4 15
3. Rusija Rusija* 3 5 7 15
4. Sjedinjene Američke Države SAD 2 1 3 6
5. Francuska Francuska 2 1 1 4
6. Kuba Kuba 1 5 3 9
Srbija Srbija** 1 5 3 9
8. Holandija Holandija 1 1 1 3
9. Poljska Poljska 1 0 1 2
10. Kanada Kanada 0 0 1 1
Ukupno 28 28 28 84
* = FIVB smatra Rusiju (od 1993) nasljednicom rezultata Sovjetskog Saveza (1948–1991) i ZND-a (1992).
** = FIVB smatra Srbiju (od 2007) nasljednicom rezultata SFR Jugoslavije (1948–1991), SR Jugoslavije (1992–2002) i Srbije i Crne Gore (2003–2006).

Najkorisniji igrači[uredi | uredi izvor]

Galerija[uredi | uredi izvor]

Reference[uredi | uredi izvor]

Vanjski linkovi[uredi | uredi izvor]